سروده های مریم پناه شاهی

هی پاک می کند گذر سالیان راژل یا بوتاکس حال تو آیا بهتر است؟هی باد می زند دو گونه مثل توپچشمش درون گودی گونه می خزدقلبش درون گودی دنیا کور کورلبها به رنگ زخم درونش ولی عیانهی باد می کند ولی انکار می کندانکار می کند که چقدر حال او بد است حالا درون چرخه ی این مرگ ناتمامبا صد برش، بخیه و کلی دوخت و دوزمی میرد و حیف که زیبا نمی شود.غرق است حریف موج و دریا نمی شود...مریم پناه شاهی@marypoem