#یهداستان ⬅️بینای نابینادر روزگاری که شهرها رنگوبویِ تفاخر به خود گرفته بود، مردی توانگر و مغرور…
انتشار: 2026/07/22 05:04 UTC
#یهداستان ⬅️بینای نابینادر روزگاری که شهرها رنگوبویِ تفاخر به خود گرفته بود، مردی توانگر و مغرور که جامههای زربفت به تن داشت، در کوچهای به نابینایی رسید که بر کنارهای نشسته بود و با آرامشی مثالزدنی، به نوایِ باد در میان برگها گوش میسپرد. آن مردِ مغرور، که گویی از دیدنِ آرامشِ آن نابینا به خشم آمده بود، جلو رفت و با صدایی که از پسِ آن تحقیر میبارید، پرسید: «ای مرد! شنیدهام میگویند خداوند چون دری را ببندد، دری دیگر بگشاید. تو که از نعمتِ دیدن محروم گشتهای، بگو بدانم این درِ جایگزین چیست؟ آیا گوشهایت صداهای آسمانی میشنوند یا دستهایت از خاک، طلا میسازند؟»نابینا، که از همان کلامِ نخست، بویِ کبر و تفرعن را از جانِ آن مرد استشمام کرده بود، لبخندی زد. لبخندی که نه از سرِ خضوعِ ساختگی، که از سرِ آگاهی بود. اندکی سرش را بلند کرد، گویی که مستقیم به چشمانِ پنهانبینِ مرد مینگریست و با صدایی آرام و استوار گفت: «ای دوست! خداوند نه تنها یک در، که هزاران در به رویم گشوده است. اما بالاترین نعمتی که در این لحظه نصیبم شده، این است که تو را نمیبینم!»مرد مغرور که انتظار داشت نابینا با آه و ناله از سرنوشتِ خویش گلایه کند، ناگهان در خود فرو ریخت. کلامِ نابینا چون تیری از چلهرها شده، زرهِ غرورش را درید. او که تا آن لحظه گمان میکرد در موضعِ قدرت است، حالا در برابرِ کلامِ آن پیرِ روشنضمیر، خود را عریان و حقیر یافت.آن نابینا ادامه داد: «تو اگر چشمانت میدید، میفهمیدی که دیدنِ چهرهیِ منِ خاکی، چه ارزشی دارد که اینچنین به آن میبالی؟ من از تاریکیِ چشمانم، به روشناییِ وجدان رسیدهام؛ اما تو که میبینی، هنوز در تاریکیِ غرورِ خویش دستوپازنی و تفاوتِ میانِ "دیدن" و "نگریستن" را در نیافتهای.»مردِ مغرور، بیآنکه کلامی بر زبان آورد، از خجالت سر به زیر انداخت. سکوتی سنگین میان آن دو حاکم شد. رهگذرانی که تا آن لحظه تنها زرقوبرقِ لباسِ مرد را دیده بودند، حالا با شنیدنِ پاسخِ کوبنده، نگاهشان به آن پیرِ نابینا تغییر کرد. مرد مغرور، با گامهایی لرزان و دلی که گویی از غرورش خالی شده بود، از آن کوچه دور شد؛ در حالی که میدانست آن روز، نابینا نبود که محتاجِ ترحم بود، بلکه او بود که در دیدنِ حقیقت، از همیشه نابیناتر بود.موســسه فــرهنگی هــنرینوآوران هــنرمنــد شــهــر"مــشـهــدهــنـرمـنــد⭐️"📷 اینستاگراممون🛡 کانال بله✈️ @MashhaDhonarmanD
پستهای تلگرام — مشهدهنرمند
🫥 برنامه رادیویی همافزا✅کارشناسان قسمت ۸۸: خانمها دهقان و نیکو موضوع: فرهنگ از مسیر رسانه🎤گوینده: مائده محمدی⚙️آیتمسازان:🟡نیایش ماهویی🟡داوود جغتایی🌟میکس و مونتاژ: محمدمهدی مظلومی📞هماهنگی: ندا طهماسبی👤تهیهکننده:محمود سعیدی مقدم💡 لینک برنامه در ایران صدا 🔽radio.iranseda.ir/timeArchivePart/?VALID=… فــرهنگی هــنرینوآوران هــنرمنــد شــهــر"مــشـهــدهــنـرمـنــد⭐️"📷 اینستاگراممون🛡 کانال بله✈️ @MashhaDhonarmanD
🫥 برنامه رادیویی همافزامعرفی ظرفیتهای فرهنگی و هنریو اقدامات موسسات خراسان رضوی✅مهمانان قسمت ۸۸: خانمها دهقان و نیکو🎤گوینده: مائده محمدی🌟میکس و مونتاژ: عطیه روشندل👤تهیهکننده:محمود سعیدی مقدم💡 پخش از صدای خراسان رضویو برنامه کاربردی ایران صدا😀 جمعه ساعت ۸:۳۰ صبحموســسه فــرهنگی هــنرینوآوران هــنرمنــد شــهــر"مــشـهــدهــنـرمـنــد⭐️"📷 اینستاگراممون🛡 کانال بله✈️ @MashhaDhonarmanD
☀️ قصه هنرجویان روایت هشتمنازنین طاهرخانی⤵️دوره دوم گویندگی و پادکست ۴۰۵📹تماشا در اینستاگرامموســسه فــرهنگی هــنرینوآوران هــنرمنــد شــهــر"مــشـهــدهــنـرمـنــد⭐️"📷 اینستاگراممون🛡 کانال بله✈️ @MashhaDhonarmanD
#یهداستان ⬅️وصیتنامهی سکوتدر دهکدهای دورافتاده، پیرمردی زندگی میکرد که سالها بود در دنیایی از سکوت مطلق به سر میبرد. او نه صدای باد را میشنید، نه صدای ریزش باران را و نه حتی صدای خندهی نوه کوچکش را. سکوت برای او نه یک آرامش، بلکه دیواری ضخیم و سرد بود که او را از تمام جهان جدا کرده بود. او با این تنهایی خو گرفته بود؛ با این که دیگر کسی نمیتوانست با او حرف بزند، او هم دیگر چیزی به کسی نمیگفت.سالها گذشت تا سرانجام، دارویی نایاب و معجزهآسا به دستش رسید. پزشک با تعجب و هیجان، روند بهبود او را دنبال کرد. پس از هفتهها، روزی فرا رسید که پیرمرد برای اولین بار، صدای تیکتاک ساعت دیواری را شنید. او با لرزشِ دست و چشمانی پر از اشک، به نزد پزشک رفت تا خبر این پیروزی بزرگ را بدهد.پزشک که از شنیدن این خبر به وجد آمده بود، گفت: «ای پیرمرد مبارک! این بزرگترین نعمت است. تصور کن خانوادهات چقدر از شنیدن این خبر خوشحال میشوند! آنها حتماً در انتظار لحظهای بودند که دوباره صدای تو را بشنوند و با هم گفتگو کنید. حتماً از شدت شادی در حال پروازند!»پیرمرد لبخندی تلخ بر لبانش نشست، نگاهی به دوردستها دوخت و با صدایی که هنوز با طنینِ شنیدنِ تازه، کمی لرزان بود، گفت: «نه دکتر... آنها هنوز چیزی نمیدانند. من هنوز به آنها نگفتهام که دوباره میشنوم.»پزشک با تعجب پرسید: «چرا؟ مگر نگاشتهای که این فرصت فوقالعادهای است برای شروع دوباره؟ چرا این سکوت را ادامه میدهی؟»پیرمرد آهی کشید و با لحنی که ترکیبی از خرد و اندوه بود، پاسخ داد: «دکتر، من این چند هفته را در سکوت سپری نکردم؛ من در سکوت، "گوش" میدادم. هر شب که شب میشد، در گوشهی اتاق مینشستم و اجازه میدادم کلماتِ آنها، مثل تیغ، از میان دیوار سکوتم عبور کنند. میشنیدم که وقتی من در اتاق نیستم، دربارهی من چه میگویند... میشنیدم که چگونه از خستگی من گلایه میکنند، چگونه از رفتارهای من شکایت میکنند و چگونه در غیاب من، رویاهای دیگری را میپرستند.»پیرمرد مکثی کرد و ادامه داد: «دکتر، حقیقت این است که من در این مدت، نه از شادیِ شنیدن، بلکه از حقیقتِ شنیدن، هراسان شدهام. من هر شب که حرفهای آنها را میشنوم، با خود میگویم: "آیا اینها همان کسانی هستند که میخواستم تمام عمرم را با آنها شریک باشم؟" و همین شنیدنها، مرا وادار کرده که هر بار، با قلمی لرزان، بخشی از وصیتنامهام را تغییر دهم تا در روزی که دیگر نیستم، حداقل ذرهای از حقِ خودم را از این سکوتِ پر از صدا، بیرون بکشم.»موســسه فــرهنگی هــنرینوآوران هــنرمنــد شــهــر"مــشـهــدهــنـرمـنــد⭐️"📷 اینستاگراممون🛡 کانال بله✈️ @MashhaDhonarmanD
⭕️⭕️ رقابت راویضمن تشکر از شرکتکنندگان عزیز برای حضور در رقابت راوی و همراهی و همکاری اعضاء کانال؛ دو نفر منتخب داوری، یک نفر منتخب مجازی و پدیده این رقابتها به شرح زیر معرفی میشوند.🔴نفر اول داوری : خانم مریم امیدی🔴نفر دوم داوری : خانم محبوبه گیوهچین🟡نفر منتخب مردمی: خانم مائده محمدی🟣پدیده رقابت راوی: خانم سیده هانا هاشمی🔵رقابت راوی فرصتی برای ورود به دنیای روایتگری است و به زودی فصل جدید این رقابت برگزار میشود.
💯 با توجه به بررسی مستندات رای مردمی توسط شرکتکنندگان، منتخبان مردمی رقابت راوی، فردا معرفی خواهند شد.