موسسه‌ی فرهنگی- هنری خورشيد راگا برگزار می‌كند:دوره‌ی آموزشی بوطیقای روایت در تاریخ بیهقی مسعود بُر…

‍ تابلوی موسوم به «خلوتگاه کیمیاگر»، اثری است که در تاریخ هنر غالباً به نقاشی با هویت واقعی ناشناس اما ملقب به «ماتیاس کورینتوس» (از مکتب تاریک‌نگاری فلاندری) نسبت داده می‌شود. اسناد مالی صومعۀ سنت‌گال به وضوح نشان می‌دهند که دستمزد این تابلو در زمستان ۱۴۷۰ میلادی به نقاش پرداخت شده است. با این حال نخستین کژتابیِ تاریخی این تابلو در قاب پنجرۀ آن نهفته است: برج ناقوسی که در پس‌زمینۀ مه‌آلود نقاشی پیداست، با جزئیاتی بی‌نقص، متعلق به کلیسای جامع روآن است؛ بنایی که کلنگ احداث آن دقیقاً ۶۴ سال پس از پرداخت دستمزد نقاش به زمین خورده است.اما مسأله‌ فراتر از یک پیش‌گوییِ سادۀ معماری یا خطای ثبت تاریخ رسید دستمزد است. در سال ۱۹۱۲، یک مرمت‌گر برجستۀ ونیزی به نام جیووانی باتیستا، موفق شد لایه‌های ضخیم دوده و چربی را از روی بخش‌های پایینی کتاب قطور روی میز موجود در تابلو پاک کند و متوجه شد که بر خلاف بخش‌های بالایی، در این بخش خطوطی بسیار ریز و خوانا به زبان لاتین وجود دارد.مطالعات طیف‌سنجی که در دهۀ هشتاد میلادی روی این بخش از تابلو انجام شد، نشان داد که جوهر استفاده شده برای رسم کلماتِ این بخش، از عصارۀ نوعی خزه به دست آمده که در اواخر قرن یازدهم میلادی در اروپا منقرض شده بود وزبان‌شناسانی که سال‌ها بعد متن درون نقاشی را ترجمه کردند، دریافتند نوشته‌های درون کتاب پیرمرد، کلمه به کلمه، گزارش رسمی کالبدشکافی همان مرمت‌گر ونیزی (جیووانی باتیستا) است که بر اثر مسموميت با نوعی خزۀ ناشناخته جان باخته بود.@masoudborbor

وطن (به معنای طبیعی و فرهنگی و تاریخی) برای ما نه یک پس‌زمینهٔ منفعل، بلکه شخصیت زنده و در آستانهٔ تخریب است. درک این دغدغه تا مغز استخوان، واقعیت زندگی یک ایرانی است. نمی‌توانیم درد و رنج انسان ایرانی را روایت کنیم اما نسبت به ویرانی خانه‌اش بی‌اعتنا باشیم. زهر فجایع تاریخی در رگ‌های ما ایرانیان جریان دارد و حداقل امروز به‌روشنی و واضح‌تر از همیشه این را حس می‌کنیم. تاریخ فجایعی که بر ما رفته تنه به تنهٔ گروتسک می‌زند.- از مصاحبه‌ام با روزنامه آرمان ملی که امروز منتشر شده است.گفتگو از نعمت مرادی share.google/PnyZm5UYZuv8Lz54X@masoudborb…

‌برگ هنر: نویسنده‌ای که نوشتن را نوعی گریز از مرگ می‌داند، اکنون، پس از سال‌ها، اگر به این جمله برگردد، چقدر به آن باور دارد؟ آیا نوشتن برای شما همچنان راهی برای جاودانگی است؟پارسی‌پور: زمانی که می‌نوشتم همیشه از این وحشت داشتم که پیش از به پایان رساندن داستانم بمیرم. امروز اما مدت‌هاست که دیگر نمی‌نویسم و منتظر مرگ هستم.- آذرماه ۱۴۰۴، گفتگویم با شهرنوش پارسی‌پور، برگ هنر شماره ۴۷ شهرنوش پارسی‌پور، نویسنده و مترجم، تیرماه ۱۴۰۵ در ۸۱سالگی درگذشت...@masoudborbor

❇️ شیوه‌نامه‌ی ورود به دوره‌ی آموزشی «بوطیقای روایت در تاریخ بیهقی» (مسعود بُربُر): ✅ مهلت نام‌نویسی: شنبه ۲۰ تیر ۱۴۰۵✅ گوشزد: به هیچ عنوان پس از مهلت مقرر ثبت‌نام نکنید.@khorshidraga

ایران ابن رستم رسول فرستاد که به حرب عاجز نیستیم اما صواب صلح باشد. ربیع گفت خرد چنین واجب کند که دهقان می‌گوید و امان داد. پس بفرمود تا صدری بساختند از کشتگان و بر شد و بر آن بنشست. ایران ابن رستم صدر او از کشتگان بازنگرید و یاران را گفت: «می‌گویند اهرمن به روز فرا دید نیاید؛ اینک اهرمن!»