فیلم سینمایی «رِمبِتیکو» و «اِدیت پیاف» دو روایت از رنج و تاریخی مشترکدو فیلم سینمایی Edith piaf سا…
انتشار: 2026/08/07 13:13 UTCدریافت: 2026/08/08 15:35 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/08 15:35 UTC
فیلم سینمایی «رِمبِتیکو» و «اِدیت پیاف» دو روایت از رنج و تاریخی مشترکدو فیلم سینمایی Edith piaf ساخته ۱۹۴۷ (سرگذشت ادیت پیاف خواننده مشهور فرانسوی ) و rembetiko ساخته ۱۹۸۳( سرگذشت ماریکونینو خواننده یونانی ) و از فیلم های برتر تاریخ سینما محسوب و برای علاقه مندان تاریخ ، هنر ، انسان شناسی و ...... تماشائی انداین دو فیلم هر دو مربوط به دوره های مجاور قبل و پس از جنگ جهانی دوم اند و هر دو انباشته از تلخی سهمگین ناشی از فقرهولناک ،از هم پاشیدگی ارکان اجتماعی و اخلاقی ، بی پناهی زنان و بدبختی مضاعف آنهاست . در نظر داشته باشید خشونت فقر در جامعه سنتی بدلیل شیوه های قدیمی زندگی و ساختارهای سنتی اجتماعی و اخلاقی ، بسیار تحمل پذیرتر از فقر ناشی از فروپاشیدگی جوامع مدرن است .آن دو از جهت علت مرگ ( سرطان ) عمر کوتاه ( 40 و 47 سال ) رها شدن از طرف پدر و مادر در کودکی و بسیاری جهات دیگر از شباهت عجیبی برخوردارند . مرگ پیاف در 47 سالگی و گذشته اش ، صدایش و دردهایش ، چنان پاریسیان را منقلب کرد که خیابان های شهر پاریس در تشییع وی هرگزجمعیتی چنان به خود ندیده بودفیلم سینمایی «رِمبِتیکو» و «اِدیت پیاف» دو روایت از رنج و تاریخی مشترکدو فیلم سینمایی Edith piaf ساخته ۱۹۴۷ (سرگذشت ادیت پیاف خواننده مشهور فرانسوی ) و rembetiko ساخته ۱۹۸۳( سرگذشت ماریکونینو خواننده یونانی ) و از فیلم های برتر تاریخ سینما محسوب و برای علاقه مندان تاریخ ، هنر ، انسان شناسی و ...... تماشائی انداین دو فیلم هر دو مربوط به دوره های مجاور قبل و پس از جنگ جهانی دوم اند و هر دو انباشته از تلخی سهمگین ناشی از فقرهولناک ،از هم پاشیدگی ارکان اجتماعی و اخلاقی ، بی پناهی زنان و بدبختی مضاعف آنهاست . در نظر داشته باشید خشونت فقر در جامعه سنتی بدلیل شیوه های قدیمی زندگی و ساختارهای سنتی اجتماعی و اخلاقی ، بسیار تحمل پذیرتر از فقر ناشی از فروپاشیدگی جوامع مدرن است .آن دو از جهت علت مرگ ( سرطان ) عمر کوتاه ( 40 و 47 سال ) رها شدن از طرف پدر و مادر در کودکی و بسیاری جهات دیگر از شباهت عجیبی برخوردارند . مرگ پیاف در 47 سالگی و گذشته اش ، صدایش و دردهایش ، چنان پاریسیان را منقلب کرد که خیابان های شهر پاریس در تشییع وی هرگزجمعیتی چنان به خود ندیده بود



