این موضوع به‌وضوح از مجوز عمومی U (GL-U) که در ۲۰ مارس صادر شد، مشخص است. GL-U حدود ۱۲۰ تا ۱۴۰ میلی…

این موضوع به‌وضوح از مجوز عمومی U (GL-U) که در ۲۰ مارس صادر شد، مشخص است. GL-U حدود ۱۲۰ تا ۱۴۰ میلیون بشکه نفت ایران را از تحریم خارج کرد و به ایران اجازه داد از محل فروش نفت خود، حدود ۱۰ دلار بیشتر به ازای هر بشکه درآمد کسب کند.همان زمان به واشنگتن پست گفتم: این اقدام مستقیماً با اظهارات خود ترامپ مبنی بر اینکه آمریکا در حال بررسی پایان دادن به این درگیری است، تناقض دارد. اگر قصد پایان دادن به جنگ را دارید، نفت ایران را از تحریم خارج نمی‌کنید. این اقدام دولتِی است که هیچ راه خروجی ندارد و خودش هم این را می‌داند. کلمه‌ای که این وضعیت را توصیف می‌کند، درماندگی است.سپس، تنها یک ماه بعد، دولت ترامپ محاصره ایران را تصویب کرد؛ بعد محاصره را برداشت؛ و سپس دوباره آن را برقرار کرد.کاملاً روشن است که ما اینجا بدون نقشه و لحظه‌ای، واکنشی تصمیم می‌گیریم.2⃣و این نکته بسیار مهم است...واقعاً دیگر چیز زیادی باقی نمانده که آمریکا بتواند برای فشار آوردن بر ایران انجام دهد.ما مجموعاً نزدیک به ۱۰۰ روز محاصره را اعمال کرده‌ایم؛ ایران همین حالا یکی از بیشترین کشورهای تحت تحریم در جهان است و در چارچوب عملیات موسوم به خشم اقتصادی بیش از ۲۰۰ تحریم جدید علیه ایران وضع کرده‌ایم.البته وزارت خزانه‌داری هنوز چند گزینه از منظر تحریم در اختیار دارد؛ مهم‌ترین آنها احتمالاً تحریم بانک‌های چینی و پالایشگاه‌های کوچک موسوم به «تی‌پات ریفاینری» است که به حکومت ایران کمک می‌کنند و جریان درآمد قابل استفاده را برای آن حفظ می‌کنند.اما چنین اقدامی با چیزی که ترامپ تا این مرحله حاضر به انجام آن بوده، تعارض جدی دارد.در چند هفته گذشته، بحث‌های زیادی هم درباره احتمال محاصره زمینی ایران مطرح شده است. اما با توجه به اینکه چنین اقدامی از نظر عملیاتی تا چه اندازه غیرمنطقی و غیرعملی است، اثربخشی آن در بهترین حالت چیزی جز نمایش و جنگ روانی نخواهد بود.3⃣و در نهایت، مسئله «زمان»رقابت دو جنگ اقتصادی میان ایران و آمریکا، از ابتدا یک مسابقه اقتصادی برای رسیدن به قعر بوده است.سؤال این است: کدام‌یک زودتر فرو می‌پاشد؟ اقتصاد ایران یا اقتصاد جهانی؟بر اساس تمام نشانه‌ها ــ ین ژاپن، بازارهای کره جنوبی، اوراق قرضه آمریکا، قیمت نفت، فرآورده‌های پالایشی و کودهای شیمیایی ــ به نظر می‌رسد کاملاً روشن است که اقتصاد جهانی زودتر آسیب جدی خواهد دید.و حتی اگر اقتصاد ایران زودتر فروبپاشد، این به هیچ‌وجه تضمین نمی‌کند که چنین فروپاشی‌ای باعث تسلیم ایران یا سقوط حکومت ایران شود.بحث بالا به هیچ‌وجه فهرست کاملی از اقداماتی که او می‌تواند انجام دهد نیست. من دست‌کم دوازده گزینه دیگر به ذهنم می‌رسد که در شرایط کنونی می‌تواند به کار بگیرد.اما همه آنها اقدامات ناامیدانه یک دولت ناامید هستند.اگر اینها راهبردهای محکم و قابل اتکایی بودند، ترامپ در ورسای «تفاهم‌نامه تسلیم» را امضا نمی‌کرد.بسنت بار دیگر دارد یک Hail Mary pass پرتاب می‌کند؛ یعنی آخرین پاس بلند و ناامیدانه در واپسین لحظات بازی، با امید به یک معجزه.