یک استاد عکاسی، دانشجویانش را به دو گروه تقسیم کرد.گروه اول (کیفیت): نمره‌شان فقط بر اساس یک عکس بو…

یک استاد عکاسی، دانشجویانش را به دو گروه تقسیم کرد.گروه اول (کیفیت): نمره‌شان فقط بر اساس یک عکس بود؛ باید تا پایان ترم بهترین عکس ممکن را تحویل می‌دادند.گروه دوم (کمیت): نمره‌شان فقط بر اساس تعداد عکس‌ها بود؛ هرچه عکس بیشتری می‌گرفتند، نمرهٔ بهتری می‌گرفتند.مثلاً ۱۰۰ عکس = نمرهٔ کامل.در پایان ترم، نتیجه عجیب بود:بهترین عکس‌ها متعلق به گروهی بود که صدها عکس گرفته بودند.چون آن‌ها مدام تجربه کردند، اشتباه کردند، یاد گرفتند و پیشرفت کردند.اما گروهی که دنبال «یک عکس بی‌نقص» بودند، بیشتر وقتشان را صرف فکر کردن، برنامه‌ریزی و کمال‌گرایی کردند و در نهایت معمولاً عکس‌ های ضعیف‌تری تحویل دادند.کمال از دلِ تکرار و تمرین به دست می‌آید، نه از تلاش برای کامل بودن از همان ابتدا.‌@MCHOGHOK | کانال مشهدیها