استاد یعنی منوچهر مرتضوی!جواد رنجبر درخشیلر از معدود افتخارهای من در زندگی برگزاری مراسمی به یاد و…
انتشار: 2026/06/30 08:19 UTC
استاد یعنی منوچهر مرتضوی!جواد رنجبر درخشیلر از معدود افتخارهای من در زندگی برگزاری مراسمی به یاد و نام مرحوم استاد دکتر منوچهر مرتضوی است؛ در سال ۱۳۹۸.و یکی از بسیار نشانه های افتخار به ایرانی بودن نسل استادان معاصر است: استادان زنده یادان سید حسن تقی زاده، محمد قزوینی، محمدعلی فروغی، مجتبی مینوی، عباس زریاب خویی، بدیع الزمان فروزانفر، عبدالحسین زرین کوب!دکتر مرتضوی از آن کاروان بود. استادی دانشمند بود. حافظ شناسی درجه اول. استادی محتشم و مهیب. من در جستجوی معنای استادی به دکتر مرتضوی رسیدم و به نام ایشان و به کام نسل خودم این بزرگداشت را فراهم کردم.دکتر مرتضوی نیازی به بزرگداشت و یادآوری نداشت. شاید روح او از کار من و دعوتی که از سخنرانان کرده بودم آزرده شده باشد.شب پیش از نشست از ایشان پوزش خواستم و توضیح دادم که این بزرگداشت در واقع برای یادآوری مقام استادی به نسل خودم است.دکتر مرتضوی دانشمند بود و استاد. این دو را می توان از هم تفکیک کرد. دکتر مرتضوی هیبت استادی داشت. سفله ها و کتاب نخوانده ها و مدعیان را به هیچ نمی گرفت و رفتاری دور کننده داشت. نیازی نداشت سفله ها را دور خود جمع کند. در سی سال گوشه نشینی در تبریز کم تر کسی را پذیرفت و به اصطلاح به کم تر کسی «رو» داد. استادی به جمع کردن مرید و نوچه و جشن گرفتن برای خود نیست. استادی دفع است و دانشجو تا دور نشود نمی تواند نزدیک بیاید. وقتی نزدیک می تواند بیاید که چیزی آموخته باشد. سبک استادی کنونی برخی افراد، که نه باری از علم دارند و نه اثری از هیبت تاسف بار است. استادی ترکیبی پیچیده از هیبت و حکمت است. دکتر مرتضوی مصداق بارز آن بود. او اشرافی بود و استادی را به چشم حقوق ماهانه نمی دید. بنابراین نیازی نداشت که سر خم کند یا کمر تا کند. استاد مرتضوی تا پایان عمر شریف ماند و هرگز فکر و گفتارش به ایدئولوژی ها آلوده نشد. دریغا که جانشینی ندارد.دریغا که از استادی نه هیبت مانده و نه حکمت.دریغا که سی سال از عمر استاد بی درس دادن سپری شد، اما خوشبختیم که از او آموختیم که زندگی روی شرافتمندانه ای هم دارد. آموختیم که شریف و با ابهت و سربلند زیستن هم ممکن است.@melliiran
پستهای تلگرام — ملی گرایی ایرانی/شاهنامه پژوهی
ایران آن طور که شنیده اید نیست!روایت ایران با جواد رنجبر درخشیلر ۳ آیا شاهکارهای زبان پارسی ادبیات است؟شاهکارهای زبان پارسی اندیشه مندانه و کنش هایی اصیل و عمیق و زیبا است!t.me/melliiran
ثبت نام این کلاس امروز با شهریه سال گذشته انجام می شود!در ۳۶۵ روز شاهنامه را بخوانیم!یکی از بهانه های شاهنامه نخواندن این است که شاهنامه کتابی حجیم است. نهتنها خواندنش آسان نیست، بلکه خواندنش وقت زیادی هم می خواهد.من از اول آذر ۱۳۹۷ تا تابستان ۱۴۰۲ شاهنامه را از تصحیح استاد دکتر جلال خالقی مطلق بیت به بیت خوانده و شرح دادم. حدود پنج سال طول کشید؛ هر روز نیم ساعت. دوستان زیادی تمایل داشتند که شاهنامه را خلاصه تر بخوانم و شرح دهم. تصمیم گرفتم این بار طوری برنامه ریزی کنم که دقیقا در مدت یکسال (۳۶۵روز) از بیت اول تا آخر شاهنامه را بخوانم و شرح دهم. بدیهی است در این نوع خواندن برخی داستان ها را باید به صورت خلاصه گفت. انتخاب داستان هایی که باید خلاصه شوند آسان نیست اما چاره ای هم نیست.تصمیم گرفتم از اول آبان ۱۴۰۴ تا آخر مهر ۱۴۰۵ هر روز نیم ساعت شاهنامه بخوانم و شرح دهم. فایل ها صوتی است و سر ساعت ۸ بامداد در کانال تلگرامی قرار می گیرد.امیدوارم با این روش دوستان بیشتری با شاهنامه آشنا بشوند.جواد رنجبر درخشیلرثبت نام: @aknaserionline۰۹۳۹۰۱۷۱۸۳۷t.me/melliiran
«با کودکان شاهنامه بخوانیم»«آموزش شاهنامه به کودکان» «مربیگری شاهنامه»۳ پروژه ی آموزشی من در گروه آموزش ادبیات و تاریخ ایرانشهری است.فایل صوتی در تلگرام.چگونه آموزش دادن شاهنامه به کودکان مهم ترین پرسشی است که این درس ها در پی پاسخ به آن است. این کلاسها بیشتر برای مادران و پدران و مربیان شاهنامه است و دوستانی که می خواهند تدریس شاهنامه را یاد بگیرند.ثبت نام:پیام به تلگرام ۰۹۳۹۰۱۷۱۸۳۷@aknaserionlineT.me/melliiran«با کودکان شاهنامه بخوانیم»«آموزش شاهنامه به کودکان» «مربیگری شاهنامه»۳ پروژه ی آموزشی من در گروه آموزش ادبیات و تاریخ ایرانشهری است.فایل صوتی در تلگرام.چگونه آموزش دادن شاهنامه به کودکان مهم ترین پرسشی است که این درس ها در پی پاسخ به آن است. این کلاسها بیشتر برای مادران و پدران و مربیان شاهنامه است و دوستانی که می خواهند تدریس شاهنامه را یاد بگیرند.ثبت نام:پیام به تلگرام ۰۹۳۹۰۱۷۱۸۳۷@aknaserionlineT.me/melliiran
تنگه هرمز هزاران سال پیش از آن که نیاکان شما میلیون ها سرخ پوست را بکشند تا صاحب زمین شوند، سرزمین نیاکان ما بود.t.me/melliiran
صلح باشکوه تر از جنگ است!جواد رنجبر درخشیلرعکس های جنگنده ها باشکوه است؟ عکس ناوهای هواپیمابر؟ عکس فرماندهان نظامی با درجه ها و کلاه؟ خود جنگیدن هم باشکوه است؟ سلاح ها و شلیک ها و انفجارها! منفجر شدن دشمن! لحظه ای که قدرت بشر نمایان می شود. می دانیم که قدرت همواره جذاب و شیرین است.در شاهنامه بیت هایی است که شکوه جنگ و جنگاوران را نشان می دهد. در داستان گشتاسب با ارجاسب درباره زریر یکی از بزرگترین پهلوانان آمده است: بیاید پس آن نره شیر دلیرنبرده سوار آنکه نامش زریر به پیش اندرآید گرفته کمندنشسته بر اسپندیاری سمندابا جوشن زر درخشان چو ماهبدوی اندرون خیره گشته سپاههمگان از شکوه زریر مات و مبهوت مانده اند.صورت بندی معانی و مفاهیم اصلی زندگی در طول تاریخ بشر چنان است که جنگ را در پیوند با قدرت باشکوه می پندارد. بخشی بزرگ از ادبیات جهان و تاریخ نگاری و نظریه ها مربوط به جنگ است.چرا در نظر بشر صلح چنین شکوه و عظمت ندارد؟صلح در مقابل جنگ، کاری است که معمولا پنهان داشته می شود. شاید دلیل اصلی آن است که صلح با قدرت پیوند ندارد. صلح گذشتن و عقب نشستن و سکوت و تحمل و شکیبایی است. در نزد عامه، این پنج کار، نه تنها شکوهی ندارد که گاه کنش هم تلقی نمی شود. انفعال است.بین مردی که فریاد می کشد و زنی که شکیبایی می کند طبیعی است که توجه ها به مرد جلب می شود. آیا صلح هیچ شکوهی ندارد و هیچ نوع جذبه و جاذبه ای هم؟برای دیدن شکوه صلح، شکوه صبر و تحمل و سکوت، مردسالاری اعمال کننده قدرت مانع اصلی است. کسانی که شکوه گذشتن و بخشیدن را نمی بینند و آن را در برابر کشتن و نابودکردن سستی تلقی می کنند در لایه های عمیق ذهنی و اندیشه ای خود جایی برای زندگی صلح آمیز باقی نگذاشته اند. آن ها زندگی را در پیچ و خم قدرت می جویند و همانند کسی که از نقاشی پابلو پیکاسو جز خطوط درهم چیزی نمی بیند از رفتار مبتنی بر صلح چیزی در نمی یابند. یکی از مهم ترین مخالفت ها با رفتار صلح آمیز از هراس از دست دادن است. مخالفان صلح تصور می کنند که با رفتار صلح آمیز نفع مادی یا آبرو یا قدرت سیاسی یا اعتبار اجتماعی خود را از دست خواهند داد. در این باور جنگیدن حفظ ارزش هاست. بنابراین فعل جنگیدن را همه جا و برای همه چیز به صورتی بی رویه استفاده می کنند. حتی گاه برای عشق و عاطفه و ازدواج هم از فعل جنگیدن استفاده می شود که سخت نامتناسب است.تجربه بشر ثابت می کند که جنگیدن راه رسیدن به هدف ها است، اما راهی گران و سخت و ناهموار است. گاه آنچه به دست می آید از آنچه از دست می رود کم تر است. راه صلح آمیز سود کم مستمر است و زندگی را به مصداق «قطره قطره جمع شود…» می سازد. صلح همانند پیاده روی کردن مستمر روزانه است. انسان را تندرست نگاه می دارد، بی آنکه بتوان به آن افتخار کرد.رفتار صلح آمیز نشانه پیچیدگی فرهنگی فرد و بلوغ اندیشه ای اوست. دفاع نیز از مقوله صلح است و مبتنی بر سطحی بالا از تعلق فرهنگی. جنگ به معنای تجاوز، برعکس صلح، نشانه سطحی بسیار پایین از بلوغ فکری است. جنگاوران با همه جنگنده ها و ناوهایشان در اوج تکنولوژی ضعف اندیشه ای و فرهنگی هراسناکی را نمایش می دهند؛ شکوه ظاهر و پلیدی باطن. t.me/melliiran
شاهنامه آن طور که شنیده اید نیست!روایت شاهنامه با جواد رنجبر درخشیلر ۲ پیشینه شاهنامه هم کتاب است!t.me/melliiran