بعد از مرگ مائو و بازداشت «چهار نفره»ی جناح افراطی حزب کمونیست، بسیاری از اعضای قدیمی حزب نگران بو…
انتشار: 2026/07/06 17:39 UTC
بعد از مرگ مائو و بازداشت «چهار نفره»ی جناح افراطی حزب کمونیست، بسیاری از اعضای قدیمی حزب نگران بودند که حزب کمونیست چین هم تحت تأثیر رویکرد حزب کمونیست شوروی در نقد استالین قرار بگیرد؛ یعنی نقد علنی رهبر پیشین، باعث دودستگی، شکاف داخلی و در نهایت تضعیف خود حزب شود.دنگ شیائوپینگ که خودش از قربانیان جناح رادیکال حزب بود و در عین حال آموخته بود عملگرایانه سیاستورزی کند، معتقد بود نیازی نیست مائو را در عرصه عمومی تخریب و نقد کنیم؛ کافی است بر اشتباهاتش اصرار نورزیم و از آنها عبور کنیم. به زبان عملگرایانه، یعنی تصویر مائو بهعنوان نماد حزب حفظ شود، اما مسیر آینده حزب را رهبران فعلی تعیین کنند، نه گفتهها و سیاستهای رهبر پیشین.دنگ به تجربه دریافته بود که چینِ زخمخورده از فقر و بیثباتی، بیش از هر چیز به یک حزب قدرتمند نیاز دارد؛ حزبی که اختلافاتش را در عرصه عمومی به نمایش نگذارد، در تله سخنان رهبران گذشته گرفتار نشود و عبور از سیاستهای پیشین را هم به نفی کامل رهبر سابق و تخریب جایگاه او گره نزند.#برگی_از_تاریخ🆔 @dourneveshtha✅ @mellimazzhabi



