نسل جوان و جمهوری اسلامی؛ از طلاق عاطفی تا سیاستِ نفرت1/2نوید کلهرودی در این گفتوگو با محمد فاضلی،…
انتشار: 2026/08/04 06:46 UTCدریافت: 2026/08/05 22:52 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/05 22:52 UTC
نسل جوان و جمهوری اسلامی؛ از طلاق عاطفی تا سیاستِ نفرت1/2نوید کلهرودی در این گفتوگو با محمد فاضلی، از نسلی سخن میگوید که نهتنها با جمهوری اسلامی، بلکه با بسیاری از مراجع فکری و سیاسی نسلهای پیشین نیز فاصله گرفته است؛ نسلی عصیانگر، بیاعتماد و گرفتار «سیاست حسرت» که صدایش شنیده نمیشود و درعینحال هنوز بدیل سیاسی روشنی پیدا نکرده است.🔹 کلهرودی تأکید میکند آنچه میگوید بیش از آنکه نتیجه یک پیمایش جامع و قابلتعمیم باشد، حاصل حدود هشت سال تجربه تدریس و گفتوگو با دانشآموزان و دانشجویان در محیطهای اجتماعی متفاوت است. بنابراین نباید نسلهای هفتادی، هشتادی و نودی را یک گروه کاملاً یکدست تصور کرد.🔹 به روایت او، بخش بزرگی از این نسل در وضعیتی میانمرزی زندگی میکند: نه الزاماً به یک جریان سیاسی جایگزین وفادار است و نه دیگر خود را در روایت جمهوری اسلامی پیدا میکند. حکومت همچنان تصور میکند جامعه باید شبیه دهه پنجاه باقی بماند و برای تعریف یک «مای جمعی» متناسب با نسل جدید، نظریهای ندارد.🔹 او نسل جوان را گرفتار «سیاست حسرت» میداند؛ نسلی که درست هنگام ورود به دانشگاه با کرونا، اعتراض، سرکوب، ترور، جنگ و بحران اقتصادی مواجه شده است. خانه، شغل، ازدواج و زندگی مستقل که باید بدیهیات زندگی باشند، برای او به رؤیا تبدیل شدهاند.🔹 نوجوانان نیز حتی پیش از رسیدن به بازار کار، آینده خود را در سرنوشت بزرگترها میبینند. وقتی دانشآموز مشاهده میکند تحصیلکردگان بیکارند یا برای گذران زندگی ناچار به کارهای نامرتبط شدهاند، ارزش مدرسه، دانشگاه و درسخواندن در ذهن او فرو میریزد. کلهرودی این وضعیت را «اقتصاد ترس» مینامد.🔹 الگوهای فرهنگی این نسل دیگر از رسانه رسمی نمیآیند. غرب، ترکیه و کرهجنوبی سه منبع مهم سبک زندگی، سرگرمی و تخیل او هستند. بعضی نوجوانان از طریق سریال، بازی و موسیقی کرهای زبان تازهای آموختهاند؛ درحالیکه نظام آموزشی رسمی حتی اقتدار پیشین خود را نیز از دست داده است.🔹 تابوهای نسلهای گذشته نیز برای بسیاری از آنان فرو ریخته است؛ از پوشش و روابط جنسیتی تا شیوه سخنگفتن درباره مذهب و سیاست. اقتدار پدر، معلم، روحانی و استاد دانشگاه دیگر بهطور خودکار پذیرفته نمیشود. به تعبیر کلهرودی، این نسل را نمیتوان از بالا خطاب کرد، چون گاهی خودش از بالا به صاحبان اقتدار نگاه میکند.🔹 عصیان ابتدا در خانواده آغاز شده، سپس به مدرسه و خیابان رسیده است. اختلاف سیاسی اکنون تا درون خانهها نفوذ کرده؛ ممکن است یکی از اعضای خانواده طرفدار حکومت یا جنگ باشد و دیگری کاملاً در نقطه مقابل او قرار گیرد.🔹 کلهرودی نسل جوان را به سه گروه کلی تقسیم میکند: گروه بزرگتری که از جمهوری اسلامی عبور کردهاند؛ جوانان مذهبی و حامی حکومت که به تعبیر او «پاکنیت اما سادهاندیشاند»؛ و گروه سومی از جوانان مذهبی منتقد که نه در میان حامیان حکومت پذیرفته میشوند و نه در میان مخالفان، و در وضعیتی معلق باقی ماندهاند.🔹 برخلاف تصور رایج، عبور از جمهوری اسلامی لزوماً به معنای پیوستن به سلطنتطلبی نیست. شمار هواداران سلطنت افزایش یافته، اما از نظر او نمیتوان آن را بدیل مسلط همه جوانان دانست. بسیاری از آنان از حکومت بریدهاند، بیآنکه تصویر روشنی از نظام آینده داشته باشند.🔹 مسئله مهمتر، نابودی نهادهای میانجی است. انجمنهای دانشجویی، احزاب، روزنامهها و تشکلهایی که زمانی میان جامعه و حکومت ارتباط برقرار میکردند، اعتبار خود را از دست دادهاند. حکومت ابتدا از غیرسیاسیشدن دانشگاه استقبال کرد، اما دیرتر فهمید که این اتفاق به «طلاق عاطفی» جوانان از نظام سیاسی انجامیده است.🔹 خلأ این نهادها را شبکههای غیررسمی پر کردهاند: حلقههای کتابخوانی، کانونهای ایرانشناسی، سینماتکهای خانگی، کافهها، کلاسهای آزاد و اجتماعات مجازی. جوانان همچنان در جستوجوی دانش و جمع هستند، اما مرجع قابلاعتمادی ندارند که مسیر مطالعه و گفتوگو را به آنان نشان دهد.🔹 یکی از گرایشهای پررنگ، علاقه به ملیگرایی و ایران پیش از اسلام است. اما این علاقه گاهی بیش از آنکه حاصل شناخت تاریخی باشد، واکنشی به جمهوری اسلامی است: هرچه حکومت اسلامی معرفی میکند کنار گذاشته میشود و هرچه در برابر آن قرار گیرد، ارزش مثبت پیدا میکند. همین وضعیت جوانان را در برابر روایتهای زرد و سادهساز آسیبپذیر میکند.🔹 چرخش مراجع تاریخی نیز معنادار است. برای بخشی از این نسل، مصدق و شریعتی دیگر قهرمانان اصلی نیستند و شخصیتهایی مانند قوام و فروغی جذابتر شدهاند؛ کسانی که بهجای سیاست هیجانی، با ماندن، مذاکرهکردن و اداره امور شناخته میشوند.ادامه👇🏻✅@mellimazzhabi
تاریخچه بازدید مشاهدهشده
حدود 10 بازدید تازه در ساعت در این نمونهپستهای تلگرام — ملی مذهبی
تحلیل «ایراناینترنشنال» و جریانهای همسو با آن نشان میدهد که با پدیدهای فراتر از یک رسانهی جهتدار یا «فیک نیوز» ساده روبرو هستیم. در حقیقت این پروژهی سیاسی «صنعت تولید رضایت برای ویرانی» بوده است. در این یادداشت تحلیلی تلاش میشود نشان داده شود که چگونه این صنعت توانسته رؤیایی را برای آیندهی موهوم بفروشد و برای مقطعی موفق هم باشد.________👈متن کامل✅ @mellimazzhabi
سید محمد خاتمی: با گذر از این مرحله سخت کار سختتر حاکمیت آغاز میشودخط خونی که بین مردم و حکومت فاصله انداخته است، بسیار پررنگ استسید محمد خاتمی در دیدار جمعی از اصحاب رسانه گفت: با گذر از این مرحله سخت کار سخت تر حاکمیت آغاز میشود که رسیدن به تعریفی مناسب از رابطه خود با جهان و بخصوص همسایگان که دلخوریها و نگرانیهای فیمابین هم بیشتر شده است و نیز تدبیر درست در داخل برای بهبود امور و اصلاح ساختاری و رویکردی و راهبردی به نفع جامعه و مردمی که سخت در تنگنا هستند.🔸از یاد نبریم که در این سالها خط خونی که بین مردم و حکومت فاصله انداخته است، بسیار پررنگ است و نیز وضع تولید و گرانی و اقتصاد و معیشت بیکاری و... که روز به روز هم افزوده شده است، مشکلات مهمی است که با حل آنها با حضور و مشارکت خود مردم نیاز به تدبیر و راهبردهای مناسب خود را دارد که در جای خود باید در باب آن گفت و گو کرد و راه درست را پیدا کرد و پیمود./ جمارانjamaran.news/fa/tiny/news-1723178%E2%9C%85 @mellimazzhabi
افشای ابعاد جدید پرونده آقایاری؛ تبانی در تنظیم قراردادهای نفتی: پرونده ویژه ۹۰ میلیون بشکه نفتخبرگزاری ایلنا- یک مقام مطلع از پرونده تراستیهای آلوده دانهدرشت، درباره روند تحقیقات انجامشده در پرونده تراستیهای نفتی، با اشاره مستقیم به پرونده حسین آقایاری گفت:🔹مهمترین موضوعی که اکنون وجود دارد، مربوط به یک قرارداد حمل و ذخیرهسازی نفت است که در قالب دو قرارداد، بیش از ۹۰ میلیون بشکه نفت در حوزه حمل، ذخیرهسازی و فروش به طرف قرارداد داده شده که بخش عمده این قرارداد تاکنون پرداخت نشده و اگر بحثها، اختلافات و حواشی درباره عدم بازگشت منابع را بررسی کنیم، بخش مهمی از آن ناظر بر همین قرارداد است که ذینفع نهایی این قراردادها هم حسین آقایاری بوده است.🔹البته باید بگویم که عناوین این قراردادها گمراهکننده و فریبنده بوده است؛ «حمل و ذخیرهسازی» و «فروش از مخزن» عناوینی هستند که در ظاهر این تصور را ایجاد میکنند که قرار است نفت از مخزن مستقیماً به پالایشگاه چینی فروخته شود و در نتیجه واسطهای در میان نباشد.🔹اما در عمل، ساختار قرارداد به گونهای بوده که در نهایت ذینفع نهایی مجدداً یک تریدر بوده که بعدها مشخص شده که آن فرد هم آقایاری بوده و پس از آن نیز موارد متعددی از نکول در این قراردادها ایجاد شده است.🔹موضوع بسیار مهم همین است که به دلیل اینکه در این قرارداد انتخاب قیمت در اختیار خریدار بوده، عملاً اختلاف نظر درباره میزان بدهی وجود دارد و وزارت نفت ساعتها در حال برگزاری جلسه برای اصلاح قرارداد و رسیدن به یک جمعبندی درباره قیمت است.🔹متأسفانه در مدل قراردادهایی که با آقایاری بسته شده، به نحوی فرمول قیمتگذاری تعیین شده که مثلاً سه نرخ متناوب در یک ماه در نظر گرفته شده است.🔹پس از آن، خریدار نامه درخواست تخلیه را تنظیم میکند و در واقع زمان تعیین قیمت نیز با همان نامه مشخص میشود و سپس بر اساس آن سه نرخ، قیمت یک ماه تعیین میشود.🔹مشخص است که در زمان انعقاد این قرارداد، وزیر نفت چه کسی بوده و مدیرعامل شرکت نیکو در آن دوره نیز مشخص است. هرچند آقای صادقی از سمت خود برکنار شده، اما همچنان در قید حیات است و باید درباره عملکرد خود و ابهامات موجود در دوره مدیریتش پاسخگو باشد.✅ @mellimazzhabi
شلیک مجلس به پای خودش؟✍️محمد رهبریطرح مقابله با نفوذ سرویسهای اطلاعاتی و دولتها یا نهادهای بیگانه در کشور، امروز در مجلس تصویب شد و خیلی زود مورد توجه رسانهها قرار گرفت. فارغ از تمام نقدها و اشکالاتی که به این طرح وارد است، یکی از عجیبترین ابعاد آن این است که مجلس با تصویب چنین متنی، عملاً میتواند پای خودش را هم هدف گرفته باشد؛ چرا که یکی از نهادهایی که ممکن است در معرض شمول این مصوبه قرار بگیرد، مرکز پژوهشهای مجلس است.بر اساس ماده ۱ این طرح، مرکز پژوهشهای مجلس به دلیل استفاده از بودجه عمومی و ارائه پیشنهادهای سیاستی و تقنینی به مجلس، میتواند مشمول مجازات قرار گیرد اگر بطور ناخواسته تحت راهبری مؤسسات غیر ایرانی، پیشنهادات و توصیههای سیاستیاش بهگونهای تفسیر شود که «اعتماد مردم به نظام را مخدوش» کرده، «مشارکت در انتخابات را کاهش» داده یا «آرای مردم را به نفع گروه یا جریان خاصی جهتدهی» کرده باشد. اینها مفاهیمی بسیار کلی، مبهم و تفسیرپذیرند و در متن، معیار دقیق و قابل سنجشی برای تشخیص آنها ارائه نشده است. بطور مثال، «راهبری» در اینجا مفهومی بسیار کشدار است؛ آنقدر کشدار که اگر قرار باشد تفسیر موسع از آن صورت بگیرد، حتی ممکن است فردی بدون آنکه خودش بداند، مصداق آن تلقی شود.مرکز پژوهشهای مجلس، مثل هر نهاد علمی و اندیشکدهای دیگر، اساساً برای این ایجاد شده که پژوهش کند، سیاستها را ارزیابی کند و درباره طرحها و لوایح به نمایندگان پیشنهاد و نظر کارشناسی بدهد. اما اگر ارائه یک پیشنهاد سیاستی به مجلس، بالقوه بتواند مشمول چنین مجازاتهایی شود، خود مرکز پژوهشها هم باید پیش از هر گزارش کارشناسی، نگران این باشد که مبادا یکی از پژوهشگرانش روزی از منظر این قانون «تحت راهبری» یک مؤسسه غیرایرانی تشخیص داده شود و پیشنهادش نیز مصداق یکی از عناوین گسترده این ماده تلقی شود.بنابراین میتوان گفت که به دلیل بکارگیری عبارات مبهم و تفسیرپذیر در متن مصوب مجلس، چنین متنی میتواند علیه مراکز علمی و پژوهشی از جمله مرکز پژوهشهای مجلس نیط بکار رود و بدین ترتیب نمایندگان، خودشان علیه نهاد مجلس مصوبهای را گذرانده باشند.@MohammadRahbari✅ @mellimazzhabi
صحبتهای موسی غنینژاد دربارهی علی شریعتی در هفتههای اخیر به موضوع داغی در شبکههای اجتماعی تبدیل شد. وی با استناد به استفادهی شریعتی از نام «پروفسور شاندل» در آثارش، وی را به شیادی علمی متهم میکند. فارغ از پاسخهایی که از زاویهی رعایت اخلاق در سخن، به وی داده شد، در اینجا ابتدا نکتهای دربارهی این موضوع طرح و سپس ادعای مهمتر غنینژاد دربارهی تأثیر شریعتی بر قانون اساسی جمهوری اسلامی و کژراههای که در چنین تحلیلهایی وجود دارد بهاختصار بررسی میشود. __________👈متن کامل✅@mellimazzhabi
♨️فرصت یک ماه و نیمه دولت برای معرفی وزرای اطلاعات و دفاع به مجلس با اذن رهبریعباس گودرزی سخنگوی هیئت رئیسه مجلس:🔹طبق اجازه ای که از رهبر معظم انقلاب اخذ شده از تاریخ ۲۹ مردادماه به مدت یک و نیم ماه دولت فرصت دارد تا وزرای پیشنهادی اطلاعات و دفاع را به مجلس شورای اسلامی معرفی کند، در این راستا ایده ای مطرح است که شرط اجتهاد برای وزیر اطلاعات ضرورت نداشته باشد.🔹این ایده با توجه به مغایرت قانونی مستلزم اصلاح قانون است که بر این اساس مقرر است دولت در این خصوص لایحه تقدیم مجلس کند./مهر✅@mellimazzhabi