💠 #عدم_مشروعیت_قیام_و_انقلاب -۱۰۲✅ مرور اجمالی حوادثِ اقامت سیدالشهداء (علیهالسلام) در مکه مکرّمه…
انتشار: 2026/07/04 17:54 UTC
💠 #عدم_مشروعیت_قیام_و_انقلاب -۱۰۲✅ مرور اجمالی حوادثِ اقامت سیدالشهداء (علیهالسلام) در مکه مکرّمه و علت خروج از آن🔹امام حسین علیهالسلام از ۳ شعبان سال ۶۰ هجری تا ۸ ذی الحجه همان سال – یعنی حدود چهار ماه - در مکه سکنی گزیدند. نامههای بسیاری از سوی اهالی کوفه به سوی ایشان روانه شد؛ طبق نقلی بیش از ۱۵۰ نامه که ذیل هر کدام مُهر یک، دو، سه و یا چهار نفر از شیعیان بود به دست ایشان رسید، اما حضرت در طی این مدت به هیچ کدام از نامهها پاسخی ندادند تا اینکه مجموع نامهها به ۱۲ هزار عدد رسید¹سپس حضرت پسرعموی خود مسلمبنعقیل(رضوان الله علیه) را برای جویا شدن احوال کوفیان به عراق فرستادند. در کوفه بین ۱۲ تا ۳۰ هزار نفر با مسلم بیعت کردند². طبق نقل سید بن طاووس ۱۸ هزار نفر با مسلم(ره) بیعت نمودند³ مسلمبنعقیل(رضوان الله علیه) به اباعبدالله الحسین (علیه الصلاة و السلام) نامه نوشت و ایشان را از آمادگی اهالی کوفه آگاه ساخت. امام حسین(علیه الصلاة والسلام) در تاریخ سوم و یا هشتم ذی الحجه(حدوداً همزمان با شهادت مسلم و هانی در کوفه) مکه را به سوی عراق ترک نمودند⁴طبق نقلی زمانی که حضرت مکه را ترک گفتند ۶۰ نفر از شیعیان کوفه نیز ایشان را همراهی میکردند⁵✍️پینوشت: #مهم▪️اگر اینچنین سطحی و اجمالی به گزارشات تاریخی اکتفا کنیم، تا اینجای ماجرا چنین به نظر میرسد که حضرت به دلیل مهیّا بودنِ یار و یاور در کوفه، با نیّت قیام و یا تشکیل حکومت، مکه را ترک کرده و رهسپار آنجا شدند.⁉️اما آیا حقیقت امر نیز چنین است؟! ▪️بررسی شواهد و قرائن بیشتری که در ادامه ذکر خواهد شد نشان میدهد حرکتِ حضرت از مکه به سوی عراق در حقیقت و باطن امر از ابتدا با نیت رساندن خویش به کربلا بوده است و حضرت با علم(ظاهری و باطنی) به عدمِ یاری کوفیان از مکه خارج شدند؛ خروجی توأمان با خوف و گریز و با نیت حفظ حرمت کعبه( و جلوگیری از قتال و ریختن خون مبارکشان در مسجدالحرام). حضرت با آگاهی کامل از عاقبت و شهادت خود و اصحاب و اسارت خانواده عازم عراق شدند! چون در تقدیرات الهی این مسئله مسجّل بود و حضرت نیز از همان ابتدا به آن مطلع بود.البته به حَسَب ظاهر گزینهای مناسبتر از عراق(کوفه) برای حضرت باقی نمانده بود! اگر حضرت در مکه باقی میماند و یا غیر از این طریق هم گام برمیداشت او را به قتل میرساندند. کمترین نتیجهای که حرکت ظاهری به سمت کوفه داشت این بود که در تاریخ ایشان را ملامت نکنند که چرا به دعوت کوفیان پاسخ مثبت نداد! همچنین بهترین مکانی که احتمال میرفت در مقابل تعدّی آل ابی سفیان به حفاظت از اهل بیت پیامبر اقدام کنند(جهاد دفاعی)، شهر کوفه بود.علاوه بر این، ادلّه بسیاری که در ادامه خواهد آمد، ثابت میکند حضرت هیچ اصرار و تمایلی برای کشیدن شمشیر و مبارزه مسلحانه نداشتهاند بلکه عزم قتال و کشتار از سوی امویان بوده است. و تسلیم شدن ایشان نیز نتیجهای جز خوار و ذلیل شدن و سپس کشته شدنشان نداشت!(رذالت و عهد شکنی بنی امیه در به شهادت رساندن هانی و مسلم (ره) این مسئله را از قبل ثابت کرده بود). لذا حضرت بین مرگ ذلیلانه و شهادت عزتمدانه، به حق راه دوم را اختیار کردند. 📗منابع:1- الارشاد، ج۲، ص۳۸؛ اللهوف، ص۳۵2- تاریخ الأمم و الملوک، ج۵، ص۳۴۸ ؛ الامامة و السیاسة، ج۲، ص۸3- اللهوف، ص۳۷4- اللهوف، ص۶۰5- الفتوح لإبن اعثم، ج۵، ص۶۹#عدم_مشروعیت_انقلاب#حرکت_سیدالشهداء (علیهالسلام)#علت_خروج_از_مکه ۱

