آشنایی اجمالی با زندگی شادروان نجف دریابندری@meygunghasrebehesht

جامی شکسته دیدم دربزم می فروشی...گفتم بدین شکسته چون باده میفروشی؟خندید وگفت زین جام جزعاشقان ننوشند...مستِ شکسته داند قدرشکسته نوشی..... خیام

در تیره‌شبِ هجرِ تو جانم به لب آمدوقت است که همچون مه تابان به درآیی حافظ@meygunghasrebehesht

ای تک‌نواز نابغه‌ی نینوا "حسین"🏴🏴🏴 شعر: حسین منزوی🌱 صدا: فرخ نعمتیموسیقی:‌ قطعه سوگ از حسین علیزادهبا شما از زخمی سخن می‌گویم برآمده از نیزه‌های نادانی و ما همه قربانی آن هستیم؛کسی دوستدار حقیقت نیست، همه دوستدار مصلحتیم.#بهرام_بیضایی🌱.ای مهربان‌تر از برگ در بوسه‌های بارانبیداری ستاره در چشم جویبارانتصنیف بوسه‌های باران 🎼🌿🌹• آواز: محمدرضا شجریان💚• هم‌خوانی: همایون شجریان• آهنگ: حسین علیزاده" تصنیف دل دیوانه "با صدای استاد محمد رضا شجریان آهنگساز : استاد حسین علیزادهشعر : عطار نیشابوری@meygunghasrebehesht

‍ ‍ ‍ ‍ ☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘۱ شهریور زادروز حسین علیزاده( زاده ۱ شهریور ۱۳۳۰ تهران ) ردیف‌دان، آهنگساز و نوازنده تار و سه‌تارعلیزاده دوره‌های آموزش موسیقی را در هنرستان موسیقی تهران زیر نظر استادانی چون هوشنگ ظریف و حسین دهلوی گذراند و پس از راه‌یابی به‌رشته موسیقی دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران، از درس استادان دیگری چون حبیب‌اله صالحی، محمود کریمی، علی‌اکبر شهنازی، داریوش صفوت، نورعلی برومند، سعید هرمزی، یوسف فروتن و عبداله دوامی، نکته‌های نوازندگی تار و سه‌تار و ردیف موسیقی سنتی ایران را در سطوح عالی بهره گرفت.وی در سال ۱۳۴۷ عضو ارکستر رودکی بود. دو کنسرت او در جشن هنر شیراز آغاز راه او به‌عنوان یکی از وزنه‌های موسیقی ایرانی بود. او با عضویت در کانون چاووش همراه دیگر استادان موسیقی ایران از جمله محمدرضا لطفی و پرویز مشکاتیان آثار جاودانه‌ای در موسیقی ایران به نام مجموعه آلبوم‌های چاووش اجرا کرد.در سال ۱۳۵۵ با ساخت و اجرای قطعاتی چون سواران دشت امید و حصار، فرمی تازه را به موسیقی ایرانی اضافه کرد که نبوغ وی در این زمینه را نشان داد و با ساخت کنسرتوی نی و ارکستر با عنوان نینوا در سالهای ابتدایی دهه شصت، نامش بیش از گذشته بر زبان‌ها جاری شد.این قطعه که با نی جمشید عندلیبی به‌عنوان تکنواز نی اجرا شد، از جمله شاخص‌ترین قطعات تاریخ موسیقی ایران به‌شمار می‌رود که علیزاده آن را با الهام از تحولات سالهای ابتدایی دهه شصت تصنیف کرد.وی سپس برای ادامه تحصیل موسیقی به دانشگاه آزاد برلین رفت و در سال‌های میانی دهه شصت به ایران بازگشت که حاصل آن کنسرت شورانگیز باصدای شهرام ناظری، صدیق تعریف و بیژن کامکار در تالار وحدت بود. گروههای شیدا به سرپرستی محمدرضا لطفی و عارف به سرپرستی حسین علیزاده و پرویز مشکاتیان که هردو زیر نظر چاووش اداره می‌شدند سهم ویژه‌ای در رشد موسیقی فاخر و اصیل ایرانی داشتند.پس از آن علیزاده به تجربه در ساخت انواع موسیقی پرداخت که در زمینه موسیقی ایرانی در قالب تکنوازی می‌توان به آثاری چون ترکمن، پایکوبی، همایون (با سه‌تار) و ماهور، هجرانی، همنوایی، نوا (تار) در زمینه گروه‌نوازی آلبوم‌های راز ونیاز (با صدای علیرضا افتخاری) صبحگاهی (با صدای محسن کرامتی) و آثاری به صورت گروه‌نوازی ( آوای مهر، راز نو، به تماشای آبهای سپید، نینوا، عصیان و واریاسیون کردی) اشاره کرد.وی همچنین درزمینه انتشار کتاب و آلبوم‌های آموزشی تجربه‌های موفقی داشت که انتشار ده قطعه برای تار (در ۴ جلد) ردیف میرزاعبداله (اجرا باتار و سه‌تار) دستور تار و سه‌تار دوره متوسطه تا پیشرفته (کتاب و نوار) بوسه‌های باران (مجموعه تصانیف) و پارتیتور قطعه نوا از جمله کارهای وی در این زمینه است.او از سال‌های پایانی دهه ۷۰ همکاری خود را با محمدرضا شجریان و کیهان کلهر و همایون شجریان آغاز کرد که حاصل آن اجرای کنسرت‌های مختلف در اروپا و آمریکا و کنسرت همنوا با بم در تهران (تالار کشور) بود. حاصل همکاری شجریان و علیزاده آلبوم‌های فریاد، همنوا با بم، داد و بیداد، زمستان و نوا بودعلیزاده در سال ۸۳ با ژیوان گاسپاریانو همکاری مشترکی داشت که حاصل آن کنسرتی در کاخ نیاوران بود که بعدها این کنسرت در قالب آلبومی به نام به تماشای آبهای سپید انتشار عمومی یافت و تا مرحله نهایی جایزه گرمی برای بخش موسیقی جهانی پیش رفت.وی در کمک به ساخت سازهای تازه تجریه‌های موفقی داشت که از آن میان می‌توان به ابداع سازهای سلانه و شورانگیز اشاره کرد که هم اینک نیز در کنسرت‌هایش از آن بهره می‌گیرد. همچنان‌که در معرفی سازندگان سازها نیز پیشگام بود و در کنسرت‌های خود از سازندگان سازهایی که خود با آنها تکنوازی می‌کرد در بروشور کنسرت یاد کرده است.او که سالها قبل در فکر تجریه‌های تازه در زمینه موسیقی آوازی بود، با شکل دهی گروهی به نام هم آوایان این تجربه را توسعه داد.علیزاده در هفتم آذر ۱۳۹۳ در نامه‌ای بدون ذکر دلیل روشن، از دریافت نشان شوالیه هنر و ادب فرانسه اعلام انصراف کرد و نوشت که "خود را بی‌نیاز از هر نشانی" می‌داند.‎🆔 @bargi_az_tarikh#برگی_از_تقویم_تاریخ☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘

‍ ‍ ‍ ‍ ‍ ‍☘️ ☘️ برگی از تقویم تاریخ ☘️ ☘️۱ شهریور زادروز پوری سلطانی( زاده ۱ شهریور ۱۳۱۰ تهران -- درگذشته ۱۶ آبان ۱۳۹۴ تهران ) مادر کتابداری نوینپوراندخت سلطانی شیرازی از پیشگامان توسعه و آموزش کتابداری نوین در ایران بود که در ۵۰ سال فعالیت خود نقشی تعیین‌کننده در تربیت نیروی انسانی و تهیه ابزارهای فهرست‌نویسی در ایران ایفا کرد.او در خانواده­‌ای دانشور به­‌دنیا آمد. مادرش دختر عبداله حایری مازندرانی، ملقب به رحمت علی‌شاه، قطب سلسله درویشان نعمت­‌اللهی گنابادی و پدرش مهدی سلطانی، قاضی دادگستری بود. او نخستین مرحله تحصیل دانشگاهی را در رشته ادبیات فارسی در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران به­‌پایان رساند و به استخدام وزارت فرهنگ درآمد و مأمور تدریس در دبیرستان‌های ساری شد. پس از ۲۸ امرداد ۱۳۳۲ به‌تهران منتقل شد و در سال ۱۳۳۳ با عشقی وافر با مرتضی کیوان، روزنامه­‌نگار و منتقد ادبی، ازدواج کرد. کیوان نوه ملاعباسعلی کیوان‌قزوینی، مفسر قرآن و از درویشان گنابادی بود.  کامیابی زوج جوان بیش از سه ماه دوام نیافت. پوری و همسرش به اتهام فعالیت­های سیاسی دستگیر شدند و همسرش به‌خاطر عدم افشای مخفیگاه افسران عضو سازمان حزب توده به‌حکم دادگاه نظامی اعدام شد.پوری با آسیب روحی و جسمی، در دی­‌ماه همان‌سال از زندان آزاد شد و پس از دو سال درمان، به توصیه پزشک معالج برای دور شدن از ایران، به انگلستان رفت. در آنجا پس از فراگیری مقدماتی زبان انگلیسی، به‌توصیه محمدجعفر محجوب و باکمک پروفسور والتر برونو‌هِنینگ، ایرانشناس نامدار انگلیسی، تحصیل در رشت زبان­های آرامی "شامل سریانی، عبری و ییدیش" را آغاز کرد اما به­‌دلیل مشکلات مالی به‌فراگیری زبان و ادبیات انگلیسی رو آورد و آن را تا دریافت گواهینامه «دیپلم کمبریج» ادامه داد و در سال ۱۳۴۳ به ایران بازگشت و به‌تدریس زبان انگلیسی پرداخت و در همان زمان کتاب هنر عشق ورزیدن اریک فروم را ترجمه کرد. اما سرانجام، پس از موفقیت در آزمون استخدامی بانک مرکزی به استخدام کتابخانه آن بانک درآمد.وی در تأسیس انجمن کتابداران ایران (۱۳۴۵) تأسیس نخستین دوره کارشناسی ارشد کتابداری در دانشگاه تهران (۱۳۴۵) و تاسیس مرکز مدارک علمی و مرکز خدمات کتابداری (۱۳۴۷) نقش مستقیم و مهم داشت.در سال ۱۳۴۶ وزارت تازه تأسیس علوم و آموزش عالی، به­‌دنبال استخدام متخصص خارجی علوم کتابداری بود تا از مشورت او در تأسیس یک مرکز اطلاع­‌رسانی علمی برای کمک به‌مراکز تحقیقات علمی و آموزشی بهره­‌مند شود. پوری سلطانی، جان هاروی استاد مدعو بنیاد فولبرایت در دانشگاه تهران و از متخصصان برجسته علوم کتابداری و اطلاع­‌رسانی را به‌مجید رهنما، وزیر علوم و آموزش عالی و از بستگان نزدیک خود، معرفی کرد. او از سال ۵۲ تا ۵۶ در مطالعات و طراحی ساختمان کتابخانه ملی پهلوی نقشی چشمگیر داشت و مشارکت خود را در مطالعات و طراحی ساختمان جدید کتابخانه ملی ایران در دهه ۱۳۷۰ ادامه داد.وی از سال ۴۹ تا ۵۷ سرپرست کمیته انتشارات و سردبیر نامه انجمن کتابداران ایران بود و پس از بازنشستگی در سال ۱۳۸۰ همکاری‌اش را با کتابخانه ملی، در مقام مشاور ادامه داد.پوری سلطانی، در آبان ۱۳۹۲ پشت میز کارش بی‌هوش شد و دوماه در بیمارستان بستری بود. او دیگر قادر به­‌کار در کتابخانه نبود و در ۸۴ سالگی درگذشت و در قطعه نام­‌آوران به‌خاک سپرده شد.آثار: ترجمه هنرعشق ورزیدن (اریک فروم) تألیف کتاب‌خدمات فنی؛ راهنمای مجله­‌ها و روزنامه­‌های ایران (با همکاری رضا اقتدار) فرصت حضور: مجموعه‌ مقالات کتابداری؛ نشانه مولف: برای استفاده در رده­‌بندی کتابخانه کنگره (باهمکاری زهره علوی) ادبیات فارسی در رده­‌بندی دهدهی دیویی(با همکاری زهره علوی)  سرعنوان­های موضوعی فارسی، ویرایش دوم و سوم (با همکاری کامران فانی) و کتاب‌شناسی ایران­‌شناسی و اسلام­‌شناسی (به سرپرستی پوری سلطانی و کامران فانی) بزرگداشت:در اسفند ۱۳۹۳ کتابخانه ملی ایران از بیش از نیم قرن خدمات کتابداری پوری سلطانی تجلیل کرد و به او لقب «مادر کتابداری مدرن ایران» را داد. همچنین نشریه بخارا در ۱۷ خرداد ۱۳۹۴ با برگزاری «شب پوری سلطانی» از او تجلیل کرد.‎🆔 @bargi_az_tarikh#برگی_از_تقویم_تاریخ☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘

‍ ‍ ‍☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘۱ شهریور زادروز محمدجعفر محجوب( زاده ۱ شهریور ۱۳۰۳ تهران – درگذشته ۲۷ بهمن ۱۳۷۴ کالیفرنیا ) پژوهشگر، نویسنده و مترجممحجوب، مصحح، فرهنگ نویس، فرهنگ‌پژوه، استاد دانشگاه در داخل و خارج ایران و صاحبنظر در فرهنگ و ادب عامه بود. او تحصیلات دبستانی و دبیرستانی خود را در تهران به پایان رساند و کارش را با تندنویسی در مجلس شورای‌ملی در ۱۳۲۳ آغاز کرد.در سال ۱۳۲۶ در رشته علوم سیاسی و در سال ۱۳۳۳ در رشته زبان و ادبیات فارسی، از دانشکده حقوق و ادبیات دانشگاه تهران لیسانس دریافت کرد.وی درسال ۱۳۴۲ موفق به دریافت درجه دکترای زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه تهران شد. از سال ۱۳۳۶ به بعد سمت‌های مدرس، دانشیار و استاد زبان و ادب فارسی را در دانشگاه تربیت معلم و دانشگاه تهران به عهده داشت.در سال‌های ۱۳۵۰ و ۱۳۵۱ به عنوان استاد میهمان در دانشگاه آکسفورد انگلستان و دو دوره در سال‌های ۱۳۵۳ تا ۵۵ و ۱۳۶۱ تا ۶۳ در دانشگاه استراسبورگ فرانسه به آموزش زبان و ادبیات فارسی پرداخت.او مدت ۲۳ سال عضو انجمن ایرانی فلسفه و علوم انسانی وابسته به یونسکو بود. محجوب از سال ۱۳۵۸ تا ۱۳۵۹ ریاست فرهنگستان زبان و فرهنگستان ادب و هنر ایران را به‌عهده داشت و از سال ۱۳۷۰ تا هنگام مرگ در ۱۳۷۴ در دانشگاه برکلی در کالیفرنیا به تدریس ادبیات فارسی مشغول بود .از مجموعه درسهای وی که در سال ۱۳۶۷ به بعد ضبط شده است، شرح و تفسیر برخی از غزلیات حافظ، شرحی درباره مثنوی مولانا، نظامی گنجه‌ای، شاهنامه فردوسی و باب دوم سعدی را  از سوی انتشارات ماهور در قالب سی‌دی به بازار عرضه شد.بیان گرم و شیرین و شیوه تفسیری جذاب او نقشی مهم در آشنا ساختن علاقه‌مندان به ادب فارسی داشته است.او در زمان زندگی پربارش برخی از متون کهن را تصحیح کرده و تالیفات با ارزشی مانند: برگزیده غزلیات شمس‌تبریزی، دیوان قاآنی‌شیرازی، دیوان سروش اصفهانی، ویس و رامین فخرالدین اسعدگرگانی، کلیات ایرج‌میرزا، متن کامل امیرارسلان، سبک خراسانی در شعر فارسی، فرهنگ لغات و اصطلاحات عامیانه "با همکاری محمدعلی جمال‌زاده" و تصحیح کلیات عبیدزاکانی را به انجام رساند. برخی از مقالات وی درباره فرهنگ‌ عامیانه در کتابی حجیم و دوجلدی از سوی نشرچشمه به بازار کتاب عرضه شد.آخرین اثر استاد محجوب کتاب آفرین فردوسی بود که در سال ۱۳۷۱ در تهران منتشر شد.دکتر محمدجعفر محجوب در ۷۱ سالگی درگذشت.‎🆔 @bargi_az_tarikh#برگی_از_تقویم_تاریخ☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘