✅بهار را عارفان ما نشانه ای از رستاخیزِ تکراری و لاجرم ابدی گرفته اند. تاثیرگذارترین عارفِ شاعر ایر…
انتشار: 2026/06/24 13:20 UTC
✅بهار را عارفان ما نشانه ای از رستاخیزِ تکراری و لاجرم ابدی گرفته اند. تاثیرگذارترین عارفِ شاعر ایرانی، #مولانا جلال الدین محمد بلخی، در این باب میگوید:این بهارِ نو ز بعد برگریزهست برهانِ وجود رستخیز و در غزلی که در مورد مرگ و نیستی سروده، صراحتاً انسان را با نبات مقایسه می کند و زایش مجددِ گیاهان در فصل بهار را نشانه ای میگیرد از حیات مجدد انسان:{ به روز مرگ چو تابوت من روان باشدگمان مبر که مرا درد این جهان باشد...مرا به گور سپاری مگو: وداع وداعکه گور، پرده جمعیت جنان باشد...کدام دانه فرو رفت در زمین که نَرُست؟چرا به دانه انسانت این گمان باشد}و در بیتی دیگر از دیوان شمس میخوانیم:{ هر دانه که نیست گشت، صد چندان شددر دانۀ انسان چه گمان می آری }این دو نمونه و انبوه شواهد دیگر از مولانا ونیز سایر عارفان و حکیمان ایرانی و مسلمان، دلالتی است بر وجود حکمتی کهن و کارآ که به بیانی بس ساده می توان از آن به یکسانی و همسویی عالم کبیر و عالم صغیر؛ یعنی انسان و جهان تعبیر کرد. هماهنگی و همدلی انسان و طبیعت، امری نیست که فقط با مشاهده بهار صورت گرفته باشد، اما بی شک این امرِ شگفت آور و تهییج کننده یعنی احیاء جهان پس از پایان زمستانِ سرد و سیاه و مرگ آور، خود آغازگاهی شد برای حرکت در جهتِ معنابخشی به جهان و درک کائنات به شکل و صورتی که انسان توانایی مقابله با زمان را بیابد.@meyguon
