💥ابن الوقتها و تعزیه گردانانِ ماهر! ✍️علی مرادی مراغه ای✅میرزا عبدالحسین اورنگ سیاستمدار، شاعر، سخ…
انتشار: 2026/07/18 20:25 UTC
💥ابن الوقتها و تعزیه گردانانِ ماهر! ✍️علی مرادی مراغه ای✅میرزا عبدالحسین اورنگ سیاستمدار، شاعر، سخنور، تعزیه گردانی و ابن الوقتِ ماهری بود. در تاریخ ما این تیپ ها همیشه بوده و همیشه هم عاقبت بخیر و عمری طولانی داشته اند، نمونه هایی از این چوخ بختیارها بقول صمد میتوانید در هر برهه از تاریخ پیدا کنید.اورنگ، مازندرانی و متولدِ خرداد ۱۲۶۷ش، در حدود ۱۰ دوره وکیل مجلس شده زمان رضاشاه و پس از سقوط او.اما ابن الوقت بودن و ماهر بودن او در تعزیه گردانی:اول اینکه دوزیست بود روحانی بود سپس مانند علی دشتی و دهها نمونه دیگر شد کراواتی.ابتدا مشروطه طلب و به سردار اسعد نزدیک شد پس از جنگ اول مانند بسیاری به خارج و عثمانی مهاجرت کرده در آنجا به محمدعلی شاه مخلوع نزدیک شد. اما رضاشاه که آمد قبله عوض کرده به رضاشاه چسبید. هنگام سخن گفتن چنان ماهر بود که شنونده را بشدت تحت تاثیر قرار داده ساعتها سرگرم می کرد. با نزدیکی به رضاشاه، نماینده مجلس شد در جریان ازدواج محمدرضاشاه با فوزیه مصری، اورنگ در مجلس یک نمایش حسابی برگزار کرد!چون طبق اصل ۳۷ متمم قانون اساسى، مادر وليعهد باید ايرانى باشد پس بدستور دیکتاتور، مجلس تفسيری از اصل۳۷ کرد که«به اقتضاء مصالح كشور...به موجب فرمان همايونى به والاحضرت فوزيه صفت ايرانى اعطاء شود».و او ایرانی شد! چرا که «در دورۀ كيان مصر جزء متصرفات ايران بوده»!(هدایت، خاطرات و خطرات...ص۴۱۴) اما در مجلس، اورنگ با نطقهایش در آذر ۱۳۱۷ سنگ تمام گذاشت، او در ستایش این ازدواج، شعر زیر را سروده و در مجلس خواند که با تشویق و کف زدنهای ممتد نمایندگان روبرو شد: از پی نور دیدهاش فرمود همسری را طلب در این عالمدیده بگشود و شه نظر افکند زیر این سبز قبّه و طارمعاقبت یافت گوهری در مصر خاطر شه که باد دور از غماختر برج سعد فوزیه بانوی بانوان به خوی و شیماین دو شهزاده چون شدندقرین آفرین خواند آسمان آن دم...(مذاکرات دوره یازدهم مجلس، جلسه ۶۵، مورخه ۸آذر ۱۳۱۷)البته وصلت دو شهزاده به طلاق انجامید!اما یک نمونه دیگر می آورم از چیرگی اورنگ در تعزیه گردانی:«جمعیت نسوان وطن خواه» که در ۱۳۰۱ توسط زنان روشنفکر ایرانی، بکوشش محترم اسکندری تشکیل شده بود میزبان دومین«کنگره نسوان شرق» در ۱۳۱۱ش در ایران شد که شامل نمایندگانی از کشورهای مختلف عربی، ترکیه و استرالیا بود و هدف آن تأکید بر تساوی زن و مرد در حوزه های مختلف بود.یکی از زنان در سخنرانی اش گفت که زنها نیز باید از حق طلاق برخوردار باشند که يكی دیگر از خانمها مخالفت کرده گفت این خلاف اسلام ماست و دیگری گفت ابدا مخالف اسلام نیست... بدین ترتیب غوغا برخاست و نظم کنگره بهم خورد!در این زمان، اورنگ که در سخنوری و تعزیه گردانی ماهر بود به دادِ کنگره رسید! نور حماده(رئیس جلسه) از او خواست سخنرانی کند. اورنک چنین گفت: «من امروز حاضر برای گفتار نبودم اما بر حسب پیش آمد باید بگویم سابقا در تهران تعزیه میخواندند زبانم لال اگر بگویم شماها در آن زمانها بوده اید یعنی شما بانوان سن و سالتان آنقدرها نیست که جمعیت شروع کردند به قهقهه خندیدن...اما من آنوقتها بودم و بخاطر دارم که موقع تعزیه،تعزیه گردان،نوحه ها را به افراد میداد که هر يك نوشته مخصوص بخود را بخوانند گاهی اتفاقا نوشته ها عوض و بدل میشد یعنی ورقه امام بدست يزيد و ورقه یزید بدست امام داده میشد.در این موقع یکنفر تعزیه گردان آنجا حاضر بود با کمال شتاب به وسط صحنه دویده، کاه بر سر میریخت و با ناله و ندبه میگفت: چه واحسینم چه واحسینم..از بیانات اورنگ جمعیت بشدت خندیده و شروع به کف زدن کرده مجلس به حال طبیعی برگشت».(سرگذشت یک زن ایرانی، نورالهدی منگنه...صص۸۳_۸۴)این اورنگ در همه حال در استراحت، حتی در سفرها همراه رضاشاه بود و برای وی شعر و داستان می گفت و در مجلس نیز تعزیه گردانِ فرامین او بود تا به قالب قانون بریزند!برای شناختن ماهیت او اینکه، پس از سقوط رضاشاه نیز بارها نماینده مجلس شد، در انتخابات مجلس هفدهم که قوام السلطنه نخست وزیر برگزار می کرد از اورنگ خوشش نیامده او را کاندیدا نکرد، اورنگ با هر کوششی نتوانست قوام را راضی کند، سرانجام فکری به خاطرش رسید و به وثوق الدوله برادر بزرگ قوام متوسل شد «اورنگ به خانه وثوق الدوله رفت، زنجیری به گردن خود افکند و یک سر آنرا هم به درخت بست و حاجت خود را از وثوق الدوله خواست. سرانجام قوام به خواهش برادر، اورنگ را به مجلس فرستاد»!(شرح حال رجال سیاسی عاقلی.ج۱،ص۲۴۲)او در دوره ۱۴مجلس نیز از دماوند نامزد شده کوشید رأیها را از ۵ تا ۴۰تومان بخرد که این تخلفات به صحن مجلس کشیده شد.به هر حال اورنگ مثل تمام ابن الوقتها، در این دنیا عاقبت بخیر شد و عمر دراز کرد ۸۵ سال.قبل از مرگ هم کتاب«مدایح و مراثی ائمه اطهار(ع)» را سروده چاپ کرد که توشه آخرتش شود..!!!@meyguon◀️تصویر زیر:
پستهای تلگرام — 🌺میگون در گذر زمان🌺
_مرگ عادلانه ترین چیز تو این دنیاست...هیچکی تا حالا نتونسته از دستش فرار کنه. زمین همه رو می گیره؛ مهربون ها، ظالم ها و گناهکارا رو، همه رو.... اما غیر از این هیچ عدالتی رو زمین نیست.....سولانا الکسیویچ@meyguon
_قالب یخ قدیمی که به وسیله اهرمن بدون نیاز به دست زدن به یخها از قالب جدا میشد.@meyguon
💢دارم به خانه سالمندان مي روم...⁉️*✍ این متن توسط یک خانم نویسنده بازنشسته نوشته شده، که احساسش را زمان انتقال به خانه سالمندان به نگارش در آورده است:«دارم به خانه سالمندان میروم، مجبورم.وقتی زندگی به نقطه ای می رسد، که دیگر قادر به حمایت از خودت نیستی، بچه هایت به نگهداری از فرزندان خودشان مشغول اند، و نمی توانند ازتو نگهداری کنند، این تنها راه باقیمانده است...»▪️خانه سالمندان شرایط خوبی دارد؛ اتاقی ساده، همه نوع وسایل سرگرمی، غذای خوشمزه، خدمات هم خوب است.فضا هم بسیار زیباست، اما قیمتش ارزان نیست.حقوق بازنشستگی من به سختی می تواند این هزینه ها را پوشش دهد.♦️البته اگر خانه ی خودم را بفروشم به راحتی از پس هزینه اش برمی آیم. می توانم در بازنشستگی خرجش کنم؛ تازه ارث خوبی هم برای پسرم بگذارم.❤️ پسرم می گوید : «پول ها و اموالت باید به خودت لذت بدهد، ناراحتِ ما نباش.»👈 حالا من باید برای رفتن به خانه سالمندان آماده شوم. به هم ریختن خانه خیلی چیزها را دربرمی گیرد :🔸 جعبه ها، چمدان ها، کابینت و کشوها که پر از لوازم زندگی است، لباس ها و لوازم خواب برای تمام فصول.♦️ از جمع کردن خوشم می آمد...کلکسیون تمبر، ده ها نوع قوری دارم. کلکسیون های کوچک زیاد، مثل گردنبندهایی از سنگ کهربا و چوب گردو و از این قبیل.🔹 عاشق کتابم، کتابخانهام پر از کتاب است، انواع شیشه بطری مرغوب خارجی، از هر نوع وسایل آشپزخونه چند ست دارم.🔸 دیگ و قابلمه و بشقاب و هر چه که می شود دریک آشپزخانه پر تصور کرد،ده ها آلبوم پر از عکس و... 👁 به خانه پر از لوازم نگاه میکنم، و نگران می شوم...👀 خانه سالمندان تنها یک اتاق با یک کابینت، یک میز، یک تخت، یک کاناپه، یک یخچال، یک تلویزیون، یک گاز و ماشین لباسشویی دارد.دیگر جایی برای آن همه وسایلی که یک عمر جمع کرده ام ندارد.💁♀ یک لحظه فکر می کنم مالی که جمع کرده ام، دیگر متعلق به من نیست. در واقع این مال متعلق به دنیاست. به این ها نگاه می کنم، با آن ها بازی می کنم، از آن ها استفاده می کنم، ولی نمی توانم آن ها را با خودم به خانه سالمندان ببرم. 👩❤️👩 می خواهم همه اموالم را ببخشم، ولی نمی توانم؛ هضمش برایم مشکل است. از طرفی بچه ها و نوه هایم برای کارهایم و این همه چیز جمع آوری شده ارزش آنچنانی قائل نیستند. به راحتی می توانم تصور کنم که آن ها با این همه چیزی که با سختی جمع کرده ام، چطور برخورد می کنند : همه لباس ها و پوشاک گران قیمت دور ریخته می شود، عکس های با ارزش نابود می شود، کتاب ها، فلهای فروخته می شود. کلکسیون هایم چه ؟! مبلمان هم با قیمتی بسیار کم فروخته می شود.از بین کوه لباسی که جمع کرده بودم، چند تکه برداشتم، چند تا وسیله آشپزخانه، چند تا از کتاب های مورد علاقهام و چند تا قوری چای...کارت شناسایی و شهروندی، بیمه، سند خانه و البته کارت بانکی، تمام؛این همه متعلقات من است، می روم و با همسایهها، خداحافظی میکنم....سه بار سرم را به طرف درب خانه خم می کنم، و آن را به دنیا می سپارم. بله در زندگی، شما روی یک تخت می خوابید، و در یک اتاق زندگی می کنید، بقیه اش برای تماشا و بازی است.بالاخره مردم بعد از یک عمر زندگی می فهمند : ما واقعا چیز زیادی نیاز نداریم...۱- دور خودتان را برای خوشحال شدن، خیلی شلوغ نکنید.۲- رقابت برای شهرت و ثروت خنده دار است.۳- زندگی بیشتر از یک تختخواب نیست.۴- افسوس که هر چه برده ایم، باختنی است.۵- برداشته ها، تمام گذاشتنی است.🔺پس در لحظه و حال زندگی کنید.زیاد در گیر تجملات، خانه، ماشین و.... نباشید. در یک کلام انبار دار نباشید.سبکبال باشید، از زندگی لذت ببرید، با خودتان، با دیگران، با همه خوب باشید...✅ « خوب بخورید، خوب بپوشید، خوب سفر کنید، زندگی را زیاد سخت نگیرید،توصیه می کنم حتما بخوانید، این برای همه ما هست، امروز پدر و مادران ما، فردا نوبت خود ماست »...🤍🌱درود دوستان بعدازظهر تابستانی شما به شادمانیهفته خوبی داشته باشین مواظب خودتون وخوبیهاتون باشید@meyguon
شهر زیر زمینی@meyguon
چیزایی که هیچوقت نمیتونی دلیلش رو پیدا کنی:@meyguon