💢 بازدارندگی تا کی؟شنبه ۱۰ مرداد ۱۴۰۵بعد از ظهر روز جمعه( دیروز) به وقت شرق امریکا وال‌استریت ژورنا…

💢 بازدارندگی تا کی؟شنبه ۱۰ مرداد ۱۴۰۵بعد از ظهر روز جمعه( دیروز) به وقت شرق امریکا وال‌استریت ژورنال اعلام کرد که ترامپ دستور حمله گسترده به ایران را صادر کرد. این دستور در پی جمله پیش دستانه ایران به پایگاههای نظامی امریکا در اردن و کویت پس از فروکش کردن حملات امریکا به ایران در ۵ شب قبل از آن صورت می گیرد. اگر حمله همه جانبه دوباره امریکا واسرائیل به اهداف زیربنایی ایران آغاز شود ایران نیز اعلام کرده که حملات مشابه را به کشورهای منطقه خواهد کرد. در واقع ایران‌ که دلیل فروکش کردن و توقف حملات امریکا پایان یافتن ذخایر تسلیحاتی امریکا را در پی انتشار اخباری از منابع امریکایی در رسانه ها ارزیابی کرده بود ناگهان تغییر روش داده و از بازدارندگی تلافی جو‌یانه به بازدارندگی پیش دستانه روی آورده است به امید اینکه امریکا را در حالیکه ضعیف شده و تسلیحات استراتژیکش بشدت کاهش یافته وادار به واکنش و ضعیف‌تر نماید. ترامپ نیز گفته دور جدید حملات همه جانبه را برای بازگرداندن ایران به پای میز مذاکره بزودی از سر خواهد گرفت. بدین ترتیب از همین امشب باید منتظر شروع حملات سنگین امریکا بود.شرایط حاضر خیلی مشابه شرایط ایران در جنگ عراق در ۲۹ تیر ماه سال ۱۳۶۶ پیش از تصویب قطعنامه ۵۹۸ در شورای امنیت سازمان ملل است زمانیکه ایران پس از عملیات والفجر ۸، نصر، قدس و ... فاو و جزایر مجنون و مناطق بسیاری از خاک عراق را به تصرف خود درآورده بود و در نتیجه صدام قطعنامه را سریعا ظرف دو روز پذیرفت اما ایران به تصور آنکه عراق و صدام ضعیف شده و برای رهایی از شکست قطعنانه را پذیرفته است به جنگ ادامه داد و یکسال بعد در حالیکه نه تنها تمام متصرفات خود را از دست داده بود بلکه بخش وسیعی از خاک ایران به تصرف صدام درآمده بود در ۲۷ تیر سال ۱۳۶۷ رهبر وقت ایران جام زهر را نوشید و قطعنامه را پذیرفت اما صدام که حالا دیگر کستاخ‌تر شده بود به تجاوزات خود ادامه داد و بخشهای وسیع‌تری از خاک ایران را ظرف کمتر از چند روز به تصرف خود در آورد تا سرانجام در اواخر مرداد ماه همان سال جنگ با ایران را متوقف کرد ولی متصرفات خود را پس نداد تا اینکه دوسال بعد در سال ۱۳۶۹ با هدف حمله به کویت از اشغال خاک ایران دست برداشت و از آن خارج شد. واقعیت آنست در آن‌زمان ایران دیگر قادر به جنگ با عراق و باز پسگیری سرزمینهای اشغالی از صدام نبود و با قلدریهای صدام صرف پذیرش قطعنامه هم‌نمی‌توانست آنها را به ایران بازگرداند. اگر صدام خود اراده نکرده و به کویت حمله نمی‌کرد و بعد از آن هم توسط امریکا ساقط نمی‌شد بعید بود دیگر ایران بتواند با صدام سرشاخ شود و سرزمینهایش را پس بگیرد اما بازی زمانه سرنوشت دیگری داشت و صدام متوهم تر از آنی بود که پس از حمله به ایران ساکت بماند. هم او هم قذافی که هر دو که داعیه و توهم رهبری جهان اسلام و عرب علیه اسراییل برای نابودیش را داشتند قربانی همین توهم و ادعایشان شدند تا نوبت به ج.ا برسد. اکنون نیز در حالیکه توقف حملات دو طرف امریکایی و ایرانی را می‌شد دستمایه از سر‌گیری مذاکرات قرار داد اما متاسفانه با تحلیل نادرست دوباره بسوی شعله‌ور شدن جنگ گسترده پیش می‌رویم. این تغییر روش بازدارندگی از تلافی جویانه به پیش‌دستانه‌ی ایران می‌تواند درهای گفتگو را تا تخریب زیرساختهای کشور و منطقه ببندد در حالیکه نمی‌تواند برای همیشه ادامه یابد، پس از بجای گذاشتن هزاران نفر کشته و زخمی و از بین رفتن زیرساختهای کشورهای منطقه باصدها میلیارد دلار خسارت در خوشبینانه‌ترین حالت شاید بشود درهای مذاکره دو باره باز شود و در حالیکه توانی برای جنگ باقی نمانده به ناچار با دادان امتیازات فراوان به جنگ خاتمه داد. تجربه تفاهم‌نامه ۶۰ روزه و محتویات آن نشان داده اکنون بهترین و مناسب‌ترین زمان برای مذاکره و توافق است. با دیپلماسی درست می‌توان امتیازات خوبی از امریکا گرفت و ترامپ گرفتار در باتلاق جنگ نفتکشها در تنگه هرمز برای باز شدن بدون جنگ و هزینه‌ی چندان تنگه هرمز حاضر به دادن امتیازات بسیار مناسبی است. ضمن اینکه حفظ امکانات و نیروی بازدارندگی ایران در همین سطح برای تضمین توافقات با ترامپ و امریکا کافی به نظر می‌رسد. اما وقتی چیزی به ویژه زیرساختی برای کشور باقی نماند دیگر بازدارندگی چه پیش‌دستانه و چه تلافی‌جویانه نه معنی دارد و نه فایده‌ای. ✍ نکته بینt.me/homo_deuus