یکی از دوستان گرامی و فرهیخته این مطلب رو تو کانالش نوشته بود دیدم حقیقتی است تلخ و غیر قابل انکار…

یکی از دوستان گرامی و فرهیخته این مطلب رو تو کانالش نوشته بود دیدم حقیقتی است تلخ و غیر قابل انکار و تصمیم گرفتم با شما در میان بگذارم.چندی پیش یکی از پژوهشگاه‌های سرشناس تهران از من درخواست کرد که در ازای دریافت حق‌الزحمه، یک مدرسه تابستانی در موضوع مطالعات روسیه با حضور اساتید روس و ایرانی سازماندهی کنم. من هم پذیرفتم. لیستی از افراد متنفذ و سرشناس را هم به من دادند و گفتند که این افراد از دوستان پژوهشگاه ما هستند و در هماهنگی‌ها و دسترسی‌ها کمک می‌کنند. گفتم چقدر عالی، بسیار خوب، راه دسترسی هم دارم. شروع کردم کم کم به برقراری ارتباط با افراد این لیست و تلاش برای جور کردن امکانات مادی و ارتباطاتی لازم برای برگزاری دوره‌ی مد نظر. اما چیزی که هرگز گمان نمی‌کردم در این سطح -حداقل میان وابستگان به نهادهای دولتی- زیاد باشد، حجم عجیب نفرت از روسیه بود.نقطه‌ی اوجش را امروز تجربه کردم که استادی از اساتید سرشناس علوم انسانی که از قضا صاحب یکی از مهمترین انتشارات ایران در حوزه علوم انسانی بود را به گفت‌وگویی دعوت کردم. سلام و احوالپرسی کردم و سپس در حد دو سه جمله از او درباره‌ی نحوه‌ی برقراری ارتباط با چند استاد باتجربه و قدیمی در حوزه‌ی روابط بین‌الملل که به سختی در دسترس هستند، راهنمایی و مشورت خواستم. این فرد بدون این که به سوال من توجه کند، شروع کرد و به مدت ده پانزده دقیقه بدون توقف، مجموعه‌ای از گزاره‌های بی‌ارتباط با هم و بی‌ارتباط با سوال من را در مذمت روسیه ردیف کردن که از بین آن‌همه، این‌ها دقیق در ذهنم مانده: «تو روسیه درس می‌خوانی؟ اصلا چرا رفتی روسیه؟ خودت می‌دانی در روسیه همه با پول پایان‌نامه می‌نویسند. هیچ کس آن‌جا پایان‌نامه‌اش را خودش نمی‌نویسد. این کشور که اصلا علم ندارد. اصلا می‌دانی چرا در ایران به دانشگاه‌های روسیه اهمیت نمی‌دهند؟ چون روسیه هیچ سنت علمی‌ای ندارد. از زمان شوروی این‌ها آمدند تمام علوم را با رویکرد مبارزات طبقاتی مخلوط کردند و اعتبار دانش روسیه از بین رفت. من خودم در ایران کتاب تاریخی چاپ کرده‌ام درباره روسیه. توضیح دادم چرا دانش و دانشگاهِ روسیه بی‌اعتبار است. راستی فلان وزیر دولت رییسی را هم که یادت هست؟ او هم مدرک دکتری‌اش تقلبی بود! روسیه درس خوانده‌بود. چون در روسیه کلا هر کس درس می‌خواند مدرکش را می‌خرد. اصلا آن‌جا از علم خبری نیست. حالا تو می‌خواهی درباره‌ی روسیه دوره برگزار کنی (با صدای خنده و لحن تحقیرآمیز)، اشکال ندارد. بگو با چه کسی می‌خواهی ارتباط بگیری؟ من کمکت می‌کنم...». من هم تشکر کردم و گفت‌وگو را به پایان بردم. حالا بروید فکر کنید چرا ما نمی‌توانیم روابطمان را با روسیه توسعه بدهیم. چون امثال این تفکر بر ذهن مسئولین ما و مشاورانشان حاکم است.