بنیاد فرهنگ و تمدن( توانمندسازی توسعه پایدار)

📚 شازده حمام؛ روایت‌هایی که هنوز زنده‌اندهشت جلد «شازده حمام» فقط مجموعه‌ای از خاطرات نیست؛ روایتی است نوشته دکتر محمد حسین پاپلی یزدی از آدم‌ها، کوچه‌ها، رسم‌ها، زندگی و روزگاری که بخشی از حافظه اجتماعی ایران را شکل داده است.در کانال تلگرامی شازده حمام قرار است بیشتر با این جهان آشنا شویم:📖 روایت‌ها و بخش‌هایی خواندنی از کتاب✍️ آشنایی با نویسنده و پشت‌صحنه شکل‌گیری آثار🕰️ خاطرات و روایت‌هایی از زندگی مردم در گذشته💬 نظرها و تجربه‌های خوانندگان📚 معرفی جلدهای مجموعه و دیگر آثار مرتبطاگر شازده حمام را خوانده‌اید، این کانال ادامه همان روایت‌هاست؛و اگر هنوز نخوانده‌اید، شاید جایی باشد برای شروع.به جمع خوانندگان شازده حمام بپیوندید.t.me/Shazdehammam

استاد ارجمند، جناب آقای دکتر عبدالکریم سروشدرود فراوان.جوابیه حضرت‌عالی به آقای دکتر موسی غنی‌نژاد را خواندم. آقای دکتر غنی‌نژاد تندروی کرده بودند و نقد علمی را فراموش.اما و اما، جای صد هزار تأسف است که شخصی مثل حضرت‌عالی، که عده زیادی، از جمله بنده، شما را روشنفکر دینی و مصلح می‌دانیم، با این ادبیات دور از شأن روشنفکری به آقای دکتر غنی‌نژاد تاخته‌اید.ما داشتیم تندروی‌های جنابعالی را در اوایل انقلاب فراموش می‌کردیم، حالا متوجه شدیم شما همان سروش تندروی ستاد انقلاب فرهنگی هستید، با همان ادبیات، ولی با ابزاری برنده‌تر.اگر اوضاع طوری شود که دوباره شما عضو ستاد انقلاب فرهنگی باشید، حتماً امثال غنی‌نژاد را در وسط دانشگاه به دار می‌کشید و پوستشان را دباغی می‌کردید.کلام خود را اصلاح کنید. در آمریکا جای امنی نشسته‌اید، ولی گویا اعصابتان خراب شده است. ما در اینجا سخت نیازمند آرامش هستیم.انتظار می‌رود قبل از اینکه بخواهید دین و حکومت و جامعه را اصلاح کنید، خودتان را اصلاح کنید.ارادتمندمحمدحسین پاپلی یزدی

جناب آقای دکتر موسی غنی‌نژادبا درود و سلامآن جناب نیک می‌دانند که نقد با تندی، توهین و اتهام‌زنی متفاوت است. صدها، بلکه هزاران نفر ممکن است نسبت به شخصیتی مانند مرحوم دکتر علی شریعتی نقد و نظر داشته باشند؛ این امر کاملاً طبیعی است. خود دکتر شریعتی نیز تمام عمر خویش را در مقام منتقد سپری کرد و بسیاری از آثار و سخنان او نوعی نقد نسبت به نویسندگان پیش از خود و شرایط اجتماعی زمانه‌اش بود.اما نقد با توهین تفاوت دارد و توهین را نمی‌توان پذیرفت. به‌کارگیری واژه «شاندل» از سوی مرحوم دکتر شریعتی را دستاویز قرار داده‌اید و بر اساس آن به ایشان توهین کرده‌اید. در حالی که داشتن نام مستعار یا تخلص، در ادبیات ایران و جهان سابقه‌ای دیرینه دارد. آیا باید به حافظ نیز خرده گرفت که چرا تخلص «حافظ» را برگزیده است و در اشعار خود به جای آن نام «شمس‌الدین محمد شیرازی» را نیاورده، یا سعدی را سرزنش کرد که چرا با نام «شیخ مصلح‌الدین» شعر نگفته است؟توهینی که به دکتر شریعتی شده است، بیش از آنکه به ایشان آسیب برساند، نشان‌دهنده بی‌توجهی به ادب دانشگاهی و فرهنگ گفت‌وگوی ایرانی است. چنین سخنانی جایگاه گوینده را متأثر می‌کند؛ حتی اگر آن فرد در حوزه تخصصی خود دانشمند و صاحب‌نظر باشد.جامعه ما، به‌ویژه در شرایط امروز، بیش از هر زمان دیگری به آرامش، احترام و گفت‌وگوی سازنده نیاز دارد. جناب آقای دکتر غنی‌نژاد، ما شما را از مفاخر علمی کشور می‌دانستیم و همچنان شأن و جایگاه یک استاد دانشگاه و اندیشمند را شایسته به‌کارگیری واژه‌های توهین‌آمیز نمی‌دانیم.توهین، پیش از آنکه به مخاطب آسیب بزند، جایگاه گوینده را کاهش می‌دهد. شما می‌توانید همچنان یک سرمایه اجتماعی، فرهنگی و علمی برای کشور باشید؛ شایسته نیست که با چنین تعابیری، جایگاه ارزشمند خود را خدشه‌دار کنید.با احترام و ارادتمحمدحسین پاپلی یزدیاستاد تمام بازنشسته دانشگاه تربیت مدرس تهران

🔰محمدحسین پاپلی یزدی در گفت‌وگو با ایبنا مطرح کرد؛ایران، اتحادیه‌ای بر بنیاد صلح و عشق است🔸محمدحسین پاپلی یزدی، پژوهشگر و نویسنده، گفت: ما ملتی صلح‌جو هستیم. اگر صلح نمی‌کردیم، این کشور تکه‌تکه بود و هر منطقه به وسعتی کمتر از بلژیک یا لوکزامبورگ جدا می‌شد. درست است که شمشیر هم در تاریخ ما بوده، اما شمشیر نمی‌توانست یک اتحادیه درست کند. ایران یک اتحادیه است که بر مبناً صلح، دوستی و مسالمت مستقر شده است.🔸️تکثر حقیقتی است که نمی‌توان آن را نادیده گرفت. ۳۰۰۰ سال است که در این مملکت اقوام، زبان‌ها و ادیان مختلف بوده‌اند و با هم زندگی کرده‌اند. نمی‌گویم هیچ اختلافی نبود، اما این اختلافات هیچ‌گاه به حدی نرسید که باعث جدایی شود. چه وجه اشتراکی بین یک بلوچ و یک آذربایجانی هست؟ نه مذهبشان یکی است، نه قیافه، نه خوراک، نه لباس و نه زبانشان. اما جغرافیای ایران به توافقی رسید که ما ایرانی هستیم و باید یک ملت را تشکیل دهیم. این ویژگی در دنیا کم است؛ شاید فقط ایران و هند باشند که چنین تنوعی دارند و با هم متحدند. اروپا هزار سال تلاش کرد با زور شمشیر متحد شود و جنگ‌های بسیاری دید.🔸️ایران یک اتحادیه است که بر مبنای صلح، دوستی و مسالمت مستقر شده است. اگر تصور کنند بنیان این کشور بر اساس شمشیر آغا محمدخان، نادرشاه، شاه عباس و زور دیگر پادشاهان بوده و بخواهند به همان راه بروند، اشتباه می‌کنند. آن‌ها حتی وقتی کشوری را فتح می‌کردند، با مردم سازگار بودند و نمی‌گفتند که بختیاری‌ها یا قشقایی‌ها باید نابود شوند یا شبیه ما شوند. بنابراین اساس و بنیان این کشور بر مبنای صلح است.ibna.ir/x6J9m@miras_shargh