جواد امام، فعال سیاسی اصلاح‌طلب، در گفت‌وگو با «چندثانیه»:جریان‌های تندرو یک هدف واحد را دنبال نمی‌…

جواد امام، فعال سیاسی اصلاح‌طلب، در گفت‌وگو با «چندثانیه»:جریان‌های تندرو یک هدف واحد را دنبال نمی‌کنند / صلح، روایت‌های آنان را به چالش می‌کشد / برخی تندروها مذاکره را عقب‌نشینی می‌دانند✍سیاوش پورعلیگروه سیاسی چندثانیه آنلاین🔹جواد امام، تحلیل‌گر اصلاح‌طلب، در پاسخ به این پرسش که تندروها در ماه‌های اخیر چه اهدافی را دنبال می‌کنند، گفت: اگر منظور از این طیف، جریان‌هایی هستند که با ادبیات تند، مخالفت با هرگونه مذاکره، حمایت از تشدید تنش خارجی و حتی انتقاد علنی از برخی تصمیمات عالی نظام شناخته می‌شوند، نمی‌توان با قطعیت گفت که همه آن‌ها یک هدف واحد را دنبال می‌کنند. این جریان‌ها یکدست نیستند، اما در برخی انگیزه‌ها اشتراک دارند.🔹به گفته او، برای بخشی از این جریان، تداوم فضای بحران و دوقطبی، امکان حفظ جایگاه سیاسی و امنیتی را فراهم می‌کند. در شرایط عادی، مطالبات مردم بیشتر متوجه اقتصاد، معیشت، کارآمدی و آزادی‌های مدنی می‌شود، اما در فضای تهدید دائمی، این مطالبات به حاشیه رانده می‌شود.🔹امام افزود: اگر روابط خارجی به سمت کاهش تنش، رفع تحریم‌ها و بهبود وضعیت اقتصادی حرکت کند، بسیاری از روایت‌هایی که سال‌ها بر پایه تقابل دائمی شکل گرفته‌اند، با چالش مواجه خواهند شد. از این رو، برخی گروه‌ها ممکن است هرگونه توافق یا مذاکره را تهدیدی برای سرمایه سیاسی خود تلقی کنند.🔹وی ادامه داد: گاهی مخالفت با دولت یا سایر نهادها صرفاً مخالفت با یک سیاست نیست، بلکه تلاشی برای القای این گزاره است که «راه‌حل فقط در اختیار ماست». در چنین فضایی، حتی تصمیماتی که از سوی بالاترین سطوح نظام اتخاذ می‌شود نیز اگر با روایت آنان همخوانی نداشته باشد، ممکن است مورد انتقاد قرار گیرد.🔹این تحلیل‌گر اصلاح‌طلب تصریح کرد: بخشی از این طیف واقعاً باور دارد که هرگونه انعطاف یا مذاکره به معنای عقب‌نشینی است. این نگاه الزاماً از منفعت‌طلبی ناشی نمی‌شود، بلکه ریشه در برداشت و قرائتی خاص از سیاست و روابط بین‌الملل دارد.🔹او همچنین گفت: شعارهای تند و تجمع‌های اعتراضی می‌تواند تلاشی برای اثرگذاری بر تصمیم‌گیران و افزایش هزینه سیاسی اتخاذ سیاست‌های معتدل‌تر باشد.🔹امام در ادامه اظهار داشت: اگر جریانی که همواره بر لزوم تبعیت از ولایت تأکید داشته، در مواردی که تصمیم یا موضع رسمی با خواسته‌هایش متفاوت است، به مخالفت یا فشار رسانه‌ای و سیاسی روی آورد، این موضوع تناقضی قابل تأمل است. البته باید میان نقد یک تصمیم و مقابله با اصل رهبری تفاوت قائل شد؛ هر انتقادی را نمی‌توان به معنای ایستادگی در برابر رهبری دانست، مگر آنکه شواهد روشنی از رد یا تقابل با جایگاه قانونی ایشان وجود داشته باشد.🔹وی در پایان تأکید کرد: آنچه بیش از همه می‌تواند برای هر نظام سیاسی مخاطره‌آمیز باشد، غلبه منطق افراط بر منطق مصلحت ملی است. هرگاه یک جریان، منافع جناحی یا ایدئولوژیک را بر منافع ملی مقدم بداند، احتمال افزایش تنش‌های داخلی و خارجی بیشتر خواهد شد.@modara_ir