گزارش روزنامه اصولگرا: چرا جوانها و نوجوانها به مسجد تمایل ندارند؟روزنامه جوان نوشت:🔹یک عصر گرم تابستان، اگر از کنار مسجدهای محلههای مختلف شهر رد شویم، با صحنههای متفاوتی روبهرو میشویم. بعضی مسجدها درهایشان باز است و چند نوجوان گوشه حیاط نشستهاند و برخی دیگر در ساعتی که مدرسه تعطیل است، تقریباً خالیاند.🔹برای پیدا کردن جواب، بهتر است این بار سراغ خود نوجوانها برویم و بپرسیم اگر مسجد محله قرار بود بخشی از زندگی آنها باشد، چه شکلی پیدا میکرد.🔹سارا، ۱۶ ساله: من با خود مسجد مشکلی ندارم، ولی وقتی وارد مسجد میشوم، بیشتر آدمهای بزرگتر را میبینم و برنامهها هم معمولاً برای آنها طراحی شده است. دوست دارم خودمان هم در تصمیمگیری نقش داشته باشیم. مثلاً دوست دارم با چند نفر از بچههای محله یک کار رسانهای انجام بدهیم.🔹امیر، ۱۸ ساله: گاهی آدم حس میکند بیشتر از اینکه با او حرف بزنند، دارند به او میگویند چه کار نکند. گوشی دستت نباشد، اینطور ننشین، لباس اینطور نباشد. وقتی یک نوجوان هر بار منتظر تذکر باشد، طبیعی است که کمتر برود. اگر یک جوان را مسئول یک کار کنید، خودش بیشتر مراقب رفتارش است.🔹محمد، ۱۴ ساله: من مسجد را بد نمیدانم، ولی دوستهایم آنجا نیستند. اگر دوستم باشد، من هم میروم. اگر مثلاً عصرها بتوانیم برویم فوتبال یا بازی کنیم و بعد نماز هم بخوانیم، خوب است، ولی اگر فقط بگویند بیا کلاس فلان، شاید نروم.🔹نگار، ۲۱ ساله: بعضی مسجدها برای دخترها برنامه دارند، اما کمتر فضایی دارند که دختر جوان بتواند خودش در آن فعالیت کند. ما فقط شرکتکننده هستیم. اگر قرار باشد جوانها جذب شوند، باید بتوانند چیزی را خودشان بسازند. پاتوق را فقط با چند کلاس اشتباه نگیریم.🔹رضا، ۲۶ ساله: گاهی متولیان مسجد درباره چیزهایی با جوان حرف میزنند که مسئله اصلی زندگی او نیست. جوان امروز دغدغه کار و آینده شغلی، ازدواج، اضطراب و مهاجرت دارد. مسجد میتواند محل گفتوگو درباره زندگی واقعی باشد.🔹علی، ۱۹ ساله: من از بچگی آنجا بودم و آدمهای مسجد را میشناسم. وقتی میروم، احساس غریبی نمیکنم. اگر یک نوجوان وارد مسجد شود و کسی او را نشناسد و فقط بگویند ساکت باش، احتمالاً دفعه بعد نمیآید. اگر یک نفر اسمش را بداند و احوالش را بپرسد، فرق میکند.🔹مریم، ۱۷ ساله: اتفاقاً بعضی مسجدها برنامه زیاد دارند. مشکل این است که برنامهها را برای ما طراحی میکنند، نه با ما. اگر به من اعتماد کنند، احتمالاً خودم هم برای مسجد وقت میگذارم.🔹یک نوجوان ۱۵ ساله: گاهی آدم فقط میخواهد با دوستش یکجا بنشیند و حرف بزند. اگر مسجد طوری باشد که بتوانیم عصر برویم آنجا و کسی هم کاری به کارمان نداشته باشد، خوب است. گاهی فقط به یک جای امن و آشنا برای بودن نیاز دارد.@modara_ir
عروسی مجللی که ایرانیها برای رونالدو و جورجینا گرفتندماجرا از تصاویر جعلی عروسی کریستیانو رونالدو و جورجینا رودریگز شروع شد؛ تصاویری پرزرقوبرق با حضور ستارههای فوتبال و فضایی که انگار از ترکیب همه کلیشههای «عروسی رویایی» ساخته شده بود.🔹ما برای او عروسیای ساختیم که خودمان دوست داشتیم ببینیم، نه عروسیای که او خواسته بود تجربه کند. هوش مصنوعی در اینجا بیشتر از آنکه چهره رونالدو و جورجینا را نشان دهد، چهره ما را نشان داد.🔹انگار ما پیش از آنکه بدانیم رونالدو چگونه میخواهد ازدواج کند، تصمیم گرفته بودیم که او «باید» چگونه ازدواج کند.🔹به نوشته عصرایران، تصویری که هوش مصنوعی از عروسی رونالدو میسازد، فقط یک تصویر جعلی نیست؛ تصویری از ذهن ماست. ما از هوش مصنوعی نخواستهایم واقعیت را بازسازی کند، از او خواستهایم تصوری را که از واقعیت داریم، مجسم کند.🔹ما واقعاً ثروت را با عمارت و ماشین و جواهر و مهمان مشهور و میز مجلل میشناسیم. هوش مصنوعی در اینجا چیزی بیشتر از یک تصویرساز است؛ نوعی ماشین بازتولید کلیشههاست.🔹اما عکسهای واقعی رونالدو و جورجینا یک نکته ظریفتر دارند. سادگی آنها به معنای فقدان تجمل نیست؛ شکل دیگری از تجمل است. تجملی که دیگر لازم نیست خودش را فریاد بزند.🔹جورجینا در گفتوگویی با ووگ به نکتهای اشاره کرده که شاید کلید فهم این ماجرا باشد: چیزهای مادی برای آنها در دسترس است، اما صمیمیت و خلوت کمیاب است.🔹رونالدو و جورجینا، دستکم در این قاب، انگار به جای نمایش ثروت، مالکیت خود بر لحظه را نمایش میدهند. آنها نمیگویند ببینید چه مراسم باشکوهی داریم؛ میگویند این لحظه برای ماست و همین «برای ما بودن» شاید معنای تازهای از ثروت باشد.🔹خطر هوش مصنوعی فقط این نیست که ممکن است عکس جعلی رونالدو را واقعی تصور کنیم. خطر بزرگتر شاید این باشد که کمکم به تصاویری عادت کنیم که واقعیت توان رقابت با آنها را ندارد.🔹در جهانی که ساختن تصویر رؤیایی از زندگی دیگران هر روز آسانتر میشود، شاید ثروتمندترین آدم، الزاماً کسی نباشد که بیشترین چیزها را دارد؛ کسی باشد که بتواند بخشی از زندگیاش را از نگاه دیگران پس بگیرد.@modara_ir
عادی بودن خلاف استقلال نیست/ اثرات محاصره دریایی بر اقتصاد و زندگی مردم فریدون مجلسی: استقلال کشور فقط به توان نظامی نیست/ باید بتوانیم تجارت کنیم و ارزش پولمان را حفظ کنیم/ عقلا برای پایان جنگ تصمیم بگیرندفریدون مجلسی، تحلیلگر مسائل بینالملل در روزنامه سازندگی نوشت:🔹ادامه محاصره دریایی آمریکا علیه ایران در تنگه هرمز پیش از آنکه یک مسئله صرفاً نظامی یا امنیتی باشد به مسئلهای مستقیم برای زندگی مردم تبدیل شده است.🔹استقلال یک کشور فقط به داشتن موشک و توان نظامی خلاصه نمیشود. کشوری که حق عبور و مرور دریایی نداشته باشد، نتواند با جهان رابطه بانکی برقرار کند، نتواند صادرات و واردات داشته باشد و نتواند ارزش پول خود را حفظ کند، در عمل با محدودیت جدی در استقلال اقتصادی مواجه است.🔹چگونه است که در یکصد سال گذشته، حتی با وجود نوسانات ناشی از جنگهای جهانی، ارزش پول کشور قابل حفظ بود اما در سالهای اخیر، پول ملی چنان بیارزش شده که حتی سکه از مدار واقعی مبادلات خارج شده است؟🔹هیچ اقدامی به اندازه باز شدن این محاصره نمیتواند به ترمیم وضعیت اقتصادی ایران کمک کند. اما مشکل فقط محاصره نیست؛ آمادهباش دائمی نیز هزینهای سنگین بر کشور تحمیل کرده است.🔹وقت آن است که عقلای کشور، تصمیمی متفاوت بگیرند: توافق اسلامآباد را دوباره زنده کنند و به آن پایبند بمانند و روابط با کشورهای منطقه و جهان را ترمیم کنند.🔹تنگه هرمز ممکن است در شعارهای وطنپرستانه جذاب باشد اما این تنگه یک آبراه بینالمللی است. حاکمیت ایران بر سرزمین، نفت و منابع خود محترم است اما این حاکمیت نباید به معنای انکار حقوق عبور و مرور دیگر کشورها باشد.🔹عادی بودن خلاف استقلال نیست؛ مقتضای عقل، انصاف و رفتار سیاسی است. ادامه جنگ و ستیز اگر به تضعیف ایران منجر شود برای ملت ایران زیانبار است.🔹زمان آن رسیده که عقلا برای پایان دادن به این جنگ مزمن تصمیم بگیرند و به مردم فرصت بدهند کار کنند، درآمد داشته باشند و دیگر نگران قیمت بنزین، سیبزمینی و ابتداییترین هزینههای زندگی نباشند.@modara_ir
۲ ساعت سکوت در روز؛ واقعاً مغز را بازسازی میکند؟✍️سارا ترابیگروه دانش و سلامت چندثانیه آنلاین🔹سکوت و کاهش محرکهای صوتی میتواند به آرامش، کاهش فشار روانی و استراحت ذهنی کمک کند و فرصتی برای پردازش اطلاعات و تنظیم توجه در اختیار مغز قرار دهد.🔹با این حال، ادعای رایج درباره اینکه «۲ ساعت سکوت در روز مغز را از نو سیمکشی میکند» پشتوانه علمی قطعی ندارد و نمیتوان این زمان مشخص را نسخهای برای بازسازی مغز دانست.🔹بخشی از این ادعا به پژوهشهایی روی موشها مربوط میشود که ارتباط سکوت با تغییراتی در هیپوکامپ و تولید سلولهای جدید را بررسی کردهاند؛ اما نتایج این مطالعات را نمیتوان مستقیماً به انسان تعمیم داد.🔹آنچه شواهد بیشتری از آن حمایت میکند، کاهش موقت محرکهای مداوم مانند اعلانهای تلفن، شبکههای اجتماعی، تلویزیون و گفتوگو برای ایجاد فرصت استراحت و بازیابی توجه است.🔹بنابراین سکوت میتواند بخشی مفید از استراحت ذهنی باشد، اما عدد «۲ ساعت» جادویی نیست؛ هر فرد میتواند با چند دقیقه سکوت، پیادهروی، مطالعه یا فعالیت آرام، فرصتی برای ریکاوری ذهن فراهم کند.@modara_ir