‌‌‌‌✍🏻 نوشته‌سنجی با مجلۀ انشا و نویسندگی سنجشِ ویرایشی و نگارشیِ متن نونگاران ــــــــــــــــــــ…

‌‌✍🏻 نویسنده کیست؟‌‌ ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ🔅 ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه ﮐﺴﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﮐﺎرش اﯾﻦ اﺳﺖ؛ ﯾﻌﻨﯽ ﻣﻌﺎﻧﯽ و ﻣﻄﺎﻟﺒﯽ در ذﻫﻦ دارد ﮐﻪ از آن ﺳﻮدی ﯾﺎ ﻟﺬﺗﯽ ﻋﺎم ﺑﺮای ﺧﻮاﻧﻨﺪه ﺣﺎﺻﻞ ﻣﯽﺷﻮد و آن ﻣﻌﺎﻧﯽ را ﺑﻪ ﻃﺮﯾﻘﯽ ﻣﯽﻧﻮﯾﺴﺪ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺑﻪ ﺧﻮاﻧﺪنِ نوشتۀ او رﻏﺒﺖ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ و از آن ﻟﺬت ﯾﺎ ﺳﻮد ﻣﯽﺑﺮﻧﺪ.🔏 ﻫﻔﺘﺎد ﺳﺨﻦ؛ ج۱: ﺷﻌﺮ و ﻫﻨﺮ، نوشتهٔ پرویز ناتل خانلَری، نشر ﺗﻮس، صفحۀ ۸۵ ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ🔰 معین پایدار🆔 @moeennaamak‌‌

معین یعنی یار، یاور، یاریگر، کمک‌کار عربیه، از ریشهٔ ع-و-ن به این‌جور ریشه‌ها می‌گیم: ثلاثی مجرد معتلّ اَجوَف واوی چرا ثلاثی؟ چون سه‌تاست. چرا مجرد؟ چون اضافه‌ای نداره. چرا معتل؟ چون حرف علّه داره. چرا اجوف؟ چون حرف عله‌ش وسطشه. چرا واوی؟ چون واو داره و یاء…پایدار یعنی ماندگار، برقرار، جاویدانفارسیه، از پای و دار درست شده.پای بن مضارع از مصدر پایستنه،دار هم بن مضارع از مصدر داشتن.یه پای هم داریم که ازش «پایِش» رو ساختند و به‌معنی مراقب‌بودن و نظارت‌کردنه.یه دار دیگه هم داریم که ازش «شهردار» رو ساختند و به‌معنی اداره‌کردن و مدیریت‌کردنه.پایدار ترکیب مقلوب مُرخّمه.چرا ترکیب؟ چون از دوتا جزء با معنای مستقل درست شده.چرا مقلوب؟ چون ترتیب اجزاش برعکس شده.چرا مرخم؟ چون فرض بر اینه که اون دار در اصلْ دارنده بوده و -َنده از آخرش حذف شده.#خودکاوی #زبان

معین یعنی یار، یاور، یاریگر، کمک‌کارعربیه، از ریشهٔ ع-و-نبه این‌جور ریشه‌ها می‌گیم:ثلاثی مجرد معتلّ اَجوَف واویچرا ثلاثی؟ چون سه‌تاست.چرا مجرد؟ چون اضافه‌ای نداره.چرا معتل؟ چون حرف علّه داره.چرا اجوف؟ چون حرف عله‌ش وسطشه.چرا واوی؟ چون واو داره و یاء نداره.رفته بر وزن مُفعِلمُفعِل صفت فاعلی/اسمِ‌فاعلهو از مصدر اِفعال درست شدهمعین در اصلْ مُعوِن بوده که دچار «اِعلال» شدهچون «و» و «ی» علّه محسوب می‌شندعلّه یا همون علتِ خودمون، یعنی عیب/نقص«معلول» و «علیل» هم از همین ریشه ساخته شدندعون و تعاون و معاون و اعانه و استعانت و مستعان هم با معین هم‌ریشه‌ند.می‌گند توی زیارت‌نامهٔ امام رضا هم اومده:یا معین الضعفا#خودکاوی #زبان

‌‌✍🏻 تلفظ دقیق‌تر اسامی بین‌النهرینی ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ⚜️ وقتی متنی را می‌خوانم که نام پدیده‌‌ای باستانی در آن آمده، فارغ از این‌که آن متنْ ترجمۀ فارسی باشد یا به زبان اصلی نگارنده‌اش نوشته شده باشد، همیشه این سؤال برایم پیش می‌آید که تلفظ نام آن پدیدۀ باستانی دقیقاً چه بوده؛ یعنی همان قومی که صاحب آن پدیدۀ باستانی است، نامش را دقیقاً چه‌طور تلفظ می‌کرده‌ است. ⚜️ این سؤالْ چندان بیجا نیست؛ چراکه حتی نام بسیاری از اشخاص اساطیر یونان باستان هم بسته به آن‌که تحت تأثیر کدام زبان ترجمه شده باشند، بسیار گوناگون تلفظ می‌شوند؛ چنان‌که فرضاً کسی که در فارسی تحت تأثیر فرانسوی آشیل (Achille) می‌نامیم، در انگلیسی اِکیلیز (Achilles) و در یونانی باستان اَخیللِئوس (Ἀχιλλεύς,) نامیده می‌شود. ⚜️ باری، چندی پیش که در اسطوره‌های بین‌النهرین پرسه می‌زدم، به یادداشتی از عباس مخبر برخوردم که در آن از عبدالمجید ارفعی تشکر کرده بود و سپس تلفظ‌های پیش‌نهادیِ او را برای نام‌هایی که در فارسی رایج‌ترند آورده بود.⚜️ می‌دانیم که عبدالمجید ارفعی متخصص زبان‌های اَکدی و ایلامی بود و تلفظش طبعاً به تلفظ اصلیِ آن زبان‌ها نزدیک‌تر است. در ادامه، نخست تلفظ‌های رایج در فارسی و سپس تلفظ‌های دقیق‌ترِ پیش‌نهادیِ عبدالمجید ارفعی را می‌آورم:▪️ آشور بانیپال: آشور بانی اَپلی▪️ آشور ناصرپال: آشور ناصر اَپلی▪️ سناخریب: سین اَخّ اَریب▪️ حمورابی: خمورابی▪️ سارگون: شرّووَ کین▪️ نبوکد نصر: نبو کدّوری اُصور ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ🔰 معین پایدار🆔 @moeennaamak‌‌

‌‌چند فرسته از خاطرنشان را که گمان می‌بردم خاطرنوازتان باشند، این‌جا بازفرستادم؛ البته اغلبِ فرسته‌های آن‌جا زبانی نیستند، بلکه بیش‌تر طنزانی هستند.‌‌

«چِشِش» رو تا حالا شنیده بودید؟مولوی می‌گه:چندین چشش از بهر چه؟تا جان تلخت خوش شودچندین کشش از بهر چه؟تا دَررسی در اُولیاچِش بن مضارع از مصدر «چشیدن»-ِش پس‌وند اشتقاقیِ اسمِ‌مصدرساز#درنگ #شعر #زبان #ادبیات