[260706]- آپدیت بابل | جوهانچمدون‌ها که رسید، دیدم مدیر برنامه‌مون لحن و صداش اصلن خوب نیست و گرفته…

[260706]- آپدیت بابل | جوهانچمدون‌ها که رسید، دیدم مدیر برنامه‌مون لحن و صداش اصلن خوب نیست و گرفته‌ست...(اون باتری رو هم منیجر خودش نگه داشته بود و توی هتل مکزیکوسیتی همراه چمدون بهم پسش داد)راستی، یه سری دارن می‌گن داستان خیلی طولانی شده...می‌خواید دیگه ادامه‌ش ندم؟ (تمومش کنم؟)آخه الان وضعیت موها و قیافه‌ام اصلن مناسب نیست و خودم معذبم [لایو بگیرم]، از طرفی صدام هم زیاد خوب نیست؛ واسه همین دارم با متن براتون می‌نویسم و جایگزینش می‌کنم.شرمنده که نمی‌تونم خواسته‌هاتون رو برآورده کنم و می‌گید طولانیه یا می‌گید برم لایو... 😭این‌طوری برداشت می‌کنم که چون دلتون برام تنگ شده و می‌خواید قیافه‌ام رو ببینید این رو می‌گید~چاره‌ای نبود جز اینکه با متن براتون بگم، پس اگه یکم کلافه‌کننده‌ست درکم کنید!!با این حال من کار خودم رو می‌کنم و داستان رو ادامه می‌دم هه‌هه. خلاصه به هر حال، چمدون رو که تحویل گرفتم... این چمدونه در کل سه تا دستگیره داره.دستگیره‌ی بالایی، دستگیره‌ی بغل، و اون دستگیره‌ای که از بالا می‌کشی بیرون تا چمدون رو دنبال خودت بکشی.ولی دستگیره‌ی بالایی در کل کنده شده بود و این‌طوری به دستم رسید...واسه همین، از اونجایی که معمولن تگ اسمم رو به اون دستگیره وصل می‌کردم، چون دستگیره کنده شده بود، اون تگ هم جدا شده بود و تنهایی برا خودش اومده بود.> هاااح... یه آه بلند کشیدم و با خودم گفتم حالا با این چیکار کنم... یعنی قشنگ معلوم بود تو فرودگاه یا کارکنان هتل بارها رو پرت کردن این‌ور اون‌ور....واسه همین فعلن دستگیره بالایی رو گذاشتم داخل خود چمدون و راهی «مونتری» شدیم. توی مونتری هم وضعیت چمدون همون‌طوری با یه دستگیره کنده شده ادامه داشت...تا هتل به سلامتی رسیدیم.خب، حالا دفعه بعد؛ ما معمولن از روی تگ اسم خودمون یا تگ شرکت که به دستگیره بالایی وصله، بارهامون رو از روی نوار نقاله فرودگاه تشخیص می‌دیم و برمی‌داریم، مگه نه؟؟ ولی چون دستگیره بالایی کنده شده بود....این‌بار تگ رو به دستگیره بغلی وصل کردم.> به سلامتی رسیدم سائوپائولو و رفتیم هتل، ولی دیدم از دو تا چمدونم فقط یکیش اومده!> اون چمدونی که غیبش زده بود و نیومده بود، همون چمدون (گرون‌قیمت) بود.واسه همین کلی منتظر موندیم، ولی چون خبری نشد، از مدیر برنامه‌مون گرفته تا تیم برگزارکننده محلی، همگی شال و کلاه کردن و رفتن فرودگاه تا چمدونم رو پیدا کنندراستی، فاصله فرودگاه تا هتل قشنگ 1 ساعت و نیم تا 2 ساعت راه بود!> پرسنل و استف‌ها واقعن خیلی زحمت کشیدند و اذیت شدند. خلاصه رسیدن اونجا و وجب‌به‌وجب دنبال رد و نشونی از چمدون گشتند... ولی واسه پیگیری و تایید وضعیتش باید مسئول بارگذاری و ترخیص چمدون‌های اون شیفت رو پیدا می‌کردند، که کاشف به عمل اومد آقا تشریف بردن خونه و شیفتش تموم شده بود...جهت اطلاعتون، توی اون چمدون از محصولات پوستی و روتینم گرفته تا آداپتورهای بزرگ و دوربین، همه‌چیز توش بود!اون یکی چمدونم فقط لباس بوداین یکی چمدون (گرون‌قیمته)، کل زندگی و وسایلم توش بود هه‌هه.واسه همین با خودم گفتم باز خدا رو شکر لباسام همراهمه و لخت نمی‌مونم...آخ...در نهایت بهمون گفتن چون مسئولش نیست، باید روز بعد (یعنی دقیق روز کنسرت) دوباره برند فرودگاه و چک کنند... خلاصه یه شب رو بدون چمدون و وسایلم خوابیدم. فرداش من رفتم سمت سالن کنسرت و پرسنل دوباره راهی فرودگاه شدند.خب، بعد از پیگیری‌ها معلوم شد چی شده: نگو موقعی که داشتیم از مونتری می‌اومدیم سائوپائولو، دستگیره‌ی بغل چمدون هم کنده شده! و چون دستگیره بغلی کنده شده بود، تمام تگ‌های اسم من و تگ شرکت هم همراهش افتاده بودند. واسه همین پرسنل فرودگاه نتونسته بودن تشخیص بدن این چمدون مالِ کیه و از روی نوار نقاله برنداشته بودنش!اون چمدون هم طفلکی واسه خودش تنها تو فرودگاه معطل مونده بوده و... اصلن پاش به سائوپائولو نرسیده بوده و دوباره برگشته بوده مونتری!واسه همین با مونتری تماس گرفتند و در نهایت قرار شد اون چمدون رو توی سانتیاگو (شیلی) تحویل بگیرم؛ این‌طوری شد که من کل مدت اقامتم توی سائوپائولو رو بدون اون چمدون سر کردم.وسایل پوستی و این‌جور چیزا رو هم هر طور که بود، از پرسنل میکاپ و منیجر قرض گرفتم و کارم رو راه انداختم. به هر سختی‌ای که بود!― ‣ #Update - #Bubble - #Jooheon―  ❝ @MONBEBEs❞