هدف از زندگی کردن فقط شاد بودن نیست؛بلکه مفید بودن، شرافتمند بودن، دلسوز وهم دل بودن است.فرق میکند…

گرونتریندرسایزندگی توازارزونترینآدمایادمیگیری.

عادی سازی کنیم که بعد از بی احترامی،دیگر با بعضی آدمها معاشرت نکنیم.نه از روی خشم.نه از روی غرور.بلکه از روی عزت نفس.بعضی اشتباهات شایسته ی بخشش اند،اما بی احترامی تکرار شونده، شایسته‌ی فاصله ست.لازم نیست مدام ارزش خودت رابرای کسانی توضیح بدهی که تصمیم گرفته اندآن را نبینند یا نادیده بگیرند.محافظت از آرامشت، بی ادبی نیست.و گاهی، دور شدن از بعضی آدم‌ها،محترمانه ترین و سالم ترین کاری استکه میتوانی برای خودت انجام بدهی.

ارتباط مجددبا کسی که به شما آسیب رسانده،بی احترامیبه نسخه ای از شماست کهرنج کشیده است.

‏آدم‌ها به تو وفادار نیستند، به نیاز هاشون از تو وفادارن؛ وقتی نیازهاشون تغییر کنه وفاداریشون‌ هم تغییر میکنه.

بیخیالی رو تمرین کنید.ندیدن از عمد،نشنیدن از عمد،نپرسیدن از عمد.و واكنش نشان ندادن از عمد،وقتی یاد بگیریچیزهای غیر ضروری رواز دنیای اطرافت حذف کنی ذهنتآرام تر و زندگیت زیباتر میشود.

من برای نون و نمک حرمت قائلمبرای خونه ای که داخلش رفت و آمد دارمبرای آدمهایی که توی اون خونه زندگی میکنند ارزش قائلم اگه یه روزی سر سفره ی کسی نشسته باشم و از نون و نمکش خورده باشم فارغ از هر اتفاقی که ممکنه بینمون پیش بیاد همیشه حرمتش رونگه میدارم احترام برای من وابسته به شرایط و اتفاقات نیست چون حرمت آدمها برای من از هر دلخوری و ناراحتی مهمترهتنها کاری که میکنم حذفشون میکنم اما هرگز حرمتشون رو از بین نمیبرم..!