زندگی جوری سخت گرفته که آدمی گاهی از خودش نیز فراموش می کند.مثلاً مثل منی که با خاطرات ، بازی می کر…
انتشار: 2026/08/09 12:43 UTCدریافت: 2026/08/12 20:06 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/12 20:06 UTC
زندگی جوری سخت گرفته که آدمی گاهی از خودش نیز فراموش می کند.مثلاً مثل منی که با خاطرات ، بازی می کردم اینک به یک آلزایمر احساس دچار شدم که اگر همین مجازی بعضی اوقات به من یادآوری نکند و یا اکسپلور اینستاگرام که طبق سلیقه ام جلوی دیدگانم قرار ندهد ، به کل فراموش میکنم که « روزگاری من و دل ساکن کویی بودیمساکن کوی بت عربده جویی بودیم»و با نوستالژیا عشق بازی می کردم.خلاصه به قول داریوش :روزگار غریبی ست نازنین، روزگار غریب ست.در اینک خود، پناهنده یک قطعه زیبا و خاطره انگیز می شوم و با اجازه شما ، دست شما را هم می گیرم و با خود به کهن دیار خاطرات می برم به پیشبچه های مدرسه والت 🌹#ارثیه_بابا @mossbatplus