⭕️ آنچه امروز شاهد بودیم، به‌هیچ‌وجه یک کارزار «فشار حداکثری» علیه ایران نبود.🔹این رویداد تمام نشان…

⭕️ کلینتون: آمریکا پس از جنگ با ایران سلاح کافی ندارد🔹به گزارش ریا نووستی، وزیر خارجه پیشین آمریکا هشدار داد آمریکا پس از مصرف گسترده مهمات در جنگ با ایران و ارسال تسلیحات به متحدانش در خلیج فارس، اکنون توان کافی برای پاسخ مناسب به یک تهدید غیرمنتظره را ندارد.🔸کلینتون در نشستی به میزبانی مؤسسه همپتونز تأکید کرد: «ما در موقعیت دشواری قرار داریم، زیرا نخواهیم توانست به شکل مناسبی به یک خطر غیرمنتظره پاسخ دهیم.»🎬 @Mostazafin_TV

⭕️ چین: با تحریم‌های غیرقانونی آمریکا مخالفیم🔹چین ضمن مخالفت با تحریم‌های یکجانبه واشنگتن علیه ایران که افراد و نهادهای این کشور را هم هدف قرار می‌دهد، تأکید کرد که از حقوق و منافع شرکت‌های چینی حمایت خواهد کرد.🔸به گفته سخنگوی سفارت چین در واشنگتن لیو چانگ، «تحریم‌های یکجانبه غیرقانونی آمریکا هیچ مبنایی در حقوق بین‌الملل ندارد و از مجوز شورای امنیت سازمان ملل برخوردار نیست».🎬 @Mostazafin_TV

⭕️ وابستگی استراتژیک آمریکا به کانادا؛ دغدغه تازه ترامپ در جنگ تجاری🔹به گزارش بلومبرگ، ترامپ، در بحبوحه تنش‌های تجاری با کانادا، از کمبود تولید آلومینیوم در داخل آمریکا ابراز نارضایتی کرد و این مسئله را یک ضعف مهم اقتصادی و صنعتی دانست.🔸او تأکید کرد که آمریکا برای تأمین نیازهای خود به‌شدت به واردات آلومینیوم وابسته است؛ موضوعی که به گفته او می‌تواند در شرایط بحران یا جنگ، امنیت اقتصادی و حتی نظامی این کشور را به خطر بیندازد.🔹این اظهارات در حالی مطرح شده که دولت ترامپ در سال‌های اخیر تعرفه‌های سنگینی بر واردات فلزات از جمله فولاد و آلومینیوم اعمال کرده تا تولید داخلی را تقویت کند. با این حال، داده‌ها نشان می‌دهد ظرفیت تولید آلومینیوم در آمریکا به‌شدت کاهش یافته و بخش بزرگی از نیاز کشور همچنان از طریق واردات، به‌ویژه از کانادا، تأمین می‌شود.🔸در همین راستا، تنش تجاری میان آمریکا و کانادا نیز افزایش یافته است؛ چرا که آمریکا تعرفه‌های بالایی بر آلومینیوم کانادایی اعمال کرده و کانادا نیز تهدید به اقدامات تلافی‌جویانه کرده است. این اختلافات بخشی از یک جنگ تجاری گسترده‌تر میان دو کشور محسوب می‌شود.🔹کارشناسان هشدار می‌دهند که حتی با اعمال تعرفه‌ها، بازسازی صنعت آلومینیوم آمریکا با چالش‌های جدی مانند هزینه بالای انرژی و رقابت جهانی روبه‌رو است و در کوتاه‌مدت نمی‌تواند وابستگی به واردات را کاهش دهد.🎬 @Mostazafin_TV

⭕️ واکنش سخنگوی خارجه به بی‌خاصیتی سازمان ملل؛ نشانه‌های گذار به نظم جدید جهانی#یادداشت_مستضعفین 🔹موضع‌گیری اخیر سخنگوی وزارت امور خارجه درباره بی‌اهمیت شدن جایگاه دبیرکل سازمان ملل، صرفاً یک نقد دیپلماتیک ساده نیست؛ بلکه هشدار درباره یک تکرار در تاریخ جهان است. حدود نود سال پیش (در دهه ۱۹۳۰)، نهادی به نام «جامعه ملل» وجود داشت که قرار بود جلوی جنگ‌ها را بگیرد؛ اما وقتی قدرت‌های بزرگ مصوباتش را نادیده گرفتند و این سازمان در برابر تجاوزها سکوت کرد، عملاً از بین رفت و جهان وارد جنگ جهانی دوم شد. امروز هم رفتار قدرت‌های غربی و بی‌خاصیت شدن سازمان ملل، دقیقاً همان سناریوی فروپاشی جامعه ملل را زنده کرده است.🔸وقتی شورای امنیت در برابر جنایات غزه با حق وتو فلج می‌شود، وقتی آمریکا و متحدانش احکام دادگاه‌های بین‌المللی (مثل دیوان لاهه) را نادیده می‌گیرند و به کشورها تحریم‌های غیرقانونی تحمیل می‌کنند، سازمان ملل دیگر توان ایجاد امنیت و عدالت را از دست می‌دهد. اما این بی‌اثری سازمان ملل، فقط یک مشکل اداری نیست؛ بلکه نشان می‌دهد نظم قدیمی جهان که آمریکا و غرب اداره‌کننده آن بودند، فروریخته و جهان وارد یک دوران گذار شده است.نشانه‌های ساختاری در دوران گذار به نظم جدید🔹در این مرحله انتقالی، الگوهای قبلی قدرت در حال فروپاشی هستند و چهره نظم آتی با چند تغییر بزرگ و ملموس روشن‌تر می‌شود:1️⃣ تکثر پیمان‌های نظامی و افول انحصار ناتو:تا دیروز این تصور وجود داشت که پیمان نظامی «ناتو» تنها تعیین‌کننده اصلی امنیت جهان است. اما امروز کشورها به این نتیجه رسیده‌اند که نمی‌شود امنیت خود را به غرب گره زد. شکل‌گیری و تقویت پیمان‌ها و همکاری‌های نظامی دو و چندجانبه میان کشورهای مختلف نشان می‌دهد ناتو قدرت مطلق نیست و امنیت جهان در حال تقسیم شدن بین کانون‌های متکثر قدرت است.2️⃣ دلارزدایی و پایان پادشاهی یک ارز:سال‌ها آمریکا از «دلار» به عنوان ابزاری برای فشار و اعمال تحریم بر سایر کشورها استفاده می‌کرد. اما حالا موج بزرگی از «دلارزدایی» راه افتاده و کشورها برای مبادلات تجاری خود به سراغ پول‌های ملی و پیمان‌های پولی جدید رفته‌اند. با کنار رفتن دلار از بخش مهمی از معامله‌های جهانی، شالوده قدرت یک‌جانبه اقتصادی آمریکا آسیب جدی دیده است.3️⃣ تغییر نقش آمریکا از «داور» به «طرفِ دعوا»:آمریکا زمانی ادعا می‌کرد میانجی و حل‌کننده اختلافات جهانی است. اما امروز با دخالت مستقیم، جنگ‌افروزی و حمایت یک‌جانبه از متحدانش، خودش به یکی از طرف‌های اصلی منازعه تبدیل شده است. کشوری که خودش طرف دعواست، دیگر امکان هدایت یک‌جانبه امور را ندارد و نفوذش در معادلات بین‌المللی روزبه‌روز کم‌رنگ‌تر می‌شود.🔸عجز و بی‌خاصیت شدن سازمان ملل اثبات می‌کند که جهان نظم قبلی خود را پشت سر گذاشته و در حال گذار به یک نظم جدید است؛ نظمی که ویژگی اصلی آن «چندقطبی بودن»، «تکثر بازیگران مستقل»، « کاهش انحصار مالی و نظامی غرب» و «شکل‌گیری قواعد بازی توسط ائتلاف‌های منطقه‌ای» خواهد بود.✍️سجاد عالی‌نژاد🎬 @Mostazafin_TV

⭕️ بعد از جنگ، دیگر مثل قدیم نفتمان را با تخفیف نمی‌فروشیم، بلکه جنگ باعث شده نفتمان را ۴ دلار گران‌تر از بازار بفروشیممجیدرضا حریری، رئیس اتاق بازرگانی مشترک ایران و چین:🔹 ۸۰ میلیون بشکه نفت به اطراف بنادر کشورهای هدف خودمان منتقل کرده‌ایم و همین الان وسط محاصره آمریکا بیش از زمان معمولی در حال فروش نفت هستیم.🔸نفتی که امسال تا الان فروختیم خیلی بیشتر از برآورد ما در بودجه و سال‌های قبل بود، نفتی که قرار بود ۵۴ دلار بفروشیم را ۸۵ دلار فروختیم.🎬 @Mostazafin_TV

⭕️ تسلط بر عناصر خاکی کمیاب؛ استراتژی پنهان چین یا واکنش به فشارهای آمریکا؟#ترجمه_مستضعفین🔹 جمله معروف دنگ شیائوپینگ مبنی بر اینکه «خاورمیانه نفت دارد و چین عناصر خاکی کمیاب»، امروزه به‌عنوان سند یک استراتژی بلندمدت پکن برای گروگان‌گرفتن اقتصاد جهانی تلقی می‌شود. چین با در اختیار داشتن ۸۵ درصد از ظرفیت فرآوری این عناصرِ حیاتی برای تولید نیمه‌رساناها، تسلیحات و انرژی‌های پاک، اکنون به سلاحی قدرتمند در جنگ تجاری با آمریکا دست یافته است.🔸 اما برخلاف تصور واشنگتن، این تسلطِ بازار حاصل یک نقشه ژئوپلیتیک از پیش‌طراحی‌شده نبود. در دهه‌های ۸۰ و ۹۰ میلادی، چین این مواد را ارزان می‌فروخت تا ارزآوری کند؛ روندی که به آلودگی شدید محیط‌زیست و تولید مازاد انجامید. پکن بعدها تنها برای جلوگیری از نابودی منابع ملی خود و کنترل رقابت‌های مخرب و بی‌ضابطه داخلی، به ساماندهی و انحصار این صنعت روی آورد.🔹 نقطه عطف این ماجرا در سال ۲۰۱۰ و در جریان تنش‌های دریایی با ژاپن رخ داد. توقف صادرات این عناصر به توکیو در آن مقطع، ارزش ژئوپلیتیک این صنعت را به پکن نشان داد. اگرچه این ممنوعیت در ابتدا دستور مستقیم دولت مرکزی نبود، اما زنگ خطری برای جهان به صدا درآورد و چین را ترغیب کرد تا با ایجاد ذخایر استراتژیک، کنترل دولتی بر این منابع را به‌شدت افزایش دهد.🔸 با آغاز تحریم‌های آمریکا علیه شرکت‌هایی چون هواوی و اعمال محدودیت بر صادرات تراشه‌های پیشرفته، پکن نیز استفاده از اهرم‌های اقتصادی خود را آموخت. در یک چرخه تشدیدشونده از اقدامات متقابل که در دولت دوم ترامپ به اوج رسید، چین صادرات مواد معدنی حیاتی مانند گالیوم و ژرمانیوم و همچنین فناوری فرآوری عناصر خاکی کمیاب را در واکنش به فشارهای واشنگتن محدود کرد.🔹 با این حال، هر دو کشور با درک خطرات، در اواخر سال ۲۰۲۵ از لبه پرتگاه یک جنگ اقتصادی تمام‌عیار عقب‌نشینی کردند. اگرچه آمریکا در پی متنوع‌سازی زنجیره تأمین خود است، اما جداسازی کامل اقتصاد این دو کشور عملاً غیرممکن است و می‌تواند تا ۱۳ تریلیون دلار هزینه در بر داشته باشد. برای جلوگیری از فاجعه، هر دو قدرت باید سطحی از وابستگی متقابل را بپذیرند و مانع از تبدیل‌شدن دائمی ابزارهای اقتصادی به سلاح شوند.✍️ گلوریا شیونگ و جسیکا چن وایس، تحلیلگران مجله فارن افرز🎬 @Mostazafin_TV