هر کس با دید خودش زندگی می‌کند. تو برای خودت زندگی می‌کردی و می‌گویی که چیزی نمانده بود که زندگیت ت…

یارب از ابر هدایت برسان بارانی

ربیع آمد ربیع آمد ربیع بس بدیع آمدشقایق‌ها و ریحان‌ها و لاله خوش عذار آمدکسی آمد کسی آمد که ناکس زو کسی گرددمهی آمد مهی آمد که دفع هر غبار آمد#حضرت_مولانا@motaeeal

هومن آن نیم که دهم نقد دل به هر شوخیدر خــزانه به مــهر تو و نشـــانه توست... "حضرت حافظ "

‍‍ ✨هـــــــــــــــــــو✨شرحی مختصر بر مثنوی عقل و عشق از کتاب زبده الاسرار  تالیف مولانا صفی علیشاه اصفهانی توسط شیخ‌السالکین حضرت درویش  معصوم علیشاه گیلانی " قسمت اول"مرغِ عشقم باز در پرواز شد🔸در عرفان، «مرغ» نماد روح و جان مشتاق است.  می‌فرماید: آن نیروی عشق الهی که گاه در قفس تعلقات و غفلت فرو مانده بود، بار دیگر بال گشوده و به سوی آسمان حقیقت پرواز کرده است. این پرواز، حرکت از کثرت به وحدت و از خودبینی به حق‌بینی است.باب  عشقم باز بر دل باز شد«دل» در عرفان، محل تجلی حق است. گاه بر اثر حجاب‌های نفسانی، درِ دل بسته می‌شود و انسان از شور حضور محروم می‌گردد. «باز شدن باب عشق» اشاره به گشوده شدن دریچه‌های شهود، محبت و جذبه الهی در قلب سالک دارد؛ یعنی فیضی تازه بر دل فرود آمده است.نغمه‌ای دیگر در این ره ساز کرد🔸راه عشق، راهی بی‌پایان و سرشار از تجلیات گوناگون است. هر منزل، نغمه‌ای تازه دارد. می‌فرماید: اکنون آهنگ دیگری از جانب محبوب در جانم نواخته شده و مرحله‌ای نو از معرفت و تجربه معنوی آغاز گردیده است.داستان عشق و عقل آغاز کرد🔸یکی از موضوعات مهم عرفان، نسبت عقل و عشق است. عقل تا مرزی راهنماست، اما عشق انسان را به ورای محاسبات و استدلال‌های محدود می‌برد. این بیت خبر از ورود به بحثی باطنی می‌دهد که در آن، عقل و عشق با یکدیگر روبه‌رو می‌شوند؛ عقلی که راه را می‌شناسد و عشقی که سالک را به مقصد می‌رساند.@motaeeal

هوشود مست وحدت ز جام الست هر ان کاو چو حافظ می صاف خورد.حضرت حافظوَإِذْ أَخَذَ رَبُّكَ مِنْ بَنِي آدَمَ مِنْ ظُهُورِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَأَشْهَدَهُمْ عَلَىٰ أَنْفُسِهِمْ أَلَسْتُ بِرَبِّكُمْ ۖ قَالُوا بَلَىٰ ۛ شَهِدْنَا ۛ أَنْ تَقُولُوا يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنَّا كُنَّا عَنْ هَٰذَا غَافِلِينَ.سوره اعرافآیه۱۷۲@motaeeal

🔸 آزمون خود... ما از خداوند ميخواهيم تا افكارمان را هدايت كند، بخصوص ميخواهيم كه عوامل دلسوزی برای خود، فريب يا توجه به خود را از ما دور كند.                 [ الكلی های گمنام ]وقتی از صميم قلب از خدا خواستم، اين دعا به من آموخت كه واقعا متواضع باشم، آخر حتی وقتی هم كه كارهای خوب انجام می دادم اغلب به دنبال تاييد ديگران و كسب افتخار برای خودم بودم . وقتی انگيزه اين رفتارهايم را بررسی كردم، توانستم درخدمت خدا و بندگانش باشم و به مردم كمك كنم تا كارهايی را كه می خواهند، انجام دهند. وقتی افكارم را به خداوند واگذار كردم، نگرانی های بی دليلم ازبين رفتند و باور كردم كه اوست كه مرا در طول روز هدايت می كند .وقتی افكار دلسوزانه، فريبكاری و خودمداری را كنار گذاشتم، توانستم در كنار خداوند، دوستانم و خودم آرامش را احساس کنم .@motaeeal