کودتا نبود برکناری نخست وزیر با قانون اساسی غیر دموکراتیک بودفریدون مجلسیhttps://share.google/BW47r…

پیمان مکه، بازتعریف روابطی فراتر از مناسبات منطقه‌ایirdiplomacy.ir/fa/news/2040311/%D9%BE%DB%… ️کانال مطالعات روابط بین الملل ⭕️@motaleeat_ravabt     t.me/motaleeat_ravabt

روزنامه سازندگی/ یادداشت روزدرباره اثرات محاصره دریایی بر زندگی مردمفریدون مجلسیادامه محاصره دریایی آمریکا علیه ایران در تنگه هرمز، بیش از آنکه یک مسئله صرفاً نظامی یا امنیتی باشد، به مسئله‌ای مستقیم برای زندگی مردم تبدیل شده است.استفاده از مسیرهای زمینی و راه‌آهن نیز نمی‌تواند جای خالی تجارت دریایی را پر کند. نتیجه را هم نمی‌توان انکار کرد: از زمان برقرار شدن محاصره، کشور با تورمی بی‌سابقه روبه‌رو شده و مسئله بنزین برای بخش‌هایی از جامعه به بحرانی حاد تبدیل شده است. اما پرسش اساسی این است که این وضعیت تا کجا باید ادامه پیدا کند؟استقلال یک کشور فقط به داشتن موشک و توان نظامی خلاصه نمی‌شود. کشوری که حق عبور و مرور دریایی نداشته باشد، کشوری که نتواند با جهان رابطه بانکی برقرار کند، نتواند صادرات و واردات داشته باشد و نتواند ارزش پول خود را حفظ کند، در عمل با محدودیت جدی در استقلال اقتصادی مواجه است.استقلال یعنی بتوانیم تجارت کنیم، تولید کنیم، ارزش پول‌مان را حفظ کنیم و مردم‌مان بتوانند با درآمد خود زندگی شرافتمندانه‌ای داشته باشند. چگونه است که در یکصد سال گذشته، حتی با وجود نوسانات ناشی از جنگ‌های جهانی، ارزش پول کشور قابل حفظ بود، اما در سال‌های اخیر، پول ملی چنان بی‌ارزش شده که حتی سکه از مدار واقعی مبادلات خارج شده و سخن از ضرب سکه‌هایی با ارزش اسمی بسیار بالا به میان می‌آید؟هیچ اقدامی به اندازه باز شدن این محاصره نمی‌تواند به ترمیم وضعیت اقتصادی ایران کمک کند.اما مشکل فقط محاصره نیست؛ «آماده‌باش دائمی» نیز هزینه‌های سنگینی بر کشور تحمیل کرده است. چرا باید نیروهایی که می‌توانند در کارخانه‌ها، مزارع و مراکز تولیدی کار کنند، دائماً درگیر فضای نظامی و تبلیغاتی باشند؟ آیا تصور می‌کنیم شعارهایی که صرفاً برای مخاطب داخلی طراحی شده‌اند، جهان را خواهد ترساند؟وقت آن است که عقلای کشور، تصمیمی متفاوت بگیرند: توافق اسلام‌آباد را که اجرا شد و سپس در اثر پرتاب موشک به هم خورد، دوباره زنده کنند و به آن پایبند بمانند و روابط با کشورهای منطقه و جهان را ترمیم کنند.تنگه هرمز ممکن است در شعارهای وطن‌پرستانه جذاب باشد، اما این تنگه یک آبراه بین‌المللی است. حاکمیت ایران بر سرزمین، نفت، بستر دریا و منابع خود محترم است، اما این حاکمیت نباید به معنای انکار حقوق عبور و مرور دیگر کشورها باشد. ایران قرار نیست با ایستادن در دروازه تنگه، حق دیگران را به زور بگیرد.سؤال ساده است: چرا ترکیه تحریم نیست؟ چرا کشتی‌های پاکستانی محاصره نمی‌شوند؟ چرا بسیاری از کشورهای جهان گرفتار چنین وضعیتی نیستند؟ چرا باید دائماً در حال دشمنی با آمریکا، اردن، عمان، امارات و دیگران باشیم؟حتی امارات که سال‌ها یکی از بزرگ‌ترین شرکای اقتصادی ایران بود، اکنون روابط بانکی و معاملاتی خود را قطع کرده است. کسانی که از همین مناسبات ثروتمند شده‌اند، در امارات دفتر و خانه دارند، اما هزینه قطع این رابطه را مردم ایران می‌پردازند.باید عادی شویم. عادی بودن خلاف استقلال نیست؛ مقتضای عقل، انصاف و رفتار سیاسی است.ادامه جنگ و ستیز، هرقدر هم دشمنان جمهوری اسلامی را خوشحال یا ناراحت کند، در نهایت اگر به تضعیف ایران منجر شود، برای ملت ایران زیان‌بار است.جنگ مزمن یعنی خونریزی مزمن، ضعف مزمن و لزوم درآمدن تدریجی. ایران بیش از نیم قرن است که هزینه این وضعیت را می‌پردازد.زمان آن رسیده است که عقلا برای پایان دادن به این جنگ مزمن تصمیم بگیرند و به مردم فرصت بدهند کار کنند، درآمد داشته باشند و دیگر نگران قیمت بنزین، سیب زمینی، جو و ابتدایی‌ترین هزینه‌های زندگی نباشند.نجات ایران شاید بیش از هر چیز در یک تصمیم خلاصه شود: رفع مزاحمت از زندگی مردم و بازگرداندن کشور به مسیر عادی تجارت، تولید و آرامش.⭕ ️کانال مطالعات روابط بین الملل ⭕️@motaleeat_ravabt     t.me/motaleeat_ravabt

▪️فرا رسیدن سالروز شهادت حضرت امام حسن عسکری علیه السلام بر شما همراهان عزیز تسلیت باد.                 هیأت تحریریه مجله ایرانی روابط بین الملل و شورای اجرایی کانال و گروه مطالعات روابط بین الملل@iirjournal@motaleeat_ravabt@int_r_studies

▫️روبیو کجاست؟▫️ایرنا#بخش_پایانیآرون دیوید میلر مذاکره‌کننده پیشین وزارت امور خارجه آمریکا گفت: من برای ۶ وزیر امور خارجه کار کرده‌ام. هیچ‌کدام از آنها در مواجهه با شدیدترین و بزرگ‌ترین بحران دولت ترامپ در حوزه سیاست خارجی، هرگز نمی‌پذیرفتند که به طور عملی کنار بنشینند یا چنین تصور شود که در صحنه حضور ندارند.میلر که عضو ارشد بنیاد کارنگی برای صلح بین‌المللی است و با دولت‌های جمهوری‌خواه و دموکرات همکاری و از هر دو حمایت کرده است، سپردن مسوولیت چنین درگیری‌های مهمی به فرستادگان ویژه‌ای که به طور مستقیم به رئیس‌جمهوری گزارش می‌دهند، به جای مدیریت آنها توسط وزیر امور خارجه را «غیرعادی» توصیف کرد.با این حال، میلر گفت حتی برای بهترین مذاکره‌کنندگان نیز حل بحران‌های ایران، غزه و جنگ روسیه و اوکراین «کار بسیار دشواری» خواهد بود، اما مشکل فراتر از روبیو است؛ فردی که به گفته او «مسائلی را که می‌خواهد در آنها دخالت داشته باشد، گزینش می‌کند.»میلر گفت: «مشکل به هسته و ساختار ناکارآمد تصمیم‌گیری در حوزه امنیت ملی بازمی‌گردد که این دولت ایجاد کرده است.» او همچنین به اعزام مقطعی جی‌دی ونس معاون رئیس‌جمهوری آمریکا، برای رسیدگی به موضوع ایران اشاره کرد و افزود: «به نظر من، اینکه ترامپ صلاح دیده بهترین دوست و دامادش را برای هدایت و مذاکره درباره سه مورد از دشوارترین مناقشات نظام بین‌المللی اعزام کند، خود گواهی بر میزان ناکارآمدی این ساختار است و نتایج آن نیز، به نظر من، کاملا قابل پیش‌بینی است.»دیوید شنکر معاون پیشین وزیر امور خارجه آمریکا در امور خاور نزدیک در نخستین دوره ریاست‌جمهوری ترامپ، گفت اتکای ترامپ به فرستادگان منتخب خود به جای دیپلمات‌های آمریکایی در بلندمدت روابط آمریکا با بسیاری از کشورها را تضعیف خواهد کرد.شنکر گفت: دولت‌های خارجی دیگر به کانال‌های ارتباطی خود با وزارت امور خارجه متکی نیستند، زیرا وزارتخانه از روند تصمیم‌گیری کنار گذاشته شده است. فکر می‌کنم این مساله در مجموع روابط دوجانبه را تضعیف می‌کند. این روابط عمق کمتری پیدا می‌کند و در سطح یک دولت خاص بسیار قدرتمند است، اما از نظر نهادی تضعیف می‌شود.⭕ ️کانال مطالعات روابط بین الملل ⭕️@motaleeat_ravabt     t.me/motaleeat_ravabt

▫️روبیو کجاست؟▫️ایرنا#بخش_اول"مارکو روبیو" وزیر امور خارجه آمریکا، در حالی از بحران‌های ایران، غزه و اوکراین فاصله گرفته که دونالد ترامپ رئیس‌جمهوری آمریکا، رسیدگی به این پرونده‌ها را به فرستادگان ویژه و نزدیکان خود سپرده است؛ رویکردی که انتقاد دیپلمات‌های پیشین آمریکایی را برانگیخته است.به گزارش ایرنا از تارنمای شبکه خبری ام‌اس‌ان‌بی‌سی، مارکو روبیو به‌عنوان ارشدترین دیپلمات آمریکا، می‌توانست مسوول رسیدگی به چالش‌های سیاست خارجی این کشور در سراسر جهان باشد. اما با طولانی شدن جنگ علیه ایران، بروز بن‌بست جدی در درگیری میان رژیم اسرائیل و حماس و ادامه جنگ اوکراین، به نظر می‌رسد او از نقش و مسوولیت خود در قبال مهم‌ترین بحران‌هایی که آمریکا با آنها روبه‌روست، عقب نشسته است.در عوض، روبیو نفوذ خود را در نیمکره غربی به کار گرفته و هدایت دیپلماسی آمریکا در قبال ونزوئلا و کوبا را بر عهده داشته است. موضوع کوبا برای او اهمیت شخصی عمیقی دارد زیرا فرزند مهاجران کوبایی است.روبیو طی یک سال گذشته کارزار «فشار حداکثری» علیه این جزیره کمونیستی به راه انداخته، اقتصاد آن را با تحریم‌ها تحت فشار شدید قرار داده و گزارشی ۱۰۰ صفحه‌ای از وزارت امور خارجه آمریکا درباره تلاش‌های جاسوسی و نفوذی که امنیت ملی آمریکا را تهدید می‌کند، منتشر کرده است.ام‌اس‌ان‌بی‌سی نوشت: برخلاف بیانیه‌های مربوط به تحریم‌ها و اقدامات علیه ایران که بیشتر آنها به سخنگوی وزارت امور خارجه نسبت داده می‌شود، روبیو تقریبا نام خود را پای تمامی اقدامات وزارت امور خارجه در ارتباط با کوبا گذاشته است. همچنین روبیو پس از عملیات نظامی برای ربایش نیکلاس مادورو رئیس‌جمهوری پیشین ونزوئلا، با افتخار در کنار دونالد ترامپ رئیس‌جمهوری آمریکا، در نشست خبری حاضر شد، اما بلافاصله پس از حمله مشترک آمریکا و رژیم اسرائیل به ایران، در هیچ‌یک از حضورهای مهم و علنی دیده نشد.بر اساس برنامه‌های علنی روبیو که همزمان مشاور امنیت ملی نیز هست، او در بیشتر روزها در نشست‌ها و جلسات توجیهی کاخ سفید شرکت می‌کند و به ترامپ دسترسی مستقیم دارد. اما او همیشه برای انجام حضوری دیپلماسی آمریکا در مهم‌ترین بحران‌های این کشور اعزام نمی‌شود.در عوض، ترامپ اغلب برای این کار به افراد دیگری روی می‌آورد.جرد کوشنر داماد ترامپ، این هفته به مصر و اراضی اشغالی سفر کرد و با رهبران حماس و رژیم اسرائیل دیدار داشت تا طرح خلع سلاح و بازسازی غزه، موسوم به «هیات صلح» ترامپ، را نجات دهد.کوشنر که شهروند عادی و فاقد هرگونه سمت در دولت آمریکا است، به همراه استیو ویتکاف فرستاده ویژه آمریکا، هدایت پرونده غزه و همچنین مذاکرات صلح با ایران را بر عهده داشته‌اند؛ مذاکراتی که از جمله به میانجیگری برای توافق تفاهم ۱۴ بندی با ایران در ماه ژوئن(خردادماه) منجر شد، اما این توافق از آن زمان فروپاشیده است.مقام‌های پیشین وزارت امور خارجه آمریکا گفتند این کشور در موقعیت بهتری قرار می‌گرفت اگر وزیر امور خارجه، با استفاده از تخصص دیپلمات‌های حرفه‌ای وزارتخانه و دفاتر منطقه‌ای آن، مسوولیت هدایت تمامی چالش‌های سیاست خارجی آمریکا را بر عهده می‌داشت، نه اینکه ظاهرا فقط پرونده‌هایی را دنبال کند که شخصا یا از نظر سیاسی به آنها علاقه‌مند است.⭕ ️کانال مطالعات روابط بین الملل ⭕️@motaleeat_ravabt     t.me/motaleeat_ravabt

▫️پارادوکس بزرگ تنگه / آیا آمریکا ارزش راهبردی هرمز را کاهش می‌دهد؟ / رقابت سرعت در ایجاد اختلال و ساخت جایگزین▫️خبرآنلاینkhabaronline.ir/xqdJD⭕ ️کانال مطالعات روابط بین الملل ⭕️@motaleeat_ravabt     t.me/motaleeat_ravabt