برایان کاکس (لوگان روی) در مقابلِ نقّاشی «کرونوس پسرانش را می‌بلعد» اثرِ فرانسیسکو گویا. #Successio…

برایان کاکس (لوگان روی) در مقابلِ نقّاشی «کرونوس پسرانش را می‌بلعد» اثرِ فرانسیسکو گویا. #Succession @MovieTwitte | #DrColleenzelآناتومیِ پدرانِ بلعنده فراتر از عقده اودیپروانکاوی سال‌هاست ما را با عقده اودیپ یعنی میل پسر برای حذف پدر آشنا کرده است. اما این سکّه یک روی تاریک‌تر هم دارد که کمتر به آن پرداخته شده: پیش از آنکه پسری فرصت قد علم کردن پیدا کند، این پدر است که شمشیر کشیده.ریشه اصلی ساختارهای قدرت و امپراتوری‌های خانوادگی، در «عقده کرونوس» (Cronus Complex) پنهان است. در اساطیر، کرونوس برای فرار از پیشگویی سرنگونی‌اش، فرزندانش را به محض تولد زنده زنده می‌بلعد. در روانکاوی، این بلعیدن بدوی‌ترین سطح مالکیت است. پدر کرونوسی فرزند را نمی‌کشد؛ این پدران یا رهبران مظهر سوپرایگو سادیسمی هستند. آنها به تبار خود ثروت، نام و جایگاه می‌دهند، آنها را در شکم امپراتوری نگه می‌دارند، اما هویت مستقل را دریغ می‌کنند. فرزندی که در شکم پدر زندانی است، زنده است اما وجود ندارد؛ این تعریف دقیق مرگ روانی است.ریشه این جنون، مفهوم تكرار اجبار فروید است. کرونوس خود در گذشته پدرش را عقیم کرده بود؛ پس کسی که طعم اخته کردن را چشیده درگیر پارانویای شدید از آینده است. او ترومای خود را باز تولید می‌کند و برای فرار از اضطراب سرنگونی، پیش از بلوغ فرزندان آنها را اخته می‌کند.اما نقطه كور قدرت خودشیفتگی مفرط آن است. کرونوس در نهایت فریب خورد و به جای زئوس، یک سنگ را بلعید. پدر بلعنده در کوران سرکوب مرز واقعیت و توهم را گم می‌کند و در تنهایی مطلق با سنگی سرد یعنی پوچی ساختارش دفن می‌شود تا روزی که زئوس یا همان امر سرکوب شده بازگردد و شکم تاریخ را پاره کند.#Succession@MovieTwitte | Raz Beyzaei