🧶 چهارشنبه ۲۴ تیرماه ۱۴۰۵ 🌗 درودپیوند عمر بسته به مویی ست هوش دارغمخوار خویش باش، غم روزگار چیست؟حا…
انتشار: 2026/07/15 04:52 UTC
🧶 چهارشنبه ۲۴ تیرماه ۱۴۰۵ 🌗 درودپیوند عمر بسته به مویی ست هوش دارغمخوار خویش باش، غم روزگار چیست؟حافظآدمی ست دیگر گاهی از زندگی و دشواری های روزگار خسته می شود، دنیا را در برابر دیدگانش تاریک می بیند و زندگی را گذر از کوچه ای باریک! خودرا از همه جا رانده می بیند و از همتایان جامانده با دلی خسته و تنی رنجور و درمانده!اما زندگی ادامه دارد با همه ی فراز و نشیب ها و دشواری ها و چالش هاچاره ای نیست ، برای آن که ادامه دهیم لازم است بههمدیگر نگاه کنیم، ساعت ها....نیاز داریم به روی هم لبخند بزنیم، بارها.... برای آن که بتوانیم مهربانی و مهرورزی را در درون خودمان پرورش دهیم، برای آن که از عاطفهی انسانیمان دور نشویم، چاره ای نداریم که به همدیگر عشق بورزیم، عمیق و از جان....حتا اگر بارها با همدیگر درگیر تنش، بحث یا اختلاف نظر شویم؛ حتا اگر عصبانی یا ناراحت شویم، یا دعوا کنیم، بازهم باید ادامه دهیم...زندگی خمیری ست که به تمام این ها نیاز دارد تا ورز داده شود. تا از تجربیات گوناگون مان، بتواند خودش را ورزیده تر کند. تا ما را قوی ترکند در برابر تمام مشکلاتی که آدمی را درهم می شکند یا فرسوده اش می کند. یا موانعی که بین مان ، قد علم می کند که دوری و سردی بیاورد...چاره ای نیست، من و تو، "ناگزیریم" حرف همدیگر را بفهمیم حتا اگر زبان مان دو جور مختلف باشد. حتا اگر هنوز به همزبانی دلی و ذهنی نرسیده باشیم، حتا اگر با دو زبان بیگانه باهم صحبت کنیم؛ اما باید آن قدر با همدیگر کلنجار برویم تا به جایی از تعادل برسیم ، اگر باور داریم که دوست داریم کنار هم بمانیم."ماندن"، ایستادن نیست؛ سوختن و ساختن نیست؛ "ماندن"، فقط بودن نیست؛ "ماندن" ، "شدن" ست؛ از چیزی که بودیم به چیزی که می شویم. از ایستادن پای انسانیت مان، دلمان و باورمان؛ از "راحت رد شدن" بگذریم و تابِ همدیگر را بیاوریمتابِ زیستنِ عاشقانه را که عزم و اراده می خواهد...بامدادتان لبریز از شوق زندگی عاشقانهروزتان سرشار ازرخدادهای امیدآفرین ودلبرانه@mrn_20
