●رسوایی دوم از علی شریعتی از پیشگامان افتضاح ننگین ۵۷ این قسمت: ادعای نادرست علی شریعتی درباره خاور…
انتشار: 2026/08/04 17:24 UTCدریافت: 2026/08/05 01:27 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/05 01:27 UTC
●رسوایی دوم از علی شریعتی از پیشگامان افتضاح ننگین ۵۷ این قسمت: ادعای نادرست علی شریعتی درباره خاور دور و چین علی شریعتی میگوید: در خاور دور ریشه اشرافی مذهب نمودارتر است. اصولا اساطیر و فرهنگ مذهبی چین از سرگذشت پادشاهان قدیم سرچشمه میگیرد و ریشه افکار…●در ادامه رسوایی دوم از علی شریعتی از پیشگامان افتضاح ننگین ۵۷هفتم هوانگدی دقیقاً یک نمونه عالی برای رد سادهسازی شریعتی استهوانگدی بعدها به یکی از مهمترین نمادهای منشأ تمدن چینی تبدیل شد.اما این مسئله به معنای آن نیست که یک پادشاه تاریخی به نام هوانگدی واقعاً تمام این اقدامات را انجام داده است.در روایتهای سنتی، به او و دیگر شخصیتهای اسطورهای کارهایی مانند:ایجاد نظم سیاسیکشاورزیپزشکینوشتارفنون مختلف تمدنینسبت داده میشود. این نوع روایتها اسطورههای منشأ هستند. یعنی جامعه میپرسد: «تمدن، کشاورزی، نوشتار، خانواده و حکومت از کجا آمدند؟» و پاسخ را در قالب یک قهرمان نخستین بیان میکند.این الزاماً تاریخ سیاسی نیست.هشتم «اشرافی بودن» با «دولتی بودن» یکی نیست. حتی اگر ثابت کنیم که دین دربار شانگ و ژو با پادشاهان ارتباط داشته، باز هم «اشرافی» واژه دقیقی نیست.بهتر است از اصطلاحاتی مثل:دین درباریآیین سلطنتیکیش نیاکانمناسک دولتیدین رسمی حکومتاستفاده شود. چون «اشرافیت» بیشتر به ساختار اجتماعی ـ طبقاتی اشاره دارد، درحالیکه موضوع مورد بحث شریعتی رابطه دین و قدرت سیاسی است.این دو را نباید یکی گرفت.نهم حتی در چین، دین میتوانست قدرت شاه را محدود یا مشروعیت او را مشروط کند. این نکته برای نقد نظریه شریعتی بسیار مهم است. در اندیشه ژو، مفهوم Tian / Heaven (天) و ایده «فرمان آسمان» (Mandate of Heaven) اهمیت پیدا کرد. در این دیدگاه، مشروعیت فرمانروا صرفاً از تبار او ناشی نمیشد؛ رفتار اخلاقی و توانایی او برای حفظ نظم نیز اهمیت داشت. یعنی اگر فرمانروا فاسد و ستمگر شود، ممکن است «فرمان آسمان» را از دست بدهد. دین میتوانست هم مشروعیتبخش باشد و هم معیار نقد فرمانروا فراهم کند.@na_ta_ma




