متن منسوب به لئو شاهوفسکیدربارهٔ پردهٔ بکارت، باورهای رایج پیرامون آن و نسبت آن با مفهوم پاکدامنی.پ…

متن منسوب به لئو شاهوفسکیدربارهٔ پردهٔ بکارت، باورهای رایج پیرامون آن و نسبت آن با مفهوم پاکدامنی.پرده‌ی بکارت فقط یک غشا است و شرطِ صحتِ ازدواج نیست. این عضله (بر فرضِ وجود!) حتّی ممکن است بر اثرِ فشار، تصادف، بیماری و افتادن از ارتفاع پاره شود، ولی اکنون معیارِ پاکی قلمداد می‌شود! حتّی اگر بر اثرِ روابطِ جنسی این عضله کاراییِ خودش را از دست بدهد، هیچ‌کس نمی‌تواند آینده‌ی انسانی که صادقانه از منشِ گذشته‌اش رها و نادم شده از او بگیرد یا با دیده‌ی حقارت به او بنگرد.آیا شخصی که بعد از سال‌ها ازدواج طلاق گرفته و دیگر بکارتی ندارد، نمی‌تواند بعد از طلاق با صد نفر زنا کند؟ همین مسأله باور به بکارت را از اساس باطل می‌کند. کسی هم که بخواهد به فساد روی بیاورد، آنقدر حرفه‌ای است که بتواند از بکارتش محافظت کند و درعینِ‌حال انواعِ فواحشِ دیگری مرتکب شود.کسی هم ممکن است بکارتش را به‌خاطرِ ورزش یا افتادن و پرش از ارتفاع یا حتّی به‌خاطرِ دردِ شدیدِ قاعدگی که خیلی شایع است از دست بدهد، ولی پاک‌ترین انسان هم باشد. حتّی ممکن است یک دختر طوری به دنیا بیاید که اصلاً از زمانِ تولّد بکارتی ندارد! بر فرضِ این‌که یک شخص بکارتش را هم با «زنا» از دست داده باشد، هیچ‌کسی نمی‌تواند مانعِ ازدواجِ او شود اگر چنین کسی از کردارِ پیشینِ خود بازگردد.حالا اگر کسی پرده‌ی بکارت هم نداشته باشد چطوری می‌توان ثابت کرد بر اثرِ «زنا» بوده است؟ اینطوری راه را برای انواعِ دیگر اتّهامات باز می‌شود و افرادِ بی‌گناه را هم می‌توان به زناکاری متّهم کرد.از طرفی اگر این غشاء معیارِ پاکدامنی باشد، پس تکلیفِ پسرانی که هیچ غشایی ندارند چه می‌شود، درحالی‌که خودِ «زنا» جنسیّت ندارد؟ جوامعِ بیمار و جاهل، همیشه زنان را به خاطرِ کمترین حرکتِ جنسی سرزنش می‌کنند امّا اگر مردان با هزار نفر سکس کنند آن‌ها را تنوّع‌طلب و احتمالاً نشانه‌ای از تستوسترونِ بالا می‌دانند.