✅ جایآنچهخرابکرديمچهساختيم؟✍ #محمد_محسنینسب در شماره ۲۱۷۷ روزنامه #نقدحال آن سوي بازار خنزر…
انتشار: 2026/07/21 17:58 UTC
✅ جایآنچهخرابکرديمچهساختيم؟✍ #محمد_محسنینسب در شماره ۲۱۷۷ روزنامه #نقدحال آن سوي بازار خنزر پنزر ميفروختند. اما همه چيز فرياد ميکرد که اينجا يک عصيان شريرانه جريان دارد که ريشهاش در فقر و اعتياد است. خودم را انداختم توي محلههاي آن طرف خيابان سيروس و شترگلو که نميدانم اسم رسمي امروزشان چيست؟ راستي چرا جز اداره پست براي همه مردم شهر اينجا سيروس است؟ پشت شيرخوارگاه پارکي ديدم خالي پناهگاهي ديدم که هيچ کودکي روي آن سرسرهبازي نميکرد. محال بود من 10 ساله باشم و با يک تکه مقوا يا پلاستيک کل تابستان را روي آن بازي نکنم! مگر اين محله ديگر بچه 10 ساله نداشت؟درب پناهگاه را تيغه کرده بودند. حتي در اين جنگ 39 روزه هم کسي آن را باز نکرده بود. ياد زماني افتادم که مردم شب يلداشان را توي پناهگاه پارک شيرين سر ميکردند و بمب بر سرشان ميافتاد. چه يلداي خونيني! انار کيلويي چند؟ از آن زمان چه چيزي تغيير کرده است؟ بيشتر خانههاي قديمي يا مخروبه بود يا قفل شده با زنجيرهاي قطور زنگ زده از درگاههاي طاقدار قديمي با کوبههاي مذکر و مونث، چيز زيادي باقي نمانده بود. معدود طاقنماهايي که هنوز خراب نشدهاند را هم مثل همان پناهگاه جنگي، تيغه آجر و سيمان کشيدهاند. گويا کلونهاي چوبي قديمي و پناهگاههاي سست شهري سابقا بيشتر بر اعتماد استوار بود تا بر امنيت! از کوچههاي آشتيکنان هنوز چند تايي در مقابل شهر عقبنشيني نکرده باقي مانده است. به خودم ميگويم اين کوچهها غير از آنکه مويرگهاي شهر بودند چقدر آدرسگريز هم بودند. در اين محلهها کسي آدرس نداشت. آدمها را فقط ميشد پرسانپرسان پيدا کرد. آدمها و محلهشان در هم تنيده بودند. ميشد توي محلهاي پنهان شد به اميد اينکه کسي را ياراي کاويدن کوچه به کوچه و خانه به خانه نيست. آدمها در حصن همسايگان بودند. کدپستي و پلاکي در کار نبود. بههمين خاطر افتادند به جان شهر و آن را چهارخانه چهارخانه برش دادند. آنقدر عميق برش دادند که از روي آن پل هوايي کشيدند! از گذر و تيمچه جسدي بي روح ماند. بافت سنتي شهر به نام بافت فرسوده به تاراج رفت. پارک و پناهگاه و کانون فکري کودکان و نوجوانان همه متروک و بلااستفاده و خبري از کارتونهاي ديوار خيابان کوهساري نبود.اين آلزايمر شهرسازي چيز زيادي از خاطرات کودکي من به جا نگذاشته است. آن کوچههاي کشف نشده و غيرتکراري که امکان نداشت همهشان را يک به يک بگردي و در ذهنت منقوش کني در حال زوال بود. راستش فکر کنم آلزايمر ريشه در همين دارد. اول شهر آلزايمر ميگيرد بعد آدم ها خاطراتشان را فراموش ميکنند. به خودم گفتم حتما بايد در موردش چيزي بنويسم. چيزي از جنس يک عصيان تراژيک، نه براي ايجاد نوستالژي! نه من از نوستالژي بيزارم! قبلا آن را به تفصيل نوشتهام و منتشر کردهام. قصدم حسرت گذشته نيست، بلکه دفاع از خاطرات يک شهر است. منظورم دقيقا تقلا (ولو نافرجام و تراژيک) براي نشان دادن اين است که بايد به خاطرات و هويت »شهربندان« احترام گذاشت.آري ما شهروند نيستيم شهربنديم. »ونديداد شهري« در ما مرده است اما بندمان هنوز شهري است. انتظار ندارم مثل وين بعد از چند صد سال هنوز خانه فرويد سر جايش باشد يا مثل لندن براي شخصيتي خيالي مثل شرلوک هلمز خانهاي بسازند يا مثل پاريس شهري صنعتي و مرده را شهر عاشقان جا بزنند...انتظار ندارم شور همهچيز در بيايد ولي اين همه بينمکي فشارم را مياندازد.گفتم فشار، در اين سفر شهري اديسهوار کلي عرق کردم و نمک از کف دادم و فشار خون کاستم. دريغ از يک سقاخانه، فشار خون هم يک بيماري ماشيني است. شهري که نشود توي آن راه رفت و عرق ريخت آدمهايش فشاري ميشوند. بعد به اين فکر کردم که چرا نوشتن از شهر کمتر در ميان ما بازار دارد. همين واژه بازار مرا به خود باز آورد. باز_ آر! باز چه آري؟ ياد چه گاري؟بازار را اگر خام دستانه و يا حتي شاعرانه به بازآوردن تعبير کنيم نشانمان ميدهد که نهتنها خود بازار بلکه شهر و حتي نوشتن بر معاشرت استوار است. تو تا خريداري نداشته باشي فروشندگي معنا ندارد. تا خواننده نباشد نوشتن به کار نيست و تا شهروندي نجويي شهري نپويي! شهروند بيروايت شهربندي بيش نيست. شهر بيخاطره خواستگار ندارد.القصه، شهر همين قصه است. شهر يعني گوش شنوا و زبان گويا براي روايت گري. شهر تن است و ما روان ، روان در کوچه و بازار تنانه و تنها در ميان تنهاي ديگران کرمانشاه شهربانويي است مانند پنلوپه، در انتظار اديسهاش، که باز آيد و ناموس خود را طلب کند.ما کرمانشاهيان مانند تلماخو، فرزنداني منفعل و چشم به راه ماندهايم و اين مادرشهر ما است که اينگونه صبور و فعال دارد تکتک بافتههايش را ميشکافد تا شهريارش بازگردد و کمان خود را زه کند.@naghdehall
پستهای تلگرام — کانال خبری نقدحال
✅ چارانههايیازاينحوالیدر شماره ۲۱۹۵ روزنامه #نقدحال من و غم تا سحر بيدار، با همجَدل کرديم شب بسيار، با همتوافق شد که آخر سر بميريممن و دلتنگيات اين بار، با هم#ابوطالب_اسلامی@naghdehall
✅ كافه پپودر شماره ۲۱۹۵ روزنامه #نقدحال اميري: با اينکه چند سال از اختراع چت جيپيتي و هوش مصنوعي گذشته اما من خيلي سمتش نرفتم و تمايلي نداشتم يا شايد هم خيلي بلد نبودم و هميشه نگران تاثيرات منفي و استفاده نابهجا در زندگي آدمها بودم. پژوهشگران اعلام کردند نگاه مردم به هوش مصنوعي بيشتر به نحوه استفاده از آن بستگي دارد يعني بسياري با خود فناوري مشکلي ندارند بلکه نگران استفاده نادرست از آن هستند.پپو: سلام اميري جان! هوش مصنوعي به بخش مهمي اَ زندگي مردم تبديل شده و هر وقت يه فناوري وارد زندگي مردم بشه مورد استفاده قرار ميگيره اما ايني كه مردم چجوري ازش استفاده كنن مهمه. به نظرم اَ هر نوع پيشرفت و فناوري ميشه بهترين بهره رِ برد. اما هر چيزي يه آسيبهايي داره كه به نوع استفاده ازش برميگرده.مهتاب: »ثروت واقعي حساب بانکي نيست دستي است که در پيري رهايت نکند«. بعد خواندن اين جمله کوتاه فورا به اين فکر افتادم که راستي دوران پيري ما کسي هست که کنارمان باشد فريادرس روزهاي بيماري يا تنهايي باشد، شايد پدرومادرهاي ما از اين نظر شرايط بهتري داشتند چون بچههاي زيادي داشتند، اما جوانهاي امروز که اکثرا مجرد ماندند، دوران کهنسالي سختتري خواهند داشت.پپو: سلام مهتاب جان! آينده كه آينده مياد و اصلا كسي نميدانه ئي نسل بينواي خير نديده آيا به آينده ميرسه يا نه! اما به هر حال اَ جهتي حق داري نگران باشي ولي خدا بندههاش رِ تنها نميزاره.📱راه ارتباطی پپو 09361620700@naghdehall
🟢 كاريكلماتور✅ قراربودسرازکارشدربياورمسرکارمگذاشت✍ #اصغر_رضايیگماری در شماره ۲۱۹۵ روزنامه #نقدحال * بدون روشنفکري هيچ قلمي طلوع نخواهد کرد.* کلهگندها، سر همه کلاه ميگذارند!* بعضيها دست همه را ميگيرند اما به پاي کسي نميافتند!* نقاش نبود اما براي همه دردسر ميکشيد!* قرار بود سر از کارش دربياورم سرکارم گذاشت.* بعضيها حرف ميخورند اما حرف ندارند!* براي پيادهکردن حرفش، سوار خر شيطان شد.* دستش به دهانش نميرسيد اما همه را دست ميانداخت!* بعضيها با آجر کردن نان ديگران از ديوار حاشا بالا ميروند.* اين روزها سفره دلمان، پر از حرفهاييست که خوردهايم!* ديدن جاذبه چشمهايت، آدم را هوايي ميکنند!@naghdehall
✅ کارتون #محمدرسول_گودینیدر شماره ۲۱۹۵ روزنامه #نقدحال @naghdehall
🐞 كفشدوزك✅ توفيقاجباری✍ #سحر_صفری در شماره ۲۱۹۵ روزنامه #نقدحال با اين شرايط اقتصادي که در آن عمر عزيز را ميگذرانيم هزينهها طوري شده که حکايات و مثلها از کمک به همنوع در گوش هيچ ايراني شبيه قبل کارساز نيست و بنيآدم اعضاي يک پيکرند که در آفرينش ز يک گوهرند هم گويا زياد بيت درستي بهنظر نميرسد چون خيليها گوهر ثروت در خونشان نسل به نسل و موروثي درحال انتقال است. بماند که روح خداي مهربان در روح تمامي بشريت دميده شده و همين براي ما فقرا ثروت بزرگي است.به هرحال در اين شرايط بد اقتصادي همه بيشتر به ضربالمثل چراغي که به خانه رواست به مسجد حرام است تکيه کرده نذر و صدقه را از لاي قرآن درآورده و به جيب مبارک خودشان ميگذارند چون هرکسي در اين اوضاع خودش را فقيرتر و نيازمندتر ميبيند. حالا در اين شرايط، عزيزي دم به دقيقه بساط نذر به پا ميکند و هر روز هرچه براي خودش ميپزد را بين اقوام تقسيم ميکند. در دلم کلي دعاي خير برايش کردم که در اين شرايط پخت هر روز نذر کار بزرگي است. اما کنار رفتن پرده از اين لطف بزرگ که شامل حال همه ميشد روزي به دست خود آن خانمي بود که نذري را پخش ميکرد. روزي آمد و گفت از آنجا که بنده تازه ازدواج کردهام خيلي با پيمانه برنج آشنايي ندارم هميشه ميترسم غذا کم بيايد ولي وقت پخت متوجه ميشوم چه کردهام که چارهاي جز توزيع آن ندارم. شستم خبردار شد که بله اين بنده خدا بهعلت عدم آشنايي با انواع پيمانه براي برنج و حبوبات هر روز جماعتي را بهدليل پخت زياد غذا سير ميکند و همسر بيچاره تندتند در حال شارژ برنج و گوشت و حبوبات است غافل از اينکه همسرش براي دفع قضا و بلا از زندگيشان هردم غذا نذر جماعتي ميکند. به هرحال بعد از آموزشهاي لازم ميزان پخت غذاي هياتي اين دو عزيز به حد متعادل رسيده.اما هر روز گوش سمت چپم صدا ميدهد طبق نظرات گذشتگان يعني کسي از بنده بد ميگويد که به گمانم از وقتي همه فهميدهاند که اين مدت غذاي نذري نخوردهاند و ريشه اين غذادادن چه بوده بندهي حقير را نفرين ميکنند که مانع از ادامه خيررساني آن بزرگوار شدهام. اما در اين مدت توفيق اجباري نصيب جماعتي شده بود و اين بانوي بزرگوار داشت فرهنگ توزيع غذاي رايگان را در محله و بين اقوام باب ميکرد.بزرگواران هروقت ديديد دو زوج تندتند درحال توزيع غذا هستند بدانيد که پشت اين همه بذل و بخشش عدم شناخت کامل زوجين با ابزاري به نام پيمانه است و با واکنشي سريع مانع از به باد رفتن سرمايه آن دو عزيز آن هم در اين تورم بشويد.@naghdehall
همکار گرامی و نویسنده ارجمند روزنامه #نقدحالجناب آقای #فرزاد_نسیمیپور کسب رتبه ۲ در کنکور دکتری تخصصی و قبولی در رشته جامعهشناسی سیاسی دانشگاه رازی را صمیمانه تبریک میگوییم.امیدواریم با گوهر علم بر انگشتر دانش، بدرخشید و به جامعهی ایران خدمت کنید.مدیرمسوول، سردبیر و کارکنان روزنامه #نقدحال@naghdehall