نغمه های سكوت

تا کی می خواهیم ظاهر زندگی دیگران را زندگی کرده و خود را گروگان مهر تایید آنها نماییم؟زندگی مجموعه ای از کنشها و واکنشهای ماست. تا زمانی که انتخابهای ما بر اساس واکنش به کنش، تصمیم، نگاه و نظر دیگران باشد ما هر لحظه باید منتظر باشیم تا از دیگران چیزی ببینیم و یا بشنویم و آنگاه انتخاب جدید خود را انجام دهیم.و این بزرگترین عامل تشتت در افکار، تصمیمات و رفتارهای ما شده و تبعا مهمترین علت رنج ما خواهد شد که روز بروز فربه تر و کشنده تر هم می شود.شاید در جوانی، این رویکرد ما نسبت به دیگران، کمتر دارای اشکال دیده شود ولی در میانسالی به بعد که آن دیگران نیز یا نیستند و یا خود مسن شده و رویکردشان به زندگی کند و نسبت به بسیار اتفاقات بی تفاوت می شود، تراز ما را دچار اعوجاجی غیرقابل تغییر کرده و آنگاهست که متوجه می شویم از خود منزل مستقلی نداریم که در آن سکنا گزینیم، چرا که همه سالهای جوانی خود، مستاجر خانه دیگران و حتی شاید در خدمت بایدها و نبایدها و نیز ترازهای خوب و بد و زشت و زیبای آنها بوده ایم.بیاییم امروز چک کنیم چند درصد انتخابهای ما کنش خود ماست که فردا دیر است.محمد صالحیt.me/naghmehsokout

#جهان_مدرن، میدان مسابقه برای نو شدن مدام در چیز تازه ای است که می خواهد کشف کند.گویی قرار نیست در آنچه امروز کشف و یا خلق کرده، دمی بیاساید و حظی ببرد و دوباره برخیزد و ادامه دهد.نمیدانم آیا این چیزی که امروز بدست آورده و در حال فرار برای چیز دیگر است، همان نیست که دیروز برای یافتنش #آرزو می کرد؟ماحصل این همه دویدن و جنگیدن مدام، #جهان_تکنولوژیکی است که نمی دانیم خبری که الان از آخرین کشفیات و اختراعات می شنویم، آیا همین آن کهنه نشده است؟ اما در این همه قیل و قال و شلوغی بازار کشف و خلق، تنها چیزی که فراموش شده، گویی خود انسانی است که قرار بوده اینجا #زیستن را در بستر انسانیت و #اخلاق و نوع دوستی و خدمت تجربه کند.بله بشر از دوران #غار نشینی تا امروز را یکسره در کشف و اختراع دویده و امروز با افتخار یک پای در #کیهان و دیگر پا در #نانو اتم گذاشته است، اما آنچه در این مسیر چند هزار ساله عقب مانده است، شیوه ای از زیستن است که بر اخلاق و معنویتِ رو به آرامش استوار بوده است.و آیا می شود امید داشت روزی را که او دمی #بیاساید و آن روی زندگیش را نیز به جلو آورد؟محمد صالحیt.me/naghmehsokout/1099

#عکسهای تاریخی مشاهر و وقایع مهم سده اخیر👆#جهان، همچون قطاریست که بر ریل خود، بی آنکه درگیر دغدغه های روزمره مسافرانش باشد، در حال عبوری پیوسته و بی توقف است.و #مسافران آن نیز مدام در حال کم و زیاد شدنند، بی آنکه در حرکت آن قطار خللی بوجود آید.هر لحظه #عده ای با هزاران آرزوی برآورده شده و نشده، از قطار به جهانی دیگر پرتاب می شوند بی آنکه خمی به ابروی آن وارد شود و #عده ای دیگر به جای آنها وارد شده تا همچون آن گذشتگان، چند صباحی آرزو کنند و بدوند و شاید برسند و شاید هم نه و روزی نیز بی آنکه خود بخواهند به آن جهان دیگر پرتاب گردند.و این است روزمرگی دنیایی که اگر نفهمیم برای چه #امر_متفاوتی به آن آمده ایم، تفاوتی با چهارپایان نکرده و همه چیز را باخته ایم.محمد صالحیt.me/naghmehsokout/593