ادامه مصاحبه پروفسور نایر👆👆🔰این پدیده از نظر آماری کاملاً آشوبناک و تصادفی است؛ یعنی واقعاً می‌توان…

ادامه مصاحبه پروفسور نایر👆👆🔰این پدیده از نظر آماری کاملاً آشوبناک و تصادفی است؛ یعنی واقعاً می‌توان گفت با تصادف محض روبه‌رو هستیم. اما وقتی این آزمایش را بارها و بارها تکرار می‌کنیم و ده‌ها هزار الکترون را یکی پس از دیگری از شکاف‌ها عبور می‌دهیم، در نهایت یک الگوی مشخص شکل می‌گیرد.🔰دقیقاً، و همین نکته شگفت‌انگیز است. پس از ده‌ها هزار بار یا حتی بیشتر، همان الگوی زیبایی که هر الکترون به نوعی با خود حمل می‌کند، در دنیای واقعی آشکار می‌شود. می‌توان آن را با چشم دید. این نقاطی که روی پرده ظاهر می‌شوند، همگی محل برخورد تک‌تک الکترون‌ها هستند. در واقع، این همان شاهد و تأییدی بر ویژگی‌های کوانتومی الکترون‌هاست.🔰قطعاً همین‌طور است؛ زیرا اگر چنین نبود، نقاط برخورد باید همیشه دقیقاً پشت شکاف‌ها ظاهر می‌شدند. اما چنین اتفاقی نمی‌افتد. این الگوی تداخلی نشان می‌دهد که الکترون، تا زمانی که اندازه‌گیری یا برهم‌کنشی رخ نداده، رفتاری موج‌گونه از خود نشان می‌دهد.🔰اما در اینجا یک راز بزرگ وجود دارد: هر نقطه‌ای که روی آشکارساز ثبت می‌شود، ذاتاً کاملاً تصادفی است. هیچ‌کس نمی‌تواند پیش‌بینی کند الکترون دقیقاً در کدام نقطه فرود خواهد آمد. اگر بخواهیم به زبان ساده بگوییم، وقتی «تابع موج» یا موج کوانتومی فرو می‌ریزد، هیچ الگوریتمی وجود ندارد که بتواند از پیش محاسبه کند این فروریزش دقیقاً در کدام نقطه رخ خواهد داد.🔰حالا اگر این موضوع را منطقی ادامه دهیم، باید انتظار داشته باشیم که اگر هر آزمایش کاملاً تصادفی است و هر الکترون می‌تواند هر جایی ظاهر شود، در نهایت نتیجه چیزی شبیه یک سطح خاکستری و یکنواخت باشد که هیچ ساختاری در آن دیده نمی‌شود.🔰اما واقعیت این نیست. آنچه در عمل مشاهده می‌شود این است که اطلاعات کوانتومی، پس از حدود ده هزار بار تکرار آزمایش، با دقت و به‌طور منظم در نتایج ظاهر می‌شود. اصلاً یکی از دلایلی که فیزیک کوانتوم معنا پیدا می‌کند همین است: الکترون‌ها به شکلی شگفت‌آور از توزیع احتمالاتی یا همان تابع موج خود پیروی می‌کنند. نه اینکه هر الکترون به‌تنهایی از قبل مسیر مشخصی داشته باشد، بلکه وقتی تعداد زیادی از آن‌ها را در کنار هم بررسی می‌کنیم، همگی از همان توزیع احتمالاتی تبعیت می‌کنند، با اینکه هر کدام مستقل از دیگری هستند. این واقعاً پدیده‌ای حیرت‌انگیز است.🔰من این موضوع را در یک آزمایش بسیار زیبا مشاهده کرده‌ام و آن را در همین آزمایش شرکت هیتاچی نیز نشان می‌دهم. در این آزمایش دقیقاً می‌توان دید که چگونه از دل آشوب و پراکندگیِ نقاط برخوردِ تک‌تک الکترون‌ها، به‌تدریج یک الگوی منظم پدیدار می‌شود.🔰به نظر من، این زیباترین آزمایشی است که می‌توان برای نمایش این پدیده پیدا کرد. آنچه روی صفحه می‌بینید، تنها نقاط برخورد الکترون‌ها با آشکارساز است. در ابتدا همه‌چیز کاملاً آشفته و بی‌نظم به نظر می‌رسد و هیچ ساختاری دیده نمی‌شود. اما هرچه آزمایش بیشتر تکرار می‌شود، که این ویدئو در واقع خلاصهٔ زمانیِ ده‌ها هزار بار تکرار آزمایش است و انجام آن در واقعیت زمان قابل توجهی برده تا دستگاه در وضعیت پایدار باقی بماند، ناگهان الگوی تداخلی آشکار می‌شود.