🔰و شاید حتی نتوانیم تصور کنیم که چه حسگرهای دیگری ممکن است وجود داشته باشند که بتوانند جنبه‌هایی از…

🔰و شاید حتی نتوانیم تصور کنیم که چه حسگرهای دیگری ممکن است وجود داشته باشند که بتوانند جنبه‌هایی از واقعیت را درک کنند که ما تاکنون حتی کوچک‌ترین تصوری از آن‌ها نداشته‌ایم.🔰تکامل، توهم‌های سودمند را بر حقیقت ترجیح می‌دهد.کاستروپ به پژوهش‌هایی اشاره می‌کند که بر اساس آن‌ها، ادراک موفق از دیدگاه تکامل نه به این دلیل شکل گرفته که جانداران واقعیت را به‌طور عینی بازنمایی می‌کنند، بلکه به این دلیل که بازنمایی‌هایی تولید می‌کنند که برای بقا مفید هستند.🔰او از این نتیجه می‌گیرد که فضا و اشیای مادی شاید ساختار بنیادی واقعیت نباشند، بلکه بیشتر شیوه‌ای باشند که آگاهی اطلاعات را سازمان‌دهی و بازنمایی می‌کند. بنابراین، ماده‌ی جامد پایه‌ی واقعیت ما نیست، بلکه جنبه‌های آگاهی بنیاد اصلی آن را تشکیل می‌دهند.🔰در گام بعد، کاستروپ به مسئله‌ی کلاسیک می‌پردازد که کمیت‌های فیزیکی مانند جرم، بار الکتریکی، تکانه یا ولتاژ، نمی‌توانند تجربه‌ی ذهنی را توضیح دهند.استدلال او این است که جهانی که ما مستقیماً می‌شناسیم، همواره از تجربه تشکیل شده است؛ از رنگ‌ها، صداها، درد، شادی، خاطره، معنا و عشق.🔰اما فیزیکالیسم از این تجربه‌ها انتزاع می‌کند و همه‌چیز را به‌صورت کمّی توصیف می‌کند. سپس می‌کوشد دوباره از همین کمیت‌های انتزاعی، کیفیت‌های ذهنی و تجربه‌ی آگاهانه را به وجود آورد. کاستروپ این را نوعی استدلال دوری یا خطای مقوله‌ای می‌داند؛ زیرا می‌خواهد خودِ تجربه را از انتزاعی از تجربه استخراج کند.🔰به همین دلیل، او «مسئله‌ی دشوار آگاهی» را صرفاً یک پرسش حل‌نشده‌ی علمی نمی‌داند، بلکه آن را نشانه‌ای می‌داند از اینکه خودِ مدل بنیادین فیزیکالیستی از ابتدا بر پایه‌ای نادرست بنا شده است.بخش مهم دیگری از مقاله بر تفسیر برخی آزمایش‌های فیزیک کوانتومی استوار است.🔰کاستروپ، به‌طور خلاصه، می‌گوید بسیاری از آزمایش‌ها نشان می‌دهند که ویژگی‌های فیزیکی اشیا لزوماً پیش از مشاهده، به‌صورت مستقل و ثابت وجود ندارند. این موضوع، این تصور را تضعیف می‌کند که اشیای فیزیکی با ویژگی‌های ثابت، بنیادی‌ترین سطح واقعیت را تشکیل می‌دهند.از این رو، واقعیت فیزیکی بیشتر نوعی نمود، بازنمایی یا تصویر از لایه‌ای عمیق‌تر است، نه آخرین و بنیادی‌ترین سطح هستی.🔰او این موضوع را بسیار صریح بیان می‌کند: جهان فیزیکی بیشتر شبیه نمایشگرهای داخل کابین خلبان است، نه خودِ واقعیت. با این استدلال می‌خواهد نشان دهد که فیزیک مدرن نه‌تنها از ماتریالیسم پشتیبانی نمی‌کند، بلکه پایه‌های آن را سست می‌کند.شاید مهم‌ترین استدلال تجربی در مقاله‌ی کاستروپ، تفسیر او از مواردی باشد که در آن‌ها تجربه‌های آگاهانه‌ی عمیق‌تر یا غنی‌تر، هم‌زمان با کاهش فعالیت مغز رخ می‌دهند.🔰زیرا جهان‌بینی ماتریالیستی اساساً می‌گوید هر آنچه هستیم و هر آنچه ادراک می‌کنیم، بر عملکرد مغز استوار است؛ احساسات، عشق، افکار و نگرانی‌های ما همگی نتیجه‌ی فعالیت مغز هستند.اما کاستروپ در اینجا نمونه‌های جالبی ارائه می‌کند که به‌گفته‌ی او دقیقاً خلاف این را نشان می‌دهند.🔰او چهار دسته از شواهد را مطرح می‌کند:الف) روان‌گردان‌هاب) حالت‌های خلسه و مدیومیسمج) آسیب‌های مغزی، خودفراروی و توانایی‌های اکتسابی ساوانتد) تجربه‌های نزدیک به مرگ (NDE)این موارد دقیقاً چه هستند، در اسلایدهای بعدی برایتان توضیح خواهم داد.