۴۳ سال زندگی با شور و اشتیاق، ارزش بیشتری از ۱۰۰ سال زندگی بدون آن دارد.- نیمال پورجا- متولد روستای…

سکوت شب✍نیمه‌شب، زیر آسمانِ پرستاره بنشین؛سکوت کوه را بشنو، تلألؤ ستاره‌ها را تماشا کن و خنکای هوا را نفس بکش...آنجا، دور از هیاهوی جهان،طبیعت آرام‌ترین و زیباترین معبدی‌ست که می‌توان در آن به خود و جهان نزدیک‌تر شد. ✨"جمعه ۲۳ مرداد ۱۴۰۵ مسیر قله سکوزان زمان: ۳/۰۷ بامدادt.me/Nangaparbatboroujerd

یادداشت آموزشی | خودکارآمدی در کوهستانخودکارآمدی (Self-Efficacy) یعنی باور واقع‌بینانه فرد به توانایی خود برای انجام وظایف، تصمیم‌گیری و مواجهه با چالش‌های کوهستان.در کوهنوردی، خودکارآمدی شامل این موارد است:شناخت توانایی‌ها و محدودیت‌های فردیاعتماد به مهارت‌ها، بدون اعتمادبه‌نفس کاذبحفظ آرامش و مدیریت استرس در شرایط دشوارتصمیم‌گیری منطقی هنگام تغییر شرایط و افزایش ریسکتعیین اهداف متناسب با توانایی، تجربه و شرایط برنامهپذیرش تغییر مسیر، توقف یا بازگشت در صورت ضرورتخودکارآمدی بالا به معنای «حتماً موفق می‌شوم» نیست؛ بلکه یعنی:«توانایی ارزیابی شرایط، استفاده از مهارت‌ها، تصمیم‌گیری آگاهانه و پذیرش محدودیت‌ها را دارم.»در کوهستان، اعتماد به توانایی باید همواره در کنار شناخت محدودیت‌ها، کار گروهی و مدیریت ریسک قرار گیرد.✍️ خودکارآمدی؛ اعتماد به توانایی، همراه با آگاهی، مسئولیت‌پذیری و تصمیم‌گیری ایمن.علی فطرس مرداد ماه ۱۴۰۵t.me/Nangaparbatboroujerd

✍نکات طلایی پیشگیری از حوادث در کوهنوردیسرپرست مسئول تصمیم گیری است؛ اعضا نیز مسئول رعایت تصمیم های ایمنی هستند.پیش از عزیمت:مسیر، هوا،تجهیزات و توانایی اعضا را واقع بینانه ارزیابی کنیم؛ نه بر اساس غرور و هیجان،     و برنامه‌ای متناسب با شرایط داشته باشیم.حین برنامه:از مسیر و زمان‌بندی خارج نشویم، وضعیت جسمی و جوی را پیوسته ارزیابی کنیم و در شرایط نامطمئن، تصمیم ایمن‌تر را انتخاب کنیم.اصل مهم:در کوهنوردی، پیشگیری همیشه بهتر از جبران است؛ هدف، صعود نیست، بازگشت سالم است.t.me/Nangaparbatboroujerd

✍آرزو کن قوی‌تر باشی؛نه فقط در جسم، که در اندیشه و تصمیم.آرزو کن مهارت و دانایی‌ات بیشتر،و جسارتت از تردیدهایت بزرگ‌تر باشد؛اما نه آنقدر مغرور که دیگران را نبینی،و نه آنقدر ملاحظه‌کار که خودت را فراموش کنی.گاهی زندگی،بیش از آنکه به قدرت نیاز داشته باشد،به آگاهی، شهامت و تعادل نیاز دارد.t.me/Nangaparbatboroujerd

چرا کوهنوردی برایمان تکرارشدنی است؟گاهی از «اعتیاد به کوه» سخن می‌گوییم؛ اما از نظر علمی، این تعبیر بیشتر استعاره‌ای است، نه اعتیاد بالینی.فعالیت بدنی و تجربه موفقیت در مسیر می‌تواند با تغییرات عصبی‌ـ‌شیمیایی، بهبود خلق، کاهش تنش و احساس رضایت همراه باشد. از سوی دیگر، تمرکز بر مسیر و فاصله گرفتن موقت از دغدغه‌های روزمره، تجربه‌ای مثبت ایجاد می‌کند.تکرار این تجربه‌های خوشایند می‌تواند انگیزه بازگشت به کوهستان را تقویت کند.شاید به همین دلیل است که پس از خستگی یک صعود، بدن خسته است؛ اما ذهن، هنوز هوای کوه دارد. 🏔️✍نگارش وتدوین: علی فطرسt.me/Nangaparbatboroujerd

🅾 صعود مکانیکی یا صعودِ حسی؟انجمن پزشکی کوهستان ایران: وقتی صحبت از صعود و فتح قله میشود ناخودآگاه ، یاد کار بدنی و فیزیکی و کوله کشی و نفس نفس زدن میافتیم .ولی به نظر می رسد دو نوع صعود وجود دارد:👈صعود اول : صعود مکانیکی ، یعنی برای کوهنورد فقط فتح قله ، هدف است ، در این صعود ، فرد به پیرامون خود توجه ندارد ، مثلا زیبایی های اطراف ، درک طبیعت و...او صرفا میخواهد صعود کند ،  تحت هر شرایط و هر قیمتی.معمولا در صعود های مکانیکی ، احوالات همنورد چندان مورد توجه نیست.در صعود مکانیکی  جنبه قدرت بدنی پر رنگ تر است است و کم و بیش با کل کل ، رقابت های غیر سالم توام است.👈در این مدل صعود  اجرای فرمانی بار گذاری شده در cpu مغز کوهنورد اولویت است که توسط یک ماشینِ بی احساس باید صورت گیرد و دست آخر اینکه در این نوع صعود ، کار تیمی خیلی مهم نیست و هر فردِ گروه صرفا به خودش می اندیشد . و اعضای گروه خیلی در قید و بند یکدیگر نیستند و اولویت در هر شرایط ، فتح قله است. عموما ادبیات صعود مکانیکی اینگونه است :قله فلان را در فلان ساعت و دقیقه زدم ...👈صعودِ حسی :👈در این نوع صعود ، فرد علاوه بر تعیین هدف ، به اغنا خود هم می پردازد ، به محیط پیرامون خود دقت میکند ، انواع گیاهان ، نحوه رویش ، جهت باد ، شکل سنگها ، چرایی خلقت ، بزرگی آفرینش ، واکاوی خود ، یادگیری هر موضوع جدید ، پیگیر بودن احوالات همنورد خود ، بهداشت محیط، حفظ محیط زیست و خلاصه همه چیز در ذهن و قلب او جاری و ساری است ، رنگ گلها قلقلکش میدهد و نم بارون عاشقش میسازد ،او از لحظه لحظه صعود لذت می برد . با سنگ و گیاه و مه و خورشید و فلک و خالقِ خود حرف می زند و به دنبال خلق ارزشی نوین و  راهکار هایی جهت فائق آمدن بر مشکلات روز مره خود و دیگران است .👈در صعود حسی علاوه بر جنبه ارتقا قدرت بدنی ، فرد به پالایش و صیقل روح و روان خود نیز می پردازد ، گویی صعودِ حسی ، مجموعه ای از ادراکات و توجهات به درون خود و محیط پیرامون است . و به شکلی اخلاقیات ، نمود بیشتری دارد.👈روابط اعضای گروه صمیمی تر است و چه بسا فتح قله در هر شرایط ، افتخار محسوب نمی شود در صعودِ حسی ، ضمن دقتِ فرد به سلامتی و ایمنی خود و دیگران " حال  " خوبی دارد.سعید طیرانیt.me/Nangaparbatboroujerd