گاهی این‌طوره که سعدی حال و حوصله‌ی هیچ کس رو نداره. دلش خلوت و تنهایی می‌خواد. به آدمی که به هر به…

از هجده‌سالگی ترانه نوشته‌ام؛ به فارسی و تالشی. بسیاری از ترانه‌های من با صداهای رنگین و گاه زیبا شنیده شده اما این صدای ساده و اجرای بداهه و صمیمی‌ِ "جابر بهارمست" چیز دیگری است. دوستش دارم. جابر عزیز را با آهنگهای خوبش می‌شناسیم اما گیرایی و آنی در این صداست که خاطرم را صید کرده است‌.(یار ما این دارد و "آن" نیز هم)#تالشی#ناصر_حامدی @naserhamedi

🔺️چه دعا کردی جانا که چنین خوب شدی؟#دامغان#منوچهری#باغ_کیانی_دامغان#ناصر_حامدی@naserhamedi

🔺️کِفاف یا عِفاف؟واقعیت این است که پول، پلی است برای رسیدن به امنیت ذهنی و روانی. وقتی میزانِ دریافتی‌‌‌ات آن قدر نباشد که بتوانی حتی تا نیمه‌ی ماه، خودت را بکشانی و برسانی، دیگر امنیت معنا ندارد. حالا اگر پولِ دوا و دکتر و هزینه‌های پیش‌بینی نشده را به این مقدار اضافه کنی که واویلا...پول‌دار بودن، جز در موارد استثنایی، به لیاقت و توانایی و دانش و تخصص آدمها ربطی ندارد. پول روی پول گذاشتن چیزهایی می‌خواهد که می‌دانم و می‌دانی...حقیقت این است که دغدغه‌ی معاش، نَفَس زندگی را تنگ می‌کند و خاطرِ مجموع را از تو می‌گیرد. بی‌پولی، سدِّ راه خلاقیت و شادی است. کفاف که نباشد، عفاف هم نیست. کفاف یعنی آن‌چه برای زیستن لازم است و عفاف یعنی پارسایی و پرهیزگاری. سعدی، در جایی از گلستان می‌گوید: "مشغولِ کِفاف، از دولتِ عِفاف محروم است"...#ناصر_حامدی @naserhamedi

یا امام رضا(ع)شعر و صدا: ناصر حامدیممنونم از پیج/صفحه ماسالیا🔺️masaliiaa#تالشی#ناصر_حامدی@naserhamedi

🔺️یا مصطفی (ص) کویرم، پریشانی‌ام حد ندارددلم با کسی رفت و آمد نداردچنانم که نای تبسم ندارمفقیرم، میِ تازه در خُم ندارمصدا کن مرا ای جمالت بهشتیلب و خنده و خط و خالت بهشتیصدا کن مرا، ای صدای تو از دورصداکن مرا نور! نور علی نورصدا کن مرا تا به نام تو باشمگرفتار زنجیر و دام تو باشمبه یک جلوه غرقِ صفا کن دلم راپر از ذکرِ "یا مصطفی" کن دلم راپناهم بده زیر بال محمّد(ص)به حق محمّد و آل محمّد(ص)#یا_مصطفی#ناصر_حامدی@naserhamedi

ساعت از دو نیمه‌شب گذشته و من بیدارم. چرا؟ چون سعدی نمی‌ذاره بخوابم. اول به من می‌گه: ای ناصر! باخبر باش که شیرین‌دهنی، پیش‌نیازِ شیرین‌سخنی است. بدان که شیرین‌دهنان برتر از شیرین‌سخنانند.بعد رو می‌کنه به محبوب و می‌گه قربانِ لب و دندان و دهانت:شیرین‌تر از این لب نشنیدم‌ که سخن گفتتو خود شکری یا عسل است آبِ دهانت؟می‌گم آقای سعدی! اتفاقا در زبان تالشی هم داریم: "اشته شیرنَ‌جانی‌را بمِرم"انگار حرف من رو نشنیده، به محبوب می‌گه:آفرینِ خدای بر جانَتکه چه شیرین لَب‌َست و دندانتمی‌گه عزیزم! آخه تو چرا این همه شیرین‌سخن و شیرین‌دهنی؟ از کی یاد گرفتی؟ معلم فنِ بیانت کی بوده؟ نکنه در نوزادی به جای شیر، شکر خوردی؟کس ندیده‌‌ست آدمیزاد از تو شیرین‌ترسخنشکّر از پستان مادر خورده‌ای یا شیر را؟خلاصه امان از سعدیِ بدجنس و کاربلد...😊#ناصر_حامدی @naserhamedi