‍ در نگاه الکساندر دوگین، ۱۱ سپتامبر نشانه‌ای از یک گسست تاریخی بود، لحظه‌ای که حتی امکان داشت نظم…

‍ ذهن، آن‌گونه که تامس آگدن در ماتریس ذهن صورت‌بندی می‌کند، از آغاز قلمرویی کاملاً خصوصی و درونی نیست. تجربۀ روانی نخست در فضایی میان‌فردی شکل می‌گیرد؛ فضایی که در رابطه با دیگری پدید می‌آید و به‌تدریج به بخشی از جهان درونی فرد تبدیل می‌شود.آگدن با بازخوانی اندیشه‌های ملانی کلاین، رونالد فربرن، ویلفرد بیون و دونالد وینیکات، رابطۀ میان جهان درونی و تجربۀ میان‌فردی را بررسی می‌کند. «فضای بالقوه» وینیکات نیز در این مسیر اهمیتی اساسی دارد: فضایی مشترک که امکان بازی، رؤیا، آفرینش و شکل‌گیری نمادها در آن پدید می‌آید.ماتریس ذهن تلاشی است برای فهم ذهن، نه به‌مثابه جهانی منزوی، که به‌عنوان پدیده‌ای شکل‌گرفته در نسبت پیچیده و دائمی میان فرد و دیگری.ماتریس ذهن | نوشتۀ تامس آگدن | ترجمۀ علیرضا طهماسب، مجتبی جعفری | نشرنو، چاپ چهارم ۱۴۰۵، قطع رقعی، جلد شومیز، ۲۷۲ صفحه، قیمت: ۸۲۰.۰۰۰تومان، #تجدید_چاپ.ــــــــــــــــــــــــــــــــسفارش و خرید از وب‌سایت نشرنو:@nashrenow | nashrenow.com

به‌زودی...مرگ همواره فکر و ذکر فرهنگ غرب بوده است، اما اکنون به هیأتی نو و ناشناس درآمده است. قرن بیستم شاهد تولید انبوه جنازه از‌ پی جنگ‌ها و چیرگی فناوری بر بدن انسان بود. هزارهٔ جدید نیز با تروریسم جهانی و تعلیق کامل حقوق بشر در اردوگاه‌هایی در دوردستِ جهان آغاز شده است. ما در عصر هراس زندگی می‌کنیم، عصری که وحشت از مرگ در هر زمان و مکان حضوری پیوسته دارد. همچنین، در دوره‌ای از لاقیدی نسبت به علم و سیاست نهادی به سر می‌بریم که پیدایش و گسترش قدرت‌های تکنوپزشکی و سیاسی را پذیرفته است، همان قدرت‌هایی که کنترل ما بر بدن‌ و زندگی خود و زندگی دیگران را سلب می‌کنند. فرهنگ مرگ این لحظه را بررسی می‌کند تا نشان دهد چگونه در فرهنگ مدرن در معرض مرگ قرار گرفته‌ایم.@nashrenow

بعضی آرزوها از خود ما قدیمی‌ترند؛ آرزوی جهانی که در آن آدم‌ها کمتر گرسنه بمانند، کمتر تحقیر شوند و سهم‌شان از زندگی اندکی عادلانه‌تر باشد.مزدک پانزده قرن پیش از چنین جهانی حرف زد. قرن‌ها بعد، موریس سیماشکو سراغ قصۀ او رفت و رمانی نوشت که برای بعضی از خوانندگان شوروی، به‌طرز عجیبی آشنا بود؛ آن‌قدر آشنا که در سایه‌هایش لنین و استالین را می‌دیدند. شاید تاریخ همین‌جاهاست که دلگیر می‌شود؛ آنجا که میان چیزی که آدم‌ها با امید آغاز می‌کنند و چیزی که در پایان از آن باقی می‌ماند. گاه از یک آرمان، فقط یک سؤال می‌ماند؛ و دریغ جهانی که می‌توانست طور دیگری باشد.مزدک | نوشتۀ موریس سیماشکو | ترجمهٔ مهدی سحابی | نشرنو، چاپ دوم ۱۴۰۲، قطع رقعی، جلد شومیز، ۲۸۴ صفحه، ۳۰۰.۰۰۰تومان، #معرفی_کتاب.ــــــــــــــــــــــــــــــــسفارش و خرید از وب‌سایت نشرنو:@nashrenow | nashrenow.com

‍فوکو آدم فوق‌العاده‌ای بود؛ تخیل گسترده‌ای داشت و کتاب‌هایی به‌یادماندنی نوشته است. به لحاظ اثرگذاری بر فرهنگ چپ‌های امریکا، فوکو برجسته‌ترین چهره به‌شمار می‌آید، اما تأثیر او خطرناک بوده است. نتیجه‌اش جدا افتادن روشنفکران بود: هدفْ مقابله با قدرت فراگیری بود که جامعۀ سرمایه‌داری اِعمال می‌کند، اما بدون هیچ درک سیاسی از چگونگی مقاومت، بدون هیچ برنامۀ سیاسی، و بدون هیچ آرمانشهر سیاسی. تأثیر فوکو بر جامعۀ روشنفکری امریکا ایجاد نوعی نارضایتی عمیق بوده است. [...]ما بیمارستان‌های روانی‌مان را بستیم، اما نه به خاطر فوکو. آثار او را نخبگان ادبی می‌خوانند، اما نه فعالان بخش درمان. پزشک‌ها او را جدی نمی‌گیرند.از گفتگوی ریچارد رورتی با جووانا بُرّادوریفیلسوف امریکایی | نوشتۀ جووانا بُرّادوری | ترجمهٔ میثم محمدامینی | نشرنو، چاپ دوم ۱۴۰۲ (اول، ۱۳۹۵)، قطع رقعی، جلد شومیز، ۲۶۴ صفحه، ۵۵۰.۰۰۰تومان، #ازکتاب.ــــــــــــــــــــــــــــــــسفارش و خرید از وب‌سایت نشرنو:@nashrenow | nashrenow.com

محمدرضا جعفری یاد می‌کند از شادروان علی محمدی اردهالی (۱۳۱۱ -۱۴۰۴)، رئیس اسبق اتحادیۀ ناشران و کتابفروشان تهران و مدیر انتشارات محمدی؛ در اولین سالگرد درگذشت ایشان.[اینجا ببینید]@nashrenow

دربارۀ کتاب کم‌تردیده‌شدۀ «بچه‌های تانر»نوشتۀ روبرت والزرترجمۀ علی عبداللهی#کتاب_و_مردم @nashrenow