واقعا چرا اکثر اوقات که بچه مون میخواد یه چیزی برامون تعریف کنه، کمتر از سی ثانیه طول میکشه که شرو…
انتشار: 2026/07/12 05:41 UTC
واقعا چرا اکثر اوقات که بچه مون میخواد یه چیزی برامون تعریف کنه، کمتر از سی ثانیه طول میکشه که شروع کنیم به *نصیحت کردن؟* هنوز حرفش تموم نشده، میگیم باید این کارو میکردی...، اشتباه کردی...، دفعه بعد اینجوری رفتار کن... انگار فکر میکنیم هر گفت و گویی باید آخرش به یه نتیجه اخلاقی برسه.راستی چرا اینقدر زود میریم سراغ نصیحت؟ چرا اینقدر کم حوصله ایم و دنبال *راه حل های فوری* هستیم؟ آیا به خاطر نحوه بزرگ شدن خودمونه؟ آیا حوصله گوش دادن نداریم؟ شاید... حقیقت اینه که ما از صبح تا شب ذهنمون پره از کار، قسط، خرج زندگی، استرس و هزار تا دغدغه دیگه. وقتی بچه مون میاد سراغمون، حوصله حرف زدن واقعی رو نداریم؛ میخواهیم زودتر همه چیز درست بشه. برای همین یا نصیحت میکنیم یا... یا یه گوشی میگذاریم دستش که چند دقیقه ای سکوت برقرار بشه. یه لپ تاپ براش میخریم تا با اون سر و کله بزنه. تا حتی برای چند دقیقه ای هم که شده بچه ها سرگرم باشن. فکر میکنیم این کم دردسرترین راه حله!*راستش ما پدر و مادر های بدی نیستیم* فقط توی یک شرایط سخت داریم زندگی می کنیم. اما دلیلش هرچی باشه یا نباشه نتیجه اش یه چیزه: وابستگی بچه ها به موبایل و اینترنت. شاید اولین قدم برای کم کردن اعتیاد بچهها به موبایل این نباشه که گوشی رو ازشون بگیریم؛ به نظر من ما باید دوباره یاد بگیریم چند دقیقه، فقط کنارشون بشینیم و به حرفشون گوش بدیم بدون نصیحت، بدون تذکر، بدون راه حل دادن. ما برای کم کردن اعتیاد بچه ها بیش از سواد رسانهای به *مهارت های ارتباطی* نیاز داریم.✍️محمد منشی زاده🚩نهضت سواد رسانهای انقلاب اسلامی(نسرا) استان لرستان 🆔 @nasralorestan



