#شهرنوش_پارسیپور یکی از اثرگذارترین نویسندگان معاصر ایران بود که روز جمعه ۱۲ تیر ۱۴۰۵ در بیمارستان…
انتشار: 2026/07/05 05:03 UTC
#شهرنوش_پارسیپور یکی از اثرگذارترین نویسندگان معاصر ایران بود که روز جمعه ۱۲ تیر ۱۴۰۵ در بیمارستانی در حومهٔ سانفرانسیسکو درگذشت.شهرنوش پارسیپور سالهایی از عمرش را در زندان گذراند و با اینکه آثارش دههها در ایران ممنوع بود، رمانهایش همچنان دستبهدست میان خوانندگان میچرخید و در خارج از کشور هم به یکی از شناختهشدهترین صداهای ادبیات ایران تبدیل شد.پارسیپور را بسیاری با رمان «زنان بدون مردان» میشناسند؛ اثری که از مرزهای ادبیات ایران فراتر رفت، به زبانهای متعدد ترجمه شد و اقتباس سینمایی آن به کارگردانی شیرین نشاط، نام او را بیش از پیش در سطح بینالمللی مطرح کرد. اما جایگاه او تنها به یک رمان محدود نمیشود.او از معدود نویسندگانی بود که طی بیش از پنج دهه، هم در عرصهٔ داستاننویسی تجربهگرایانه کار کرد، هم روایتهای اسطورهای و عرفانی را با رئالیسم و واقعیتهای سیاسی ایران درآمیخت و هم بیپروا دربارهٔ بدن، میل جنسی، بکارت، قدرت و جایگاه زنان نوشت؛ موضوعاتی که در آثار ادبی داخل کشور، زیر تیغ تیز سانسور، کمتر مجال انتشار داشته و داردآغاز راهشهرنوش پارسیپور ۲۸ بهمن ۱۳۲۴ در تهران به دنیا آمد. از نوجوانی نوشتن را آغاز کرد و بعدها در رشتهٔ جامعهشناسی دانشگاه تهران فارغالتحصیل شد. نخستین رمانش، «سگ و زمستان بلند»، در دههٔ ۱۳۵۰ منتشر شد و نام او را در میان نسل تازهٔ نویسندگان زن ایران مطرح کرد.او بعدها میگفت از کودکی آرزو داشت نویسنده شود تا نشان دهد زنان ایرانی نیز میتوانند ادبیات جدی خلق کنند؛ آن هم در دورانی که نویسندگی هنوز عمدتاً عرصهای مردانه تلقی میشد.او در همان سالها در سازمان رادیو و تلویزیون ملی ایران مشغول کار شد، اما در سال ۱۳۵۳ در اعتراض به اعدام خسرو گلسرخی و کرامتالله دانشیان استعفا داد و تمام توان خود را صرف نویسندگی کرد.دو حکومت، چند زندانکمتر نویسندهٔ معاصر ایرانی را میتوان یافت که هم در دوران حکومت محمدرضا شاه و هم پس از انقلاب ۱۳۵۷ طعم زندان را چشیده باشد.پارسیپور نخستین بار پیش از انقلاب بازداشت شد، اما طولانیترین دوران حبس او به دههٔ ۱۳۶۰ بازمیگردد که نزدیک به چهار سال و هفت ماه از عمرش را، بدون محاکمهٔ رسمی، در زندانهای جمهوری اسلامی به سر برد.او بعدها تجربهٔ آن سالها را در کتاب «خاطرات زندان» روایت کرد؛ اثری که تصویری کمسابقه از زندگی روزمرهٔ زندانیان سیاسی و مناسبات قدرت در زندانهای دههٔ ۶۰ ارائه میدهد.پارسیپور در همان دوران زندان نگارش «طوبا و معنای شب» را آغاز کرد؛ رمانی بلند که پس از آزادی از زندان آن را بازنویسی کرد و در سال ۱۳۶۸ منتشر شد و با وجود ممنوعیتهای بعدی، به یکی از پرفروشترین رمانهای فارسی بدل شد.این رمان سرگذشت زنی به نام طوبا را در بستر تحولات سیاسی و اجتماعی ایران از اواخر دورهٔ قاجار تا پس از کودتای ۲۸ مرداد روایت میکند و بسیاری آن را مهمترین اثر پارسیپور میدانند.«زنان بدون مردان»؛ شکستن یکی از بزرگترین تابوهااگر «طوبا و معنای شب» بلندپروازانهترین اثر پارسیپور بود، «زنان بدون مردان» بیشک مشهورترین اثر اوست.این رمان کوتاه که در فضای پس از کودتای ۲۸ مرداد میگذرد، زندگی پنج زن را روایت میکند که هر یک به شکلی از سلطهٔ مردسالارانه، خشونت یا محدودیتهای اجتماعی میگریزند و در باغی گرد هم میآیند؛ باغی که به نمادی از امکان رهایی بدل میشود.پارسیپور با بهرهگیری از رئالیسم جادویی، اسطوره، فولکلور ایرانی و روایتهای نمادین، دربارهٔ موضوعاتی نوشت که در فضای رسمی پس از انقلاب اسلامی ۱۳۵۷ به هیچ وجه تحمل نمیشد؛ بکارت، میل جنسی زنان، استقلال فردی و حق انتخاب زنان.انتشار این کتاب نهتنها به توقیف آن انجامید بلکه بازداشت دوبارهٔ او را هم در پی داشت. سالها بعد، شیرین نشاط فیلمی بر اساس این رمان ساخت؛ فیلمی که جایزهٔ شیر نقرهای بهترین کارگردانی جشنوارهٔ ونیز را برای او به همراه آورد و بار دیگر توجه جهانیان را به اثر پارسیپور جلب کرد.نویسندهای که از تابو نمیترسیدشهرنوش پارسیپور همواره تأکید میکرد که یکی از انگیزههای اصلیاش برای نوشتن «زنان بدون مردان»، شکستن سکوت دربارهٔ مفهوم بکارت بوده است.او در گفتوگویی که همزمان با نامزدی این اثر در فهرست اولیهٔ جایزهٔ بینالمللی بوکر منتشر شد، گفت در نوجوانی به دلیل ناآگاهی از بدن خود تا مدتی تصور میکرده دیگر باکره نیست و همین تجربهٔ شخصی او را به این نتیجه رساند که باید دربارهٔ موضوعاتی بنویسد که جامعه از سخن گفتن دربارهٔ آنها پرهیز میکند.
پستهای تلگرام — ندای زنان ایران
قبول دارید شبای تهران باید اینحوری بگذره؟؟با قلبای صورتی از این کلیپ حمایت کنید🩷#زن_زندگی_آزادی @nedaeziran
تجمع شبانه در برابر زندان سنندج برای جلوگیری از اعدام کاوه رفوشهشماری از مردم سنندج شامگاه دوشنبه ۲۶ مرداد در مقابل زندان مرکزی این شهر تجمع کردند و با شعار «نه به اعدام» خواستار توقف اجرای حکم کاوه رفوشه شدند.رفوشه، شهروند ۳۵ ساله اهل سنندج، یک روز پیش برای اجرای حکم از بند عمومی به سلول انفرادی منتقل شده بود. تجمعکنندگان تا ساعات پایانی شب تلاش کردند با جلب رضایت اولیای دم، مانع اجرای حکم قصاص شوند، اما این تلاشها به نتیجه نرسید و حکم او سحرگاه سهشنبه ۲۷ مرداد در زندان مرکزی سنندج اجرا شد.به گزارش شبکه حقوق بشر کردستان، کاوه رفوشه حدود سه سال پیش در جریان یک نزاع در سنندج مرتکب قتل شده و پس از آن خود را به پلیس معرفی کرده بود. دادگاه کیفری سنندج او را به اتهام «قتل عمد» به قصاص نفس محکوم کرده بود.تجمع شبانه مقابل زندان سنندج، فارغ از پرونده قضایی رفوشه، بار دیگر مخالفت بخشی از جامعه با مجازات مرگ و تلاش شهروندان برای جلوگیری از گرفتن یک جان دیگر را به خیابان آورد. در نظام قصاص، تصمیم نهایی میتواند به اولیای دم واگذار شود، اما مسئولیت اجرای مجازات مرگ همچنان بر عهده دستگاه قضایی و حکومت است.#نه_به_اعدام #اعدام_قتل_عمد_حکومتیست @nedaeziran
فریاد،فریاد از این همه بیداد#اصفهان: تجمع و راهپیمایی هر روزه بازنشستگان فولاد و ذوبآهن امروز سهشنبه ۲۷ مرداد ۱۴۰۵ نیز همچون روزهای گذشته با حضور پرشور بازنشستگان فولاد و ذوبآهن در اصفهان در اعتراض به وضعیت معیشتی و مطالبات خود تجمع و راهپیمایی برگزار نمودند.@nedaeziran
هزینه حداقلی زندگی یک خانوار کارگری را در پایان تیر۱۴۰۵ بیش از ۹۰ میلیون تومان برآورد شده است؛ رقمی که نزدیک به چهار برابر حقوق ماهانه یک کارگر متاهل دارای یک فرزند است.بر پایه این محاسبات، دستمزد چنین کارگری با احتساب همه مزایا، تنها هزینه حدود هشت روز از ماه را پوشش میدهد.@nedaeziran
🔴 گسترش کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» به ۶۰ زندان مختلف در هفته صد و سی و چهارم با پیوستن زندان گچساران⭕️ یاد و خاطره تمامی زندانیان سیاسی جانباخته در تابستان خونین ۱۳۶۷ گرامی و جاودان باد.در سالگرد قتلعام زندانیان سیاسی در تابستان ۱۳۶۷ ــ که توسط آقای جاوید رحمان، گزارشگر پیشین حقوق بشر سازمان ملل متحد، به عنوان «جنایت علیه بشریت» شناخته شد ــ یاد و خاطره تمامی جانباختگان راه آزادی و برابری را گرامی میداریم و امیدواریم به زودی عاملان و آمران این فاجعه ضدبشری در برابر دادگاه عدالت قرار گیرند. کارزار «سهشنبههای نه به اعدام»، دادخواه تکتک این عزیزان و تمامی کسانی است که توسط دیکتاتوری حاکم بر ایران اعدام شدهاند. حکومت مستبد طی هفته گذشته نیز یک زندانی سیاسی اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ به نام شهرام صادقی را سبعانه در کرج به دار آویخت. با اعدام شهرام صادقی و محمد (چراگ) افروخته که اخیراً در زاهدان اعدام شد، تعداد زندانیان سیاسی اعدامشده از ابتدای سال ۱۴۰۵ تاکنون دستکم به ۳۹ تن رسیده است. این آمار، زنگ خطری جدی برای بسیاری دیگر از زندانیان سیاسی و غیرسیاسی زیر حکم اعدام است. حکومت ولایت فقیه با وجود اعتراضات گسترده، هرگز دست از اعدام بر نداشته است؛ چرا که بقای خود را در گرو سرکوب و اعدام میبیند. طی ماههای گذشته، میزان اعدامها به حدی افزایش یافت که پس از ۱۳۴ هفته تداوم کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» و گزارشهای مکرر آن به افکار عمومی و نهادهای مختلف ــ در کنار اعتراضات گسترده مردم و فعالان ضد اعدام ــ سرانجام ۳۲ کشور مختلف جهان در بیانیهای بسیار مهم، خواستار توقف فوری اعدامها در ایران شدند. ما اعضای کارزار «سهشنبههای نه به اعدام»، از تمامی این کشورها میخواهیم که برای اثربخشی در توقف ماشین اعدام، تمامی روابط دیپلماتیک و تجاری خود با حکومت ایران را مشروط به توقف کامل اعدامها کنند. همچنین بار دیگر از همه وجدانهای بیدار میخواهیم که صدای این کارزار و تمامی محکومان به اعدام در ایران باشند و مستمراً به هر شکل ممکن اقدام کنند. لازم به ذکر است جمعی از زندانیان زندان گچساران با انتشار بیانیهای، پیوستن رسمی خود را به کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» اعلام کردند. بر این اساس، اعضای این کارزار در هفته صد و سی و چهارم مبارزات خود، روز سهشنبه ۲۷ مرداد ۱۴۰۵ در ۶۰ زندان سراسر کشور دست به اعتصاب غذا میزنند.اسامی زندانهای اعتصابکننده به شرح زیر است:زندان اوین(بند های زنان و مردان)، زندان قزلحصار(واحدهای ۲ و ۳ و ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان فردیس کرج، زندان تهران بزرگ، زندان قرچک، زندان خورین ورامین، زندان چوبیندر قزوین، زندان اهر، زندان اراک، زندان لنگرود قم، زندان خرم آباد، زندان بروجرد، زندان یاسوج، زندان اسد آباد اصفهان، زندان دستگرد اصفهان، زندان شیبان اهواز، زندان سپیدار اهواز(بندهای زنان و مردان)، زندان نظام شیراز، زندان عادل آباد شیراز(بندهای زنان و مردان)، زندان فیروزآباد فارس، زندان دهدشت، زندان زاهدان(بندهای زنان و مردان)، زندان برازجان، زندان رامهرمز، زندان بهبهان، زندان بم، زندان یزد(بندهای زنان و مردان)، زندان کهنوج، زندان طبس، زندان مرکزی بیرجند، زندان مشهد، زندان گرگان، زندان سبزوار، زندان گنبدکاووس، زندان قائمشهر، زندان رشت(بندهای مردان و زنان)، زندان رودسر، زندان حویق تالش، زندان ازبرم لاهیجان، زندان دیزل آباد کرمانشاه، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان خوی، زندان نقده، زندان میاندوآب، زندان مهاباد، زندان بوکان، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان، زندان سنندج، زندان کامیاران، زندان ایلام، زندان کرمان، زندان بروجن، زندان نیشابور و زندان گچسارانهفته صدوسی و چهارمسهشنبه ۲۷ مرداد ۱۴۰۵#کارزار_سهشنبههای_نه_به_اعدام#کارزار_سه_شنبه_های_نه_به_اعدام #نه_به_اعدام#نه_به_اعدام #اعدام_نکنید #اعدام_قتل_عمد_حکومتیست@neddaeziran