به دلیل عدم رعایت حجاب اجباری؛ توقیف ۲۸ موتورسیکلت و پلمب ۱۰ کافه و رستوران در خراسان جنوبی دادستان…

‌غزل مرزبان از تجاوز جنسی در بازداشتگاه وزارت اطلاعات پرده برداشت؛ «با تهدید مرا ساکت نگه داشتند»غزل مرزبان جورَشری، زندانی سیاسی، در نامه‌ای که خبرگزاری هرانا منتشر کرده، روایت کرده است که در جریان بازداشت توسط مأموران وزارت اطلاعات مورد تجاوز جنسی قرار گرفته است. او از مقاومت و فریادهای خود، خون‌ریزی پس از تجاوز و تهدید مأموران برای وادار کردنش به سکوت نوشته و می‌گوید تلاش‌های بعدی‌اش برای ثبت شکایت نیز با ممانعت و تهدید مواجه شده است. مرزبان همچنین نوشته که در بازداشت مجدد، «بزرگ‌ترین شکنجه» او ترس از تکرار تجاوز بوده است.مرزبان در شرح لحظات پیش از تجاوز نوشته است: «ترسیده بودم. با تمام توانی که داشتم فریاد زدم و اعتراض کردم؛ گویی آن لحظه جان از تنم بیرون می‌کشیدند.»او احساس خود را «بی‌پناهی مطلق» توصیف کرده و نوشته است که در اتاقی با یک مرد اسیر بوده و نمی‌دانسته چه اتفاقی در انتظار اوست.مرزبان در بخشی از نامه می‌نویسد: «او حریم بدنم را شکسته بود؛ حریم زنانگی‌ام را، حرمت انسانی‌ام را. مقاومت من، اشک‌های من، فریادهای من…»او درباره مدت تجاوز نوشته است: «زمان برایم مثل سال‌ها بود. نمی‌دانم، شاید نیم ساعت؛ شاید کمتر یا بیشتر، این تجاوز وحشیانه طول کشید.»به روایت او، پس از آن تنها روی زمین رها شده بود و کف اتاق با خون بدنش آغشته شده بود. دقایقی بعد دو زن با ماسک و چادر و زنی با لباس سفید پرستاری وارد اتاق شدند و به وضعیت او رسیدگی کردند.مرزبان می‌گوید پس از آن چند مرد وارد سلول شدند و در ازای سکوت، وعده آزادی‌اش را دادند. هنگام انتقال برای آزادی نیز «مدام» تهدید شده و درباره عواقب شکستن سکوتش به او هشدار داده‌اند.او پس از بازگشت به خانه، آنچه بر او گذشته بود حتی از همسر مبتلا به پارکینسون خود پنهان کرد: «سکوت کردم. منزوی شدم و از آدم‌ها فاصله گرفتم.»مرزبان در دی‌ماه ۱۴۰۴ بار دیگر بازداشت و به گفته خودش به همان مکان منتقل شد. او نوشته است: «بزرگ‌ترین شکنجه من در ۲۲ روز بازداشت در بازداشتگاه وزارت اطلاعات، ترس از تکرار آن اتفاق ناگوار بود.»او همچنین می‌گوید چندین بار خواسته درباره تجاوز شکایت کند، اما مسئولان از پذیرش شکایت خودداری کرده و «با تهدید» او را ساکت نگه داشته‌اند.غزل مرزبان در پایان نامه نوشته است: «امید دارم که روزی بذر رنج‌های ما جوانه خواهد زد و درخت دادخواهی ما تنومند خواهد شد.»#غزل_مرزبان#زن_زندگی_آزادی @nedaeziran

سه متهم پرونده اجرای موسیقی در مجموعه فرهنگی‌هنری «عمارت روبه‌رو» در تهران، در مجموع به ۲۱ سال حبس محکوم شده‌اند.بر اساس اطلاعات منتشر شده از سوی وکلای این پرونده، #غزل_نهانی، مدیر روابط عمومی و برگزارکننده یک رویداد موسیقی، به ۱۰ سال حبس، #هومن_معمارپناهی به هفت سال حبس و #هیواسیفی‌زاده، خواننده، به چهار سال حبس تعزیری محکوم شده‌اند.#زن_زندگی_آزادی #خوانندگی_زنان_جرم_نیست @nedaeziran

گزارش افزایش قیمت برخی داروها در ایران بار دیگر نگرانی درباره هزینه درمان و سرنوشت ارز ترجیحی دارو را افزایش داده است؛ موضوعی که سازمان غذا و دارو می‌گوید نباید آن را به معنای آغاز موج جدید گرانی دارو تعبیر کرد. #درمان_رایگان__حق_همه @nedaeziran

.حمیدرضا نوربخش، مدیرعامل خانه موسیقی، با انتقاد از اتهام‌های مطرح‌شده علیه هیوا سیفی‌زاده، گفت مشخص نیست چگونه یک اجرای محدود موسیقی ایرانی می‌تواند مبنای اتهام‌هایی مانند «تشویق به فساد و فحشا» و «دایر کردن مرکز فساد» قرار گیرد.پرونده هیواسیفی‌زاده، خوانند آواز سنتی، به شامگاه ۹ اسفند ۱۴۰۳ و اجرای موسیقی در عمارت «روبرو» بازمی‌گردد؛ برنامه‌ای که با ورود نیروهای امنیتی متوقف شد و این خواننده بازداشت شد. پس از آن برای عوامل این برنامه پرونده قضایی تشکیل شد و سیفی‌زاده اخیراً از صدور حکم بدوی و محکومیت خود به چهار سال حبس تعزیری خبر داده است.سیفی‌زاده در توضیحاتی که پس از ماه‌ها سکوت در صفحه شخصی خود منتشر کرد، گفت تنها چند دقیقه روی صحنه حضور داشته و چند بیت از اشعار سعدی را در قالب آواز ایرانی اجرا کرده است. او با اشاره به اتهام «تشویق به فساد و فحشا» پرسید: «کدام رفتار مشخص من مصداق تشویق به فساد و فحشا بوده است؟»او همچنین خواستار رسیدگی مستقل و دقیق به پرونده‌اش در دادگاه تجدیدنظر شده و اعلام کرده است که این روند را با همراهی وکیل خود پیگیری خواهد کرد.نوربخش در گفت‌وگو با خبرآنلاین، درباره اتهام‌هایی مانند «فساد و فحشا» و «دایر کردن مرکز فساد» نیز گفت: «متأسفانه حتی موفق نشد اجرای خود را انجام دهد، اما برای او حکم صادر شد. وقتی کاری اصلاً اجرا نشده، اتهامات و حکم بر چه اساسی صادر شده است؟»مدیرعامل خانه موسیقی در بخش دیگری از سخنان خود، پرونده سیفی‌زاده را در چارچوب گسترده‌تر محدودیت‌های فعالیت خوانندگان زن در ایران ارزیابی کرد و گفت این مسئله «بالاخره باید یک روز حل شود».او در ادامه به انتشار آثار خوانندگان زن خارجی از سوی برخی مقام‌های جمهوری اسلامی اشاره کرد و از جمله به انتشار ویدئویی از اجرای جولیا بطرس، خواننده لبنانی، توسط عزت‌الله ضرغامی، وزیر پیشین میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی، پرداخت.#زن_زندگی_آزادی #خوانندگی_زنان_جرم_نیست@nedaeziran