روزی خواهیم نوشت که بر ما چه گذشت !🌑 جعفر بخشی بی نیاز نویسنده و روزنامه نگار 🌐 ما امروز اینجا ایست…
انتشار: 2026/07/26 08:32 UTC
روزی خواهیم نوشت که بر ما چه گذشت !🌑 جعفر بخشی بی نیاز نویسنده و روزنامه نگار 🌐 ما امروز اینجا ایستادهایم. نه بر فراز قلهای که با گلهای تزیین شده ساخته شده باشد ؛ بلکه بر فراز ویرانههایی که با ارادهی خود از دل سختیها بیرون کشیدهایم. ما مسیر را نه از میان دشت های آرام که از میان گلوگاههای تنگِ رنج و از میان مسیرهایی که با تمام وجود با آنها در تضاد بوده ایم ؛ پیمودهایم. امروز که به مقصد نزدیک میشویم ؛ میدانیم که سکوتِ ما نه از سرِ تسلیم بلکه از جنسِ تکاملِ یک طوفان بوده است. روزی خواهد رسید که تاریخ یا شاید فقط حافظهی خستگی ناپذیرِ ما از سنگینیِ باری خواهد نوشت که سالها بر دوشهای لرزان اما استوارمان نشسته بود. روزی خواهیم نوشت از آن صبحهای مهآلود که در آنها بیصدا کوچه به کوچه و در مسیرهایی که با باورهای قلبیمان در جنگ بود گام بر میداشتیم ؛ در حالی که هر قدم ؛ بغضی سنگین را در گلوهایمان مینشاند و هر نفس فریادی دردناک را در تار و پود وجودمان به صدا در میآورد. در نگاه عابرانی که ما را میدیدند ؛ ما آدمهایی بودیم که لبخند بر لب ؛ آرام قدم برمیداشتیم و با دقت به امور روزمرهمان میرسیدیم. تظاهری از آرامش که گویی همه چیز در جای درست خود قرار دارد. 🌐 اما حقیقت فراتر از این نمایِ دروغینِ آرامش بود. زیر پوستِ این آرامش ؛ طوفانی در لایههای تن ما در جریان بود. طوفانی که هیچ چشمِ غافلی توانِ دیدنش را نداشت. ما در حالی که به ظاهر نظم را حفظ میکردیم در درون در حال فروپاشی و بازسازی بودیم. ما از رنجهایی خواهیم گفت که نه در کتابها بلکه با تمام سلولهای وجودمان لمسشان کردیم. رنجهایی که ما را تا لبهی پرتگاه ترین درههای زندگی کشاندند. جایی که سقوط تنها گزینهی منطقی به نظر میرسید. اما همین بحران ها و پرتگاه ها بود که به ما آموخت چگونه ایستادگی کنیم. همان ماندنها در لحظاتِ سقوط. همان آمدنها در اوجِ ناامیدی. که شهامتِ اوج گرفتن را در رگهای ما کاشت. ما در آن درهها نه فقط تنهایی که پختگی و صلابتِ یک انسانِ نیرومند را بازیافتیم. روزی روایت خواهیم کرد که در این روزهای سیاه ؛ خستگی تا استخوانهایمان رخنه کرده بود اما با این همه چگونه ایستادیم. خواهیم نوشت که چگونه از دلِ آن خستگی های مفرط ؛ قدرتی استخراج کردیم که باعث شد دوام بیاوریم ؛ تاب بیاوریم و فراتر از انتظار ؛ به راه خود ادامه دهیم. ما امروز محصولِ آن رنجها هستیم. ما بازماندههایِ مقتدرِ طوفانهایی هستیم که جهان هیچ گاه صدای آنها را نشنید.#ارسالی از نویسنده درد #اجتماعی.


