🔸آيه:وَلُوطًا آتَيْنَاهُ حُكْمًا وَعِلْمًا وَنَجَّيْنَاهُ مِنَ الْقَرْيَةِ الَّتِي كَانَتْ تَعْمَلُ…
انتشار: 2026/08/18 03:33 UTCدریافت: 2026/08/18 20:03 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/18 20:03 UTC
🔸آيه:وَلُوطًا آتَيْنَاهُ حُكْمًا وَعِلْمًا وَنَجَّيْنَاهُ مِنَ الْقَرْيَةِ الَّتِي كَانَتْ تَعْمَلُ الْخَبَائِثَ ۗ إِنَّهُمْ كَانُوا قَوْمَ سَوْءٍ فَاسِقِينَ🔹ترجمه فارسي:و لوط را هم مقام حکمفرمایی (و یا حکمت و نبوت) و علم عطا نمودیم و او را از شهری که اهلش به اعمال زشت (و کار پلید لواط) میپرداختند نجات دادیم که آنها بسیار بدکار و فاسق مردمی بودند.🔸نكات آيه:در زمان حضرت ابراهيم، لوط پيامبر بود وامامت ورهبرى از ابراهيم بود. شايد به همين دليل در آيهى قبل درباره اسحاق و يعقوب خوانديم: «جَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً» و در اين آيه نام لوط جداگانه برده شد و كلمه ائمة شامل او نيست، زيرا امام ابراهيم بود.دراين آيه، خداوند به چهار نعمت مهمى كه به حضرت لوط داده شده، اشاره مىفرمايد كه عبارتند از: حكم، علم، نجات و دخول در رحمت.شايد مراد از «حكم» در اين آيه، مقام نبوت باشد، چنانكه دربارهى حضرت يحيى نيز به همين معنا آمده است، «وَ آتَيْناهُ الْحُكْمَ صَبِيًّا» «1»نجات دادن خداوند، با تلاش خود انسانها منافاتى ندارد، چنانكه نجات حضرت لوط عليه السلام با فرمان و هدايت الهى و با خواست و تلاش خودش صورت پذيرفت. «فَأَسْرِ بِأَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِنَ اللَّيْلِ»مراد از «فاسِقِينَ» در اينجا، كفّار است، نظير آيهى: «أَ فَمَنْ كانَ مُؤْمِناً كَمَنْ كانَ فاسِقاً» «3»🔹تفسير آيه:1- خداوند، اولياى خودش را نجات مىدهد. «نَجَّيْناهُ»2- در منطقه گناهخيز نمانيد. «نَجَّيْناهُ»📚 «تفسیر نور»🆔 @nice_Quran

