به نام خدا فرکانس سپیده / ندای الستکاروانِ مبعوث، با گامهای انسان آغاز نمیشود؛ با ندایی آغاز میش…
انتشار: 2026/06/29 06:18 UTC
به نام خدا فرکانس سپیده / ندای الستکاروانِ مبعوث، با گامهای انسان آغاز نمیشود؛ با ندایی آغاز میشود که پیش از خلقتِ گامها در جان آدمی طنین انداخت. آنگاه که حق تعالی فرمود: «ألستُ بربّکم»، تاریخ هنوز متولد نشده بود، اما عهدِ انسان با حقیقت بسته شده بود. از آن لحظه، همهی بعثتها چیزی جز یادآوریِ همان پیمان نخستین نیستند.انسان، حقیقت را نمیآفریند؛ حقیقت را به یاد میآورد. دعوتِ پیامبران نیز دعوت به امرِ تازهای نبود، بلکه تذکری بود برای عهدی که در هیاهوی دنیا به فراموشی سپرده شده است. از همین رو، هرگاه امتی به سوی امام خویش حرکت میکند، در حقیقت، به گذشته بازنمیگردد؛ به فطرتِ خویش رجوع میکند.راهِ کاروانِ مبعوث نیز از همین جنس است. آنچه میلیونها انسان را همآهنگ میسازد، نه تشابهِ زبانهاست و نه اشتراکِ منافع؛ بلکه پژواکِ یک نداست که از ژرفای جان برمیخیزد. گویی در میان انبوهِ کثرت، هر دل، پاسخِ همان سؤال ازلی را دوباره زمزمه میکند؛ «بلی».امت، آنگاه امت میشود که این «بلی» از مرتبهی زبان، به مرتبهی وجود برسد. عهد، لفظی بر زبان نیست؛ نسبتی وجودی با حقیقت است. هر کس به اندازهی وفاداریاش به آن پیمان، در بعثتِ الهی سهم دارد.از این منظر، اجتماعِ مؤمنان صرفاً یک حضورِ اجتماعی نیست؛ تجلیِ خاطرهای است که زمان توانِ فرسودنِ آن را ندارد. ندای الست، هنوز در ژرفای جان انسان طنین دارد و هر حرکتِ صادقانه، پاسخ دوبارهی انسان به همان دعوت نخستین است.ای جوانِ مبعوث، پیش از آنکه گام برداری، به ندایی گوش بسپار که از آغازِ آفرینش در جانت نهاده شده است. بعثت، از لحظهای آغاز میشود که انسان، بار دیگر، با تمامِ وجود، به پروردگار خویش میگوید: «بلی».و سلام بر امتِ مبعوث.#روایت_بعثتبه وقت امام/۹.۴۰ دقیقهدوشنبه ۸ تیر ماه ۱۴۰۵مهدی حاجی 🇮🇷پژوهشگر و تحلیلگر رسانه@mehdihaji_ir
