به نام خدافرکانس سپیده / شریک یا وحیدتوحید، نه یک مفهومِ خشکِ فکری، که «حقیقتِ جاری» در ساحتِ هستی…
انتشار: 2026/08/17 12:20 UTCدریافت: 2026/08/17 22:25 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/17 22:25 UTC
به نام خدافرکانس سپیده / شریک یا وحیدتوحید، نه یک مفهومِ خشکِ فکری، که «حقیقتِ جاری» در ساحتِ هستی است. با نگاهی اشراقی، وجود، حقیقتی واحد و بههمپیوسته است؛ در این شبکه، هیچ ذرهای از نسبت با «مبدأ» خالی نیست. توحید، کشفِ همین پیوندهای پنهان است؛ یعنی عالم، تجلیِ یک حضور است، نه مجموعهای از پارههای پراکنده که بیهدف در خلأ میچرخند.ما گاه در این باورِ دوقطبی گرفتار میشویم که میتوان در ساحتِ عبادات «موحد» بود و در «بازار و خیابان» «مادی». آن سرمایهداری که بخشی از ثروتِ خود را به راهبی میبخشد تا رستگاریاش را بخرد، در واقع میخواهد با «خریدِ بهشت»، بندگیِ حق را دور بزند؛ او در عینِ دینداری، بیدین است. یا آنکس که حجاب را در خیابان رعایت میکند اما در کنشِ اجتماعی، برخلافِ آرمانِ الهیِ جامعه عمل میکند، در نظامِ توحیدی، چهرهای است که در عینِ پوشش، برهنه از حقیقتِ بندگی است. اینها همه، «شرکِ عملی» را در زرورقِ «تدین» پنهان کردهاند.توحیدِ اسلامی، هندسهای است برای شکستنِ این خودبنیادیهای کاذب. در این هندسه، قدرت، «امانتِ مقید» است و رسانه باید «ارتباطاتِ بیانتها» را در «معنایِ محدود به حق» جای دهد تا کثرتِ صداها به وحدتِ مقصد برسد.در این ساحت، انسان، مسافری است در «کاروانِ مبعوث»؛ آینهدارِ نورِ حق در جامعه. توحید اسلامی، الهامی است در زمینه حکومت که قدرت را به عدالت متصل میکند؛ در زمینه روابط اجتماعی که پیوندها را بر مدارِ انصاف تنظیم مینماید؛ در زمینه تکالیف مردم که آزادی را در ظرفِ مسئولیت معنا میکند؛ و در زمینه مسئولیتهای انسان در برابر خدا که وجود را امانتی برای اقامهی حق میسازد.«ای ملتِ مبعوث!»؛ ما مبعوثیم تا در اقلیمِ حضور، چنان زندگی کنیم که تفرقه در وحدت رنگ ببازد؛ این است فرکانسِ سپیده: هیچچیز را در عالم، مستقل از نسبتش با «او» نبینیم.و سلام بر امت مبعوث.#روایت_بعثتبه وقت امام/۹:۴۰ دقیقهدوشنبه ۲۶ مردادماه ۱۴۰۵مهدی حاجی 🇮🇷پژوهشگر و تحلیگر رسانه@mahdihaji_ir

