آیا شریعتی آخوند بود؟شریعتی نه تنها یک آخوند بود، بلکه ویژگی کامل یک مبلغ تمام عیار شیعه را داشت که…

آیا ساخت شخصیت شاندل غیراخلاقی است؟برای داوری درباره این مسأله که #علی_شریعتی (۱۳۱۲-۱۳۵۶) به دلیل اینکه حرف‌هایش را به دهان شخصیتی ساختگی به نام #شاندل گذاشته شیاد است، باید ابتدا زبان بیان را مشخص کرد. اگر در نوشته‌ای علمی شخصیتی بسازیم و به آثار نداشته وی با جزئیات ارجاع دهیم، کار غیراخلاقی و غیرعلمی است،اما اگر اثر ادبی باشد و یا اینکه نویسنده متن به هر دلیل شخصیتی برای بیان دیدگاههایش بسازد، نه غیرعلمی است و نه غیراخلاقی.در تاریخ فرهنگ ما این امر سابقه دارد، مثلا عزیزالدین نسفی از عرفای سده هفتم برای اینکه برای برخی دیدگاههایش در معرض خطر قرار نگیرد، آنها را به استادش سعدالدین حمویه نسبت می‌داد.در دوره معاصر کتاب آبی #سهراب_سپهری حاصل گفتگوهای وی با استادش است، اما با اینکه معلوم نیست این استاد واقعی است یا ساختگی، کسی سپهری را به شیادی متهم نکرده است. طبعا در آثار ادبی نمونه‌های مشابهی نیز یافت می‌شود.در نتیجه علی شریعتی در ساختن شخصیت شاندل مرتکب هیچ خطای علمی و اخلاقی نشده است.در باره این موضوع مطلب خوبی نیز در پیج اینستاگرامی آقای #رهبر_مجاهد نوشته شده است.محمد_مشهدی_نوش‌آبادیامرداد ۱۴۰۵ instagram.com/p/Db0uY7YAK7N/?igsh=MW83MHV…

دیوار کوتاه علی شریعتی این روزها در فضای مجازی و جاهای دیگر شاهد حمله‌های بی‌رحمانه به مرحوم #علی_شریعتی هستیم.نقد تفکرات هر کس امری معمول و بلکه ضروری است، اما توهین‌های بی‌شرمانه به وی، عموما برای جمع کردن مخاطب یا اظهار وجود یا ناشی از عدم آشنایی با نوشته‌های وی است.من بیش از بیست سال است که کتاب‌های شریعتی را از کتابخانه‌ام حذف کرده‌ام، جز #تشیع_علوی_تشیع_صفوی آن هم برای نقد، چون در حوزه آیین‌ها کار می‌کنم.شریعتی انسانی فرهیخته با احساسات قوی و هنر و ذوق نویسندگی و معلمی دلسوز بود که زیر تاثیر فرهنگ اسلامی و #اندیشه‌های_چپی در پیروزی انقلاب اسلامی نقش ایفا کرد.در مقطعی طولانی هیجان بسیارانی از جمله من معطوف به سخنان او بود. اندیشه‌ها یا نتایج افکارش هرچه بود باید مثل بقیه نقد شود، اما توهین و اتهام‌بستن چرا؟چون دیواری کوتاه‌تر از وی نیست، نه به حکومت منتسب است و نه روحانیت سنتی و نه حتی تیپ روشنفکری امروزی.پس فحش دادن به وی هزینه ندارد و هر انسان بی وجدان و جویای نام به راحتی می‌تواند به وی توهین کند.#محمد_مشهدی_نوش‌آبادیامرداد ۱۴۰۵ instagram.com/p/Dbs3Ai5g33R/?igsh=MXg1NTQ…

تفاوت تشیع قم و کاشاندرباره آیین‌گرایی کاشیان هفتم مردادماه ۱۴۰۵ دوستان اداره میراث کاشان دعوت کردند تا به مناسبت انتخاب #کاشان به عنوان #شهر_خلاق_معماری از سوی #یونسکو در حضور خبرنگاران محلی درباره #نمادهای_آیینی_کاشان صحبت کنیم، در کنار آقایان جناب عباس تراب‌زاده مردم‌شناس و علی مولودی باستان‌شناس. برخی از این گفت‌وگوها را مطبوعات محلی بازتاب دادند که آنچه را بدستم رسیده این‌جا باز نشر می‌کنم.سعی خواهم کرد تا فایل صوتی برنامه را در کانال پژوهشی کاشان شناسی در تلگرام بارگذاری کنم.#محمد_مشهدی_نوش‌آبادی امرداد ۱۴۰۵ instagram.com/p/DbqpmPkgD98/?igsh=NmgxYWR…

ایده نجات‌بخشی در ترانۀ هایده#زرتشت پیامبر دین ایرانی حدود سه هزار سال پیش وقتی آخرین تلاش‌های نافرجام خود برای رهایی قوم خود از یورش و غارت مهاجمان را نافرجام یافت، گفت که در آینده #سوشیانت‌ها یعنی نجات‌بخشان برای تکمیل فرایند رهایی به کمک شما خواهد آمد. این ایده نجات بخش وارد یهودیت، مسیحیت و سپس اسلام شد و در تشیع که وابسته به عقاید ایرانی بود، جایگاه ویژه یافت و همه فرقه‌های عمده آن ایده امام قائم را پی‌گرفته و امامان خود را تجلی ظهور وی یافتند، مثلا کیسانیه در محمد حنفیه، زیدیه در محمد نفس زکیه، اسماعیلیه در افرادی چند و امامیه در امام دوازدهم. با این اوصاف فقدان قیام امامان منتظ‍‍َر در فرقه‌های امامیه (اثنی عشریه) و اسماعیلیۀ طیبیه، باعث ایجاد ایده غیبت این امامان و انتظار دائمی شد.نکته مهم در این باره امیدی است که از دل ناامیدی و استیلای پیروان برمی‌خیزد، وقتی همه راه‌ها به سمت پیروزی و عدالت را بسته می‌یابند، قدم در راهی می‌گذارند که با گذشت اعصار نه پایانی دارد و نه طرحی برای پایان آن متصور است، با امیدی که بیم دارند به یاس بیالایند.این است که گریه و انتظار برای پایان رنج، تنها راه باقی‌مانده است.در ترانه‌ «ای زندگی سلام» که معصومه دَدِه بالا معروف به «#هایده» (۱۳۲۱-۱۳۶۸ش) می‌خواند، بخشی از این دنیای دست‌نیافتنی و خیالی تصویر شده برای یک ایرانی است که هر روز#محمد_مشهدی_نوش‌آبادی instagram.com/reel/DbZb_0xA2fu/?igsh=MWhi…

«رویکرد سیاسی معتدل و صلح‌طلبانه ائمه شیعۀ دوازده امامی»▫️همراه با گفتگو و پرسش و پاسخ #محمد_مشهدی_نوش‌آبادی▫️دوشنبه ۵ مرداد ۱۴۰۵، دانشگاه کاشان

رویکرد سیاسی ائمه شیعه، اعتدال‌گرا و بر پایه حفظ مصالح جامعه بودنشست هم‌اندیشی اساتید با موضوع «رویکرد سیاسی معتدل و صلح‌طلبانه #ائمه_شیعۀ_دوازده_امامی» در تاریخ دوشنبه ۵ مرداد ۱۴۰۵، از ساعت ۱۰ تا ۱۲، در تالار شهید سلیمانی ساختمان شهید رئیسی برگزار شد.در این نشست تخصصی، دکتر محمد مشهدی نوش‌آبادی، دانشیار گروه ادیان و فلسفه، به تبیین چارچوب‌های مطالعاتی فرَقِ شیعه و تحلیل مواضع سیاسی ائمه (علیهم‌ السلام) پرداختند.دکتر مشهدی نوش‌آبادی در ابتدا، لزوم استفاده از منابع دست‌اول شیعی مانند کتب "فرقه الشیعه" نوبختی و "المقالات و الفرق" اشعری را برای فهم صحیح فرقه‌های شکل‌گرفته تا دوران امامان متذکر شدند. وی تأکید کرد که این منابع، به همراه پژوهش‌های تحلیلی متأخر مانند کتاب "تاریخ فرق اسلامی" از حسین صابری  و کتاب "مکتب در فرایند تکامل" از حسین مدرسی طباطبایی، بستر لازم برای شناخت بی‌طرفانه و واقع‌بینانهٔ تاریخ تشیع را فراهم می‌آورد.ایشان ساختار جریان‌های شیعه را بر اساس تقسیم‌بندی رایج، در شش گروه اصلی شامل: غُلات (غلوکنندگان)، کیسانیه، زیدیه، اسماعیلیه، واقفیه و اثنی‌عشریه خلاصه کردند و تصریح نمودند که تا پایان قرن سوم بیش از صد فرقه و جریان فکری ذیل این شش گروه اصلی پدید آمده است.دانشیار گروه ادیان و فلسفه دانشگاه با ارائهٔ تحلیلی از سیرهٔ ائمه (ع)، رویکرد کلان سیاسی ایشان را مبتنی بر اعتدال، صلح‌طلبی و پرهیز از درگیری‌های غیرضروری توصیف کردند. به گفتهٔ وی بر خلاف رویکرد عموم رهبران دیگر گروه‌های شیعی، هدف محوری امامان، تلاش برای تشکیل حکومت به هر قیمتی نبود، بلکه تربیت جامعه، تعمیق معارف دینی، تبیین صحیح قرآن و سنت و حفظ جان و رعایت مصلحت پیروان اولویت اصلی بوده است. این هدف، در بسیاری از مواقع، لزوم اتخاذ تدابیر محافظه‌کارانه‌ای چون تقیه را ایجاب می‌کرد.دکتر مشهدی نوش‌آبادی به نمونه‌های تاریخی این رویکرد اشاره کرد، از جمله در نظرِامام علی (ع) که صلح و تعامل برای جلوگیری از فتنه و حفظ اساس اسلام با پذیرش خلافت خلفای پیشین بود.یا امام حسن (ع) که رویکردی صلح‌آمیز برای جلوگیری از خون‌ریزی و حفظ مصلحت جامعه اسلامی اتخاذ کرد.همچنین، امام حسین که در ابتدا با تهدید جانی بخاطر عدم بیعت با یزید روبرو بودند و هنگامی که در عراق با یارانی اندک در مقابل لشکر ابن سعد قرار گرفتند، سعی داشتند تا با گفتگو از آن مهلکه بیرون روند، اما به ایشان اجازه ندادند.امام باقر و امام صادق (ع) با تمرکز بر "تعلیم دینی و اخلاقی"، به جای پیگیری اهداف نظامی و سیاسی، همزمان با قیام‌های دیگر گروه‌های شیعه مانند زیدیه علیه حکومت وقت بود.امام موسی کاظم ایجاد نهاد وکالت در شهرهای مختلف جهت ارتباط با شیعیان پایه گذاشتند. این نهاد در دورۀ ائمه بعدی نیز ادامه یافت، امام رضا ولایت‌عهدی مأمون را پذیرفتند و ائمه پس از ایشان نیز رویکردی معتدل و  صلح آمیز با خلفای عباسی اتخاذ کردند.دکتر مشهدی نوش‌آبادی در پایان خاطرنشان ساخت که: "نباید پژوهشگر از سیره ائمه، تحلیلی مطابق شرایط سیاسی زمانۀ خود صورت دهد؛ بلکه وظیفهٔ پژوهشگر، تبیین و توصیف رفتارهای تاریخی ائمه و نشان دادن پیچیدگی‌ها و جنبه‌های مختلف رویکردهای سیاسی آنان است."این نشست هم‌اندیشی با استقبال اساتید و پرسش و پاسخ‌های تحلیلی به پایان رسید. instagram.com/p/Dbige8pgC6B/?igsh=MXc3OHp…