نزار قبانی یه‌ زنی رو ترسیم می‌کنه به‌نام «لم تخلق للنسیان»:زنی‌که برای فراموش‌شدن خلق نشده. می‌گه:…

خیلی‌ها با خشونت از بین نمی‌روند؛با ملاحظه‌ی بیش از حد از بین می‌روند.همیشه کوتاه می‌آیند،همیشه می‌فهمند،همیشه سکوت می‌کنندکه چیزی به‌هم نریزد.بعد یک روز می‌بینند چیزی که به‌هم ریخته،خودشان‌اند.نجابت اگر مرز نداشته باشد،فضیلت نیست؛خودفرساییِ شیک است.از آن مدل مرگ‌هایی که سر و صدا ندارنداما جسدش تا سال‌ها راه می‌رود...@OfficialBook

کامو از زیستن در جهانی حرف می‌زد که همیشه مطابق میلِ ما معنا تولید نمی‌کند.شاید به همین دلیل،بالغ‌ترین نوعِ امیدآن امیدی نیست که کور است؛آن است که حقیقت را می‌بیند و باز هم تصمیم می‌گیرد فرو نریزد.خیلی‌ها به امید زنده نیستند؛به انکار زنده‌اند.فرق دارد.امید می‌داند اوضاع بد است و می‌ماند.انکار اصلاً قبول ندارد اوضاع بد است.اولی شجاعت است.دومی فقط تأخیر در فروپاشی...@OfficialBook

معرفی کتاب : داستان با دو راوی پیش می‌رود یکی دانای کل و دیگری راوی شگفت است که روایت را از زبان یک درخت انجیر پرداخت میکند.در مورد عشق اصالت سرزمین طبیعت سرزمین مادری مذهب و خرافات و تعصبات مذهبی و هر چیز دیگه ایی که از یه کتاب انتظار دارید📕 جزیره درختان گمشده✍🏻 #الیف_شافاک@OfficialBook

"دکتر: بعضی وقتا احساس افسردگی می کنم. این حس منو می ترسونه.قاضی: نمی تونی با دارو کنترلش کنی؟دکتر: ترجیح میدم بدون دارو این کارو بکنم.قاضی: پس توام به دارو اعتقاد نداری دکتر!دکتر: مگه تو به عدالت اعتقاد داری؟!"📕 و سپس هیچکس نبود✍🏻 #اگاتا_کریستی@OfficialBook

بعضی زخم‌ها باید بمانند تا یادمان نرود چه چیزهایی را نباید دوباره تکرار کنیم.پائولو کوئیلو

حکومت تمامیت‌خواه می‌کوشد میان حکومت و کشور تفاوتی باقی نگذارد تا مخالفت با حکومت را خیانت به کشور جلوه دهد‌.هانا آرنت