.با گریه ای که در بدو تولد سر دادیممشخص شد که سالمیم !در کودکی زمین خوردیم و بلند شدیم معلوم شد که…

.با گریه ای که در بدو تولد سر دادیممشخص شد که سالمیم !در کودکی زمین خوردیم و بلند شدیم معلوم شد که می توانیم رو پای خودمان بایستیم !بزرگتر شدیمقلبمان که زخمی شدگفتند نشانه ی انسان بودن است!همه دنبال یک غم در زندگی مان گشتند و خواستند شریکش باشند!سختی های زندگی مان را موشکافانه بررسی کردندتا بشوند مرهم دردهایمان...همه به دنبال درد و زخم و هزار جور کوفت و زهرمار دیگریم!چرا کمی برای هم شادی جستجو نمی کنیم ؟چرا فکر می کنیم انسان بودن و رفیق بودن یعنی فقط در مشکلات و سختی ها کنارمان بودن؟نقاط قوت زندگی خود و دیگران را پیدا کنیم و روی آن ها مانور دهیم...مگر چه می شود؟!اگر میدانستید انرژی های مثبتچقدر می توانند زندگی شما را تغییر دهند هیچوقت آن ها را از هم دریغ نمی کردیدتو یک انسانی، زیبا باش، لباس خوب بپوش، ورزش کن، مواظب هیکل و اندامت باش. هر سنی که داری خوب و زیبا بگرد، همیشه بوی عطر بده، مطالعه کن و آ گاهيتو بالا ببر. خودت را به صرف قهوه ای یا چایی در يک خلوت دنج ميهمان کن. براي خودت گاهی هديه ای بخر. وقتی به خودت و روحت احترام می گذاری احساس سربلندی می کنی، آنوقت ديگر از تنهايي به ديگران پناه نمی بری و اگر قرار است انتخاب کنیبه اشتباه انتخاب نمی کنی..