❖خاکی به لب گور فشاندیم و گذشتیمما مرکب ازین رخنه جهاندیم و گذشتیم چون ابر بهار آنچه ازین بحر گرفتی…

❖خاکی به لب گور فشاندیم و گذشتیمما مرکب ازین رخنه جهاندیم و گذشتیم چون ابر بهار آنچه ازین بحر گرفتیمدر جیب صدف پاک فشاندیم و گذشتیم چون سایهٔ مرغان هوا در سفر خاکآزار به موری نرساندیم و گذشتیم گر قسمت ما باده، و گر خون جگر بودما نوبت خود را گذراندیم و گذشتیم کردیم عنانداری دل تا دم آخرگلگون هوس را ندواندیم و گذشتیم هر چند که در دیدهٔ ما خار شکستندخاری به دل کس نخلاندیم و گذشتیم فریاد که از کوتهی بازوی اقبالدستی به دو عالم نفشاندیم و گذشتیم صد تلخ چشیدیم زهر بی مزه صائبتلخی به حریفان نچشاندیم و گذشتیم صائب.