❌❌❌طبقه «به من چه» ایران؛ حقیر و بیخاصیت!📌گروهی از افراد در ایران هستند که به نظر میرسد تنها دغدغ…
انتشار: 2026/06/21 09:39 UTC
❌❌❌طبقه «به من چه» ایران؛ حقیر و بیخاصیت!📌گروهی از افراد در ایران هستند که به نظر میرسد تنها دغدغهشان خوشگذرانی و لذت شخصی است. برای آنها مسائلی مانند حقوق بشر، شرافت، کرامت انسانی، وضعیت سیاسی کشور، کشتار مردم، مشکلات اقتصادی و سرنوشت جامعه در اولویت نیست. گویی ذهن خود را به گونهای تنظیم کردهاند که در هر شرایطی، برنامه تفریح، گردش، آرامش وسرگرمیشان برقرار باشد؛ حتی اگر جامعه در سوگ و عزاداری باشد.📌این افراد را میتوان در تناقضهای عجیبی دید؛ کسانی که با مشروب و مواد مخدر در مهمانیها حاضر میشوند، اما همزمان برای حسین شمع روشن میکنند. در روزهایی که مردم در خیابانها کشته میشوند یا کشور درگیر بحرانهای بزرگ است، آنها در تورهای شمال و کویر، کافهها و دورهمیهای خود مشغول خوشگذرانی هستند.📌این گروه نوعی بیتفاوتی عمیق نسبت به سرنوشت جامعه از خود نشان میدهند و برای حفظ آسایش و سبک زندگی شخصیشان حاضرند هرگونه تحقیر، محدودیت یا شرایط نامطلوب را تحمل کنند؛ به شرط آنکه آرامش و تفریحات روزمرهشان مختل نشود.همینقدر حقیر و بیخاصیت!📌اما شاید اثر مخرب این طرز فکر فقط در داخل ایران دیده نشود. شاید یکی از دلایلی که ایرانیها پس از مهاجرت، برخلاف بسیاری از ملتها، کمتر موفق به تشکیل کامیونیتیهای قدرتمند، منسجم و قابل اعتماد میشوند، همین تجربه جمعی باشد.بسیاری از مهاجران تنها از حکومت فاصله نگرفتهاند؛ آنها از بخشی از جامعه نیز ناامید شدهاند. سالها دیدهاند که عدهای در برابر بیعدالتی، سرکوب، فساد، فروپاشی اقتصادی و نابودی آینده کشور سکوت کردهاند و تنها نگران این بودهاند که برنامه سفر، مهمانی، کافه و تفریحشان به هم نخورد.📌نتیجه این تجربه، از بین رفتن اعتماد اجتماعی است. مهاجر ایرانی وقتی به کشور دیگری میرسد، اغلب این پرسش را با خود حمل میکند: «وقتی در سختترین روزهای زندگی کنار هم نبودیم، چرا امروز باید به یکدیگر اعتماد کنیم؟»📌شاید به همین دلیل است که بسیاری از ایرانیها پس از مهاجرت ترجیح میدهند از جمعهای ایرانی فاصله بگیرند، کمتر به هموطنان خود نزدیک شوند و زندگی فردی را به فعالیت جمعی ترجیح دهند. زیرا احساس میکنند مشکل فقط ساختار سیاسی نبوده؛ بلکه نوعی بیتفاوتی اجتماعی نیز در شکلگیری این وضعیت نقش داشته است.📌البته این تنها یکی از عوامل است و نمیتواند همه واقعیت را توضیح دهد. اختلافات سیاسی، مذهبی، قومی، رقابتهای اقتصادی و تجربههای شخصی نیز مؤثرند. اما نمیتوان انکار کرد که فرهنگ «به من چه» هزینهای سنگین بر اعتماد میان ایرانیان گذاشته است؛ هزینهای که حتی هزاران کیلومتر دورتر از مرزهای ایران نیز همچنان خود را نشان میدهد.@panahjoy

