paraadoxxx

موج اگر موج است، باید ترک آرامش کند هرچه ساحل سنگدل‌تر بیشتر کوشش کندساقیا جام مرا پیش از طلب لبریز کن شاه را عیب است گر درویش از او خواهش کنداین سخن بر تارک تاج سلیمان حک شده است محترم‌تر می‌شود سلطان اگر بخشش کندزینت ظاهر کجا، حسن خدادادی کجا؟زشت‌رو زیبا نگردد هرچه آرایش کندعشق رهوار است اما بر زمین هم می‌زند رخشِ اهلی را، سوار نابلد سرکش کندآنکه در صلح است با خود، با جهان در جنگ نیست کاش می‌آموخت انسان با خودش سازش کندعشق زنجیر قوافی را ز دستم باز کرد می‌برم فرمان دل را تا چه فرمایش کند#فاضل_نظری#تلمیحات #تمثیل @paraadoxxx

عاقد دوباره گفت: وکیلم؟...پدر نبودای کاش در جهان ره و رسم سفر نبودگفتند: رفته گُل... نه... گُلی گُم... دلش گرفتیعنی که از اجازهٔ بابا خبر نبودهجده بهار منتظرش بود و برنگشتآن فصل‌های سرد که بی دردسر نبودای کاش نامه، یا خبری، عطر چفیه‌ایرویای دخترانهٔ او بیشتر نبودعکس پدر، مقابل آیینه، شمعدانآن روز، دور سفره به جز چشم تر نبودعاقد دوباره گفت: وکیلم؟... دلش شکستیعنی به قاب عکس امیدی دگر نبوداو گفت: با اجازه ی بابا بله، بلهمردی که غیر خاطره‌ای مختصر نبود#پروانه_نجاتی#بابا@paraadoxxx

جهدی بکن ار پند پذیری دو سه روزتا پیشتر از مرگ بمیری دو سه روزدنیا زن پیری‌ست چه باشد ار توبا پیر زنی انس نگیری دو سه روز؟#ابوسعید_ابوالخیر#تشبیه @paraadoxxx

درون آینه‌ی روبرو چه می‌بینی؟تو ترجمان جهانی بگو چه می‌بینی؟ تویی برابر تو، چشم در برابر چشمدر آن دو چشم پر از گفت‌وگو چه می‌بینی؟ تو هم شراب خودی، هم شرابخواره‌ی خودسوای خون دلت، در سبو چه می‌بینی؟ به چشم واسطه در خویشتن که گم شده‌ایمیان همهمه و های‌و‌هو چه می‌بینی؟  به دار سوخته این نیم‌سوز عشق و امیدکه سوخت در شرر آرزو چه می‌بینی؟ در آن گلوله‌ی آتش‌گرفته‌ای که دل استو باد می‌بردش سو به سو، چه می‌بینی؟#حسین_منزوی#استعاره @paraadoxxx

زلفِ چون دوش، رها تا به سرِ دوش مکنای مه امروز پریشان ترم از دوش مکنای سر زلف سیه، دیگرم آشفته مسازاین همه با مه من دست در آغوش مکنمست و مدهوشم از آن لب سخنِ تلخ مگویبیش از این زهر به جام من مدهوش مکنگوهر اشک مرا بین و ز چشمم مفِکنسخن مدّعیان را گهر گوش مکنعهد کردی که کُشی «فرصت» خود را روزیفرصت ار یافتی این عهد فراموش مکن#فرصت_شیرازی#جناس#ایهام@paraadoxxx

#نفس#ریمیکس@paraadoxxx

#نفس#گوگوش#شهیار_قنبری#واروژان@paraadoxxx

#نفس#شهیار_قنبری#داریوش_اقبالی#واروژان @paraadoxxx

مادرم شاعر نیستدر عوض نصف غزل‌های جهان را گفتهشعر را می‌فهمدمادرم قافیۀ لبخند استوزنِ احساسردیفِ بودنمادرم مثنوی معنوی استحافظ و سعدی و خیام و نظامی...اصلاًمادرم شعرترین منزوی استمن رباعی هستمخواهرانم غزل‌اندپدرم شعر سپیدخانۀ ما شب شعرصبح، بیدل داریمبا کمی نان و پنیرظهر، سهراب و شمیم ریحانشب، رهی یا قیصرمادرم شاعر نیستدر عوض نصف غزل‌های جهان را گفتهدفتر شعرش: آبناشرش: آیینهو محل توزیع: خانهٔ کوچک ما...#رضا_احسان_پور#مادرانه #تلمیحات @paraadoxxx

نه اینکه بی‌هنرم یا که پشتکار ندارماگر نشسته‌ام انگیزه‌ی فرار ندارمدو چای ریخته‌ام رو به روی خویش نشستهمنی که با احدی غیر خود قرار ندارماگر نخواست ببیند گله ندارم از این پستو جای خویش! که از چشمم انتظار ندارم هنوز بر لب فنجان نشسته ردّ لب تو چقدر بد که جز این از تو یادگار ندارمفرار می‌کنی از من، چه دلخورم که کنارتهنوز در حد یک بوسه اعتبار ندارمنترس آهوی وحشی تمام مزرعه امن استپلنگ خانگی‌ام، جرأت شکار ندارم#نفیسه_نعمتی#مناظره @paraadoxxx

یاقوت روان بخش تو تا قوت روانستچشمم ز غمت چشمهٔ یاقوت روانستآن موی میان تو که سازد کمر از مویموئی به میان آمده یا موی میان‌ استدر موی میانت سخنی نیست که خود نیستلیکن سخن ار هست در آن پسته دهانستتا پشت کمان می شکند ابروی شوختپیوسته ز ابروی تو پشتم چو کمانستبا ما به شکر خنده درآ زانکه یقینمکز پستهٔ تنگ تو یقینم بگمانستگفتند که آن جان جهان با تو چنان نیستگوئی که چنانست که با ما نچنانستپنداشت که ما را غم جانست ولیکنما در غم آنیم که او در غم آنستعمری بتمنای رخش می گذرانیمدر محنت و غم گرچه که دنیا گذرانستدر کنج صوامع مطلب منزل خواجوکو معتکف کوی خرابات مغانست#خواجوی_کرمانی#جناس#ایهام@paraadoxxx

ای قلم ، تقدیر ما قدری غلط تحریر شدخوشنویسان نقطه‌ آواز را نگذاشتند !!!#فاضل_نظری #جناس#تشخیص @paraadoxxx

من بدین خوبی و زیبایی ندیدم روی راوین دلاویزی و دلبندی نباشد موی راروی اگر پنهان کند سنگین دل سیمین بدنمشک غمازست نتواند نهفتن بوی راای موافق صورت و معنی که تا چشم منستاز تو زیباتر ندیدم روی و خوشتر خوی راگر به سر می‌گردم از بیچارگی عیبم مکنچون تو چوگان می‌زنی جرمی نباشد گوی راهر که را وقتی دمی بودست و دردی سوختستدوست دارد ناله مستان و هایاهوی راما ملامت را به جان جوییم در بازار عشقکنج خلوت پارسایان سلامت جوی رابوستان را هیچ دیگر در نمی‌باید به حسنبلکه سروی چون تو می‌باید کنار جوی راای گل خوش بوی اگر صد قرن بازآید بهارمثل من دیگر نبینی بلبل خوشگوی راسعدیا گر بوسه بر دستش نمی‌یاری نهادچاره آن دانم که در پایش بمالی روی را#سعدی#حسن_تعلیل #واسوخت#استعاره@paraadoxxx