یک عمر دریغ بود و حسرت، ای داد!ای داد! که رفت زندگی همچون بادافسوس! که دیدیم فقط آنجا بود؛بر روی نو…

یک عالمه آرزوی پرپر دارمیک دریا غصه‌ی شناور دارمیک بند انگشت خاک بر روی دلمیک کوهِ نشُسته ظرف در سر دارم #محمدرضا_سلیمی@parandegi🍀

روزم زخمی و شبِ تارم زخمی‌ستتلخ است چقدر ؛ روزگارم زخمی‌ستای کاش عفونت نکند - می‌ترسم! -چندی‌ست که روحِ بی‌قرارم زخمی‌ست#محمدرضا_سلیمی@parandegi🍀

ای وای! که قاف ابری و بارانی ستسیمرغ، شکسته بال و پر، زندانی ستتا قلبِ سیاهِ دیوِ غم را بدَرَدنه! نیست که نیست؛ رستمی اینجا نیست#محمدرضا_سلیمی @parandegi🍀

ای ابرِ سیاه‌جامه! امشب یکریز -بر آتشِ غصه‌های او اشک بریزخون شد دلش از داغِ جوانانِ رشیداین پیرِ ندیده خیر؛ ایرانِ عزیز#محمدرضا_سلیمی@parandegi🍀

آزاد کُنَم از این شبِ غم ای عشق!از بندِ گرانِ عقلِ آدم ای عشق!یک روز که می‌کُشی مرا، صبر چرا؟!ای لخته‌ی خون در رگِ قلبم! ؛ ای عشق!#محمدرضا_سلیمی@parandegi🍀

آبی بکشید طرحِ فردایم راآتش بزنید زردِ غم‌هایم راآن روز اگر نبودم و خوش بودید،خالی بکنید - دوستان! - جایم را#محمدرضا_سلیمی@parandegi🍀